FilmYar
نه داداش، آبجو دارم.
هی داداش، پسرعموم رو با اون کوفتی وسوسه نکن.
چطوری وسوسه بشه وقتی تا حالا امتحانش نکرده؟
به‌هرحال مرسی.
پس تشکر نکن.
آروم باش نستور، اینجا همه فامیلیم.
آروم داداش، فقط یه حرفی زدم.
چه زری می‌زنی نستور؟
هیچی، همه‌چی روبراهه.
درسته. به‌جاش مسابقه رو نگاه کن.
مرکز شهر.
انگلیسی؟
آره. تو آمریکاییم.
آمریکا.
تو مرکز شهر واشنگتنی.
پایتخت؟
آره.
آره. گرفتی.
لعنتی!
انگلیسی.
من کجا؟
بالتیمور.
بالتیمور؟
آره، مریلند.
وایر. بالتیمور؟
آره، مثل سریال «وایر».
آره. نه.
کجام؟
صبر کن، صبر کن. چی؟
من کجام؟
تو «هستی» تو فیلی.
فیلی؟
مثل «آدرین»؟
آره.
وقتشه بزنم به چاک. این یارو قاطی کرده.
هی!
بیدار شو!
خوزه و بقیه کجان؟
و وسایل خونه‌ام کدوم گوریه؟
چی چرت‌وپرت میگی؟
چی؟
متأسفم خانم.
چه کوفتیه؟
بذار آرماندو رو بیدار کنم.
آرماندو!
بیدار شو، عوضی!
گمشو!
آروم داداش. مادر خوزه اینجاست.
بقیه رفتن، یه‌سری از وسایلشم نیست.
ساعت چنده؟
ساعت الان یازدهه.
بیشتر از دو ساعته دارم سعی می‌کنم بیدارت کنم.
شماها به‌درد نخورین!
رئیس؟
بله؟
یه چیزی دارم نشونتون بدم قربان.
اینو ببینین.
واقعاً همونی رو می‌بینم که فکر می‌کنم؟
چهره‌ها رو با برگه چک کردی، درسته؟
کردم رئیس. تاریک بود.
ولی مَرده رو با یه چهره تو برگه مأموریت تطبیق دادم.
پس داری میگی،
فکر می‌کنی ممکنه اشتباه کرده باشی؟
اون برگه مأموریت رو بیار اینجا.
آها.
باشه. خیله‌خب. حالا بیا هر گوشی رو برداریم.
عکساشونو مرور کنیم تا بتونیم تطبیقشون بدیم
با چهره‌ها، قبل از ادامه.
گوشی آدمایی که گرفتی دستته.
آره.
باشه. خیله‌خب.
مطمئنم که گوشی نفر یک دستمه.
همینو برای نفر سه هم تأیید می‌کنیم.
کلی سلفی هست که ثابت می‌کنه نفر سه رو گرفتیم.
منم می‌تونم تأیید کنم نفر شش
قطعاً همونیه که بردیم.
یه نگاه بنداز.
فکر کنم گند زدم.
فکر می‌کنی؟
این یه گند گندس، شان.
گوشی لعنتی رو بده.
باید فوری حلش کنیم.
حالا کدوم گوری هست؟
یا خدا.
چه...
جی‌پی‌اس میگه خیلی نزدیک جاییه که ولش کردیم.
کجام؟
یه کوچه.
کجا؟
مرکز شهر.
مرکز کجا؟
مرکز واشنگتن.
به‌شدت شاکی‌ام، شان.
اون بذر رو همین الان از بین ببر.
‏- انجام‌شده بدونش قربان. - از جلو چشمم گمشو.
چشم قربان. ببخشید قربان.
می‌دونم باورش سخته،
دیشب خونه بودم، ماتاموروس مکزیک
و الان اینجام.
و نمی‌دونم چطوری اومدم اینجا.
آهان.
منم نمی‌دونم.
می‌تونم بپرسم...
‏...اسمت چیه؟
ملینا.
چرا انگلیسیت اینقدر خوبه؟
تو تگزاس مدرسه رفتم.
راستی، من دیگوام.
سلام.
اشکالی نداره چندتا سؤال دیگه بپرسم؟
تا وقتی که باهام راه بیای.
ولی اگه کاری بکنی،
با اسپری فلفل کبابت می‌کنم.
اوه، آره.
می‌دونی خوزه و دیگو کجان؟
نه. فکر کردم پیش توئن.
شاید دیگو مدرسه داشت.
فقط یه چیزی درست نیست.
یه‌سری وسایلم نیست.
و چهارتا از شیش پسری که
دیشب اینجا موندن، رفتن.
اون دوتای دیگه انگار مواد زدن.
باید نگران باشم؟
هرچی این داستان خله،
خل‌تر میشه چون تو یه کوچه بیدار شدم
فقط با گواهینامه‌ام.
لطفاً نترس، تا حالا ازش استفاده نکردم،
ولی یه تفنگ پُر.
یه چی؟
یه تفنگ.
‏- کجاست؟ - تو شلوارم.
می‌تونم با گوشیت به خونواده‌ام زنگ بزنم؟
قول میدم بالاخره جبران می‌کنم.
پزو قبول نمی‌کنم.
گوشیم بین‌المللی کار نمی‌کنه. ببخشید.
جای عذرخواهی نداره.
ببین، باید برگردم سر کار، ولی ساعت ۸ همینجا ببینمت.
تفنگو بده من.
چی؟
تفنگو بده. می‌تونم تو چرخم قایمش کنم.
اینجوری مجبور نیستی باهاش بچرخی.
اگه بخشی از این دیوونگی هستی، همین الان منو می‌کشی؟
بامزه نیست.
باید برگردم سر کار.
تفنگو.
ساعت ۸ برمی‌گردم، مگه اینکه اتفاقی برام بیفته.
این حرفو نزن.
بعداً می‌بینمت.
هی، چرا این کارو برام می‌کنی؟
چون امیدوارم یکی هم برای من بکنه.
‏- منطقیه؟ - آره.
هی...
ممنون.
♪ وقتشه ♪
♪ یه شب تابستونیِ بی‌نقصه ♪
♪ اون سه کلمه ♪
♪ نوشته شدن ♪
♪ توی چشمات ♪
♪ ولی قبل از اینکه ادامه بدم ♪
♪ چیز اشتباهی بگم ♪
♪ فقط وایمیستم ♪
♪ و زبونمو گاز می‌گیرم ♪
پول!
‏- زود! - هی، هی، هی.
آروم، آروم، آروم.
باشه! باشه! صندوقو باز می‌کنم.
گیرت انداختم عوضی!
نه، نه، نه، نه. آقای توماس. آقای توماس.
آقای توماس.
‏۹۱۱. مورد اضطراریتون چیه؟
آره، مغازه‌ی توماس و فارست، نبش خیابون پنجم و آو.
صاحب مغازه تیر خورده. همین الان یکیو بفرستین.
پلیسا دارن میان.
سی تا بده.
اون روز دیدم خمار بود.
اون معتاده که رفت رو دیدی؟
این یارو خله. برو سراغ یه معتاد کراک.
چی می‌خوای؟
جیب یا گلوله؟
اوه، داداش من،
اصلاً نمی‌دونی داری جنسِ کیو می‌دزدی.
عاقبت خوبی برات نداره رفیق.
پنج...
چهار...
باشه، باشه. آروم، اسکارفیس.
خودت خواستی.
حالا برو.
برین، عوضیا!
هرچی، احمق.
همچنان این خبرِ در حال وقوع رو دنبال می‌کنیم
درباره‌ی یه مهاجر غیرقانونی از مکزیک
که یه مغازه‌دار رو تو مرکز واشنگتن کشت
و بعد خودش به‌دست یه صندوق‌دار تیزهوش کشته شد.
می‌ریم سراغ گَبی تامپسون که سر صحنه‌ست
با همون صندوق‌داری که این غیرقانونی رو کشت.
ممنون استیسی. من با برایان ویلیامزم،
همون صندوق‌داری که با مجرم روبه‌رو شد.
برایان، امشب اینجا چی شد؟
پشت صندوق کار می‌کردم.
یه یاروی مکزیکیِ اراذل‌قیافه اومد تو،
تفنگو گرفت طرفم، شروع کرد پول خواستن.
منم آژیر داخلی رو زدم.
بعدش چی شد؟
آقای توماس، صاحب مغازه‌ست.
از پشت با یه شاتگان اومد، ولی خشکش زد.
بعد اون یاروی مکزیکیِ خونسرد بهش شلیک کرد.
مغزم خودکار شد، منم بهش شلیک کردم.
قبلاً دیده بودیش؟
هیچ‌وقت. دیگه هم قرار نیست ببینمش.
می‌دونستی غیرقانونی تو این کشوره؟
یعنی میگی، تعجب کردم؟
این یه مشکل واقعیه. می‌فهمی؟
مثلاً، چطوری اومد اینجا؟
چطوری تفنگ گیر آورد؟
همچین چیزی خیلیا رو کفری می‌کنه.
منم کفری شدم.
آقای توماس تو این محله محبوب بود،
و واسه چی رفت؟
چون شماها هی می‌ذارین همچین مجرمایی بیان اینجا.
هی. روحت شاد آقای توماس.
نذاشتم قسر در بره، داداش.
شنونده‌هامون صداتو می‌شنون.
امیدوارم بشنون.
عصر بخیر قربان.
بله قربان.
خودم خیلی‌خیلی راضی‌ام.
به تیم خیلی افتخار می‌کنم.
سلام.
اِ، کسی داخل هست؟
چند ساعت پیش یه زوج رفتن تو.
یه مرد تنها هم رفت تو.
ممنون.
بریم وسایلمونو برداریم.
هنوز به مدرسه‌ی پرستاری فکر می‌کنی؟
آره. درخواستمو دادم.
‏- تو؟ - هوم.
فکر کنم می‌خوام تو حوزه‌ی اعتیاد کار کنم.
رو خونواده‌ام اثر گذاشته،
و این تجربه خیلی برام شخصیش کرده.
ببخشید آقا.
آقا، می‌تونیم کمکتون کنیم؟
یه‌کم آب می‌خواین؟
نمی‌دونم. انگار جواب نمی‌ده.
ببخشید آقا؟
اومدیم یه‌کم غذا بهتون بدیم
و شاید یه کمکی اگه لازم داری.
من اسپانیایی بلد نیستم. تو چی؟
نه، بلد نیستم.
فکر کنم داره کمک می‌خواد.
شاید باید به پلیس زنگ بزنیم.
فکر خوبیه.
پلیس فیلادلفیا.
سلام. پلیسه؟
بله--
الو؟
خانم، صدای شلیک شنیدم؟
خانم، حالتون خوبه؟
خانم، صدامو می‌شنوین؟ اونجایین؟
خانم، می‌تونین آدرستونو بدین؟
خانم؟
خانم، آدرستونو لازم دارم تا کمک بفرستم.
الو؟ خانم، اونجایین؟
الو؟ کسی اونجاست؟
کجاست؟
‏- کی کجاست؟! - زبون‌بازی نکن.
رفیق قاچاقیت! اسم کوفتیشو نمی‌دونم.
اصلاً نباید اینجا باشه!
جی‌پی‌اسم میگه همینجاست.
جی‌پی‌است چی؟
بازی درنیار، چیکو.
کدوم گوریه؟
می‌ترسونیم. هیچی از جی‌پی‌اس نمی‌دونم.
تفنگ کجاست؟
جی‌پی‌اس تو تفنگه.
باشه. تفنگ تو... تو سینی پایینیه.
من... تو کوچه پیداش کردم.
می‌خواستم بدمش پلیس
‏- بعد از تموم‌شدن شیفتم. - نه.
نه. بهت اعتماد ندارم. خودم برش می‌دارم.
زرنگی، رفیق.
حالا لوله رو بنداز
و بخواب رو زمین لعنتی.
هی، عوضی.
یا خدا. چیکار کردی؟
من؟ منظورت ماست؟
‏- لعنتی. - خدایا، شوخی نمی‌کردی
وقتی گفتی اسپری فلفل داری.
خوبی؟
مُرده؟
زنده‌ست.
جیباشو بگرد.
انگار نظامیه.
شاید نظامیِ سابق.
با گوشیت از گواهینامه‌اش عکس بگیر.
باشه.
باید از اینجا ببرمت.
اوم، بریم خونه‌ی مامان‌بزرگم.
می‌تونم بپرسم پول قرض بده که برگردی مکزیک.
از کجا می‌دونه من کی‌ام؟
فکر نکنم بدونه.
دیوونگیه.
یکی منو با یه ماجرای خل‌وچل قاطی کرده،
و حالا جون جفتمون تو خطره.
نه. ولش کن.
نمی‌خوام قاطی این ماجرا بشی. اگه یه‌وقت--
‏- من که قاطیش شدم. - آره، ولی--
دیگو، فقط...
— ماي موويیز —
یالا، جمعش کنیم.
چهارتا گرفتیم.
دلگادو.
کارآگاه دلگادو؟
‏- انگلیسی؟ - آره.
کارآگاه بلتنر، پلیس واشنگتن.
اینجا واشنگتن یه قتل اتفاق افتاده.
انگار قاتل یکی از بهترین‌های شما بوده.
خوزه سارآماگا؟
ممنون از تعریفت، بلتنر.
سارآماگا رهبر یه مشت باندِ کثیف از قاتل
و فروشنده‌ست اینجا تو ماتاموروس، به‌اسم چوچو.
به زبون کوچه یعنی؟
راستش هیچی.
ولی تو خیابون میگن چوچو یعنی...
وازده‌ها.
خب، چیزی که می‌دونیم اینه.
سارآماگا میره تو یه مغازه‌ی سر نبش تو مرکز واشنگتن.
پلیس واشنگتن نه اسم اون رو شنیده نه باند چوچوش.
اداره‌ی مهاجرت هیچ سابقه‌ای از ورود قانونیش نداره
یا غیرقانونیش به آمریکا.
پس یه مجرمِ روحه.
حالا صاحب مغازه رو می‌کشه، بعد صندوق‌دار می‌زندش.
چیزی جا انداختم؟
آره.
چرا؟
دقیقاً.
وایسا! درو باز کن!
‏- لطفاً بهمون آسیب نزن. - خفه‌شو و برون.
ماتاموروسِ مکزیک.
جدی نمی‌گی.
هزاران کیلومتر اون‌ورتره.
ماشینم همچین سفری نمی‌کشه.
کسی از شان خبر داره؟
ساعتهاست نیست.
‏- نه قربان. - نه قربان. هیچی.
خب، گوشیشو ردیابی کن. الان بهش نیاز دارم.
یه لحظه وقت می‌خوام.
گوشیو بده.
واسه نقشه لازمش دارم.
برون. به‌سمت جنوب!
نوشته بیمارستان واشنگتن.
بیمارستان؟ کدوم بیمارستان؟
گریتر ادونتیست.
شماره‌ش اینه.
بیمارستان گریتر ادونتیست.
اوه، بله. اِ، عصر بخیر.
دنبال یه بیمار احتمالی می‌گردم
به اسم مارک ریکو.
شاید بستری شده، اِ،
یا دیشب یا امروز صبح؟
یه لحظه. سوابقمونو چک می‌کنم.
بله قربان. امروز زودتر بستری شده
و تحت نظره.
‏- چی شده خانم؟ - قانون محرمانگی پزشکی.
یعنی دیگه چیزی نمی‌تونم بگم.
اوه، آره. می‌فهمم.
اِ، می‌تونم باهاش حرف بزنم؟ ممکنه؟
می‌تونم اتاقشو براتون بگیرم.
ممنون خانم.
‏- الو؟ - راکو، تویی؟
اِ، بله قربان.
چه اتفاقی افتاد آخه؟
جایی بودم که باید می‌بودم.
با یکی که اطلاعات خوبی داشت حرف می‌زدم.
ولی بعد غافلگیرم کرد و اسپری فلفل زد بهم...
و اون با لوله زد تو سرم.
می‌دونی کی؟
می‌تونم حدس بزنم.
موافقم.
چند ساعت دیگه رو‌به‌راهم،
و بعد اشتباهمو پاک می‌کنم.
راستش، لازم نیست.
الان نه.
اوضاع خوب پیش می‌ره. همه راضین. پس...
اگه پرسیدن، می‌گفتم با سه‌تا بذر احساس امنیت کردم.
‏- مطمئنین قربان؟ - آره.
تو فقط خوب شو و برگرد
و، اِ، نگران اون نباش.
به‌راحتی محو می‌شه.
همه که آشوب به پا نمی‌کنن، درسته؟
می‌فهمم چی می‌گی.
لعنتی.
باید با دستای بالا بیای بیرون.
بیرون نیا. ما داریم میایم تو.
خب، تیم.
با یه فرد مسلح طرفیم
که فکر می‌کنیم نشئه‌ی موادِ،
و انگار دوتا داوطلبِ غیرمسلح رو هم زده.
می‌خوام دخترا رو سالم برگردونیم،
ولی اونو یا دستبند‌زده می‌خوام یا از پا درومده.
خب. تیم آ چپ. تیم ب راست.
تیم ث مستقیم. من پشتتونم.
بریم.
جدا شین.
پاکه.
خب. دنبال من. پشت سرم.
فرمانده.
صبر کن.
کانالو عوض کن.
‏- پاکه. - برو.
فرمانده، دوتا جسدِ افتاده دارم.
نبض.
نه.
علائمی هست؟
نه قربان.
فعلاً ولشون کن.
پاکه. پشت سرم. بریم.
چپتو چک کن.
پاکه.
داریم می‌ریم جلو.
ردیف شین، ردیف شین.
صبر کن.
خب. یه راهرو سمت چپ دارم.
آشپزخونه سمت راست.
من چپ، تو راست.
‏- هواتو دارم. - برو.
‏- پاکه. - دریافت شد.
لعنتی!
گراسمن، خوبی؟
گراسمن!
اونجا چه خبره؟
کمینه قربان.
گراسمن تیر خورده به گردنش.
فکر کنم مرده.
هیچی نمی‌گه.
تیرانداز کجاست؟
فکر کنم اونجاست.
یعنی چی فکر می‌کنی؟
‏- مطمئنم. - بهتره که باشی.
اِ، شلیک از سمت راست اتاق اومد.
پشت سرم. بریم! بریم!
پشت سرم. پشت سرم.
پاکه.
برو، برو، برو!
پاکه.
محاصره‌ت کردیم.
یا تو ده ثانیه‌ی بعدی تسلیم شو،
یا به روش خودمون تمومش می‌کنیم.
بیا بگیرم، عوضی.
بزنینش.
آتش‌بس! آتش‌بس! آتش‌بس!
تا علامتم صبر کن.
‏- فقط قفلو بنداز. - اوهوم.
سلام مامان‌بزرگ.
مامان‌بزرگ، این دیگوئه.
سلام دیگو.
سلام.
گشنه‌تونه؟
می‌تونم یه چیزی براتون درست کنم.
نه مامان‌بزرگ. خودم درستش می‌کنم.
باشه.
خب...
دیگو اهل مکزیکه
و باید برگرده خونه.
اوه، مشکل خانوادگی پیش اومده؟
دقیقاً نه.
داستان عجیبیه،
ولی فکر می‌کنیم دیگو رو تو خواب بردن
و با یه تفنگ پُر تو یه کوچه ولش کردن.
یعنی دزدیدنش و یه تفنگ پُر بهش دادن؟
یعنی، این به‌نظر--
از سریالی که می‌بینم بهتره.
ولی این واقعیه.
شما دوتا کجا همو دیدین؟
تو یه کوچه که کار می‌کردم.
آخرین چیزی که یادمه،
خونه‌ی پسرعموم تو مکزیک بودم و تلویزیون می‌دیدم.
یهو دیدم تو یه کوچه بیدار شدم
کاملاً گیج.
همه‌ی اینا الان برام زیادیه.
تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که
به این خونه و نوه‌ام احترام بذاری.
حتماً.
می‌دونم این حتی عجیب‌تر به‌نظر میاد،
ولی من تو مکزیک دانشجوی پزشکی‌ام.
واسه همینه که هیچ‌کدوم اینا معنی نمی‌ده.
پسرعموت چی؟
‏- کجاست؟ - نمی‌دونم.
بهش دسترسی ندارم، تماس بین‌المللی نمی‌شه.
با گوشی ملینا.
اگه اونم تو آمریکا باشه چی؟
حتی نمی‌دونم چطوری بهش برسم.
شاید اون دلیل اینجا بودنم باشه.
چرا این حرفو می‌زنی؟
وقتی این اتفاق افتاد خونه‌ی اون بودم.
پسرعموم فروشنده‌ی مواد و رهبر بانده.
وقتی بچه بودم پدرومادرم از مصرف زیاد مواد مردن.
خیلی متأسفم.
ممنون.
دنیاییه که هیچ‌کس روش کنترل نداره.
هرچند همه فکر می‌کنن دارن.
دقیقاً. من مغز رو مطالعه می‌کنم،
و کنترل تکانه و انکار همه اجزای کلیدی...
مصرف موادن.
امیدوارم حلش کنی.
اشکالی نداره.
بریم یه لقمه بخوریم.
ممنون.
بلیط اتوبوس چنده؟
بذار چک کنم.
ترمینال نزدیکه؟
آره، حدود ۱۵ دقیقه راهه.
‏- دیوونگیه. - اوهوم.
راستش یه‌جورایی هیجان‌انگیزه.
اوه، وای. ۱۳۰ دلاره.
اصلاً از پسش برمیاد؟
مامان‌بزرگم خوب پس‌انداز می‌کنه.
تو هم همینطور.
ممنون.
بیا تمرین کنیم مامان‌بزرگ بشیم.
‏...دوتا داوطلب رو با شلیک کشت
امروز تو فیلادلفیا.
تو استودیو برای بحث درباره‌ی این جنایت وحشتناک
و پیامدهای گسترده‌ترش، فیل لیوت،
یه کارشناس مهاجرت،
و استفانی مِینر که رئیس دفتر مهاجرت واشنگتن بود
تا همین چند ماه پیش.
استفانی، می‌خوام از تو شروع کنم.
برداشتت از این حادثه‌ی شنیع چیه؟
انزجار.
از مرزهای ضعیفمون منزجرم.
حالم بد می‌شه که این دوتا زن جوون
که داوطلب بودن، به‌دست یه حیوون کشته شدن
که اصلاً نباید تو این کشور می‌بود.
یه‌جوری تفنگ گیر آورده. عقلم به جایی نمی‌رسه.
و، فیل، تو این رو چطور می‌بینی؟
واقعاً روز غم‌انگیزیه برای کسایی که باور دارن
مهاجرت نقش بزرگی داره
تو عظمت آمریکا.
سخته مردمو قانع کنی مرزها رو باز کنن
وقتی نتیجه‌ش اینقدر فاجعه‌باره.
استفانی، چیز دیگه‌ای می‌خوای اضافه کنی؟
اون حیوونِ تو واشنگتن رو هم فراموش نکنیم
که به صاحب مغازه شلیک کرد.
اونم غیرقانونی بود. چطوری تفنگ گیر آورد؟
خداروشکر که فروشنده به تفنگ دسترسی داشت.
این خودش گویای اینه که چرا
مهم‌ترین متمم قانون اساسیمون، متمم دومه.
با هرچی استفانی می‌گه مخالفم
چون خیلی زهرآگینه.
ولی نمی‌تونم انکار کنم که یه‌جوری این
دو مرد وارد آمریکا شدن و نتایج فاجعه‌باره
وقتی به ریشه‌های این اتفاق نگاه کنی.
حرف پایانی داری؟
دلم با خانواده‌ی اون مأمور یگان ویژه‌ست.
این یه قهرمان آمریکایی دیگه‌ست
که به‌دست یه غیرقانونی که حق بودن اینجا رو نداره، سلاخی شد.
این برنامه رو قطع می‌کنیم
تا خبر فوری بهتون بدیم.
وقتشه دراز بکشی رو شکمت.
زبون‌دراز.
یه مهاجر غیرقانونی از مکزیک به اسم خوزه سارآماگا
امروز یه مغازه‌دار رو کشت
‏- تو مرکز واشنگتن. - هی، اون پسرعمومه.
بعد یه صندوق‌دار چابک اون غیرقانونی رو زد.
‏- چیز کمی درباره‌ش... - یا خدا.
‏...قاتل می‌دونیم جز اینکه انگار
یه گنگستر از ماتاموروسِ مکزیکه،
و طبق گزارش‌ها به قاچاق مواد و قتل مربوطه.
همینطور که بیشتر می‌فهمیم،
بینندگانمونو در جریان می‌ذاریم.
من استفانی ویکس‌ام، اخبار کِی‌سی‌دی‌سی ۸.
شاید باید برم پیش پلیس.
فکر نکنم فکر خوبی باشه.
پسرعموت یه مجرمِ مرده‌ست،
تو غیرقانونی اینجایی، و داستانت مسخره‌ست.
می‌فهمم چی می‌گی.
ملینا، اون ظرف عسل رو از رو کابینت بیار برام.
کرایه‌ی اتوبوس چنده؟
حدود ۱۳۰.
دلار. خب، هرچند این داستانت
به‌نظرم چرت میاد،
هرچی زودتر برسونیمت خونه، همه‌مون امن‌تریم.
خیلی ممنون، خانم.
قول می‌دم، جبران می‌کنم.
می‌دونم که می‌کنی.
سفر به‌خیر.
‏- باید باهاش برم. - اوه، عزیزم.
ممنون.
بعداً می‌بینمت.
کارآگاه دلگادو،
من بئاتریس‌ام، مادر دیگو.
و این خواهرم سوفیاست.
قهوه میل دارین؟
نه، ممنون.
عمیق‌ترین تسلیتم رو بهتون میگم، خانم‌ها.
سوفیا، می‌شه لطفاً هرچی می‌دونی بهم بگی؟
بیایم از اول شروع کنیم.
دیشب، خوزه و دوستاش
و پسرعموش تو پذیرایی تلویزیون می‌دیدن.
اتفاق غیرعادی‌ای افتاد؟
بحثی؟ دعوایی؟
نه، اصلاً.
نه، دقیقاً برعکس.
یه‌کم بعد از نصف‌شب از اتاق رد شدم
چون معمولاً شبا بیدار می‌شم،
ولی پسرا خواب بودن.
یادته کیا اونجا بودن؟
پسرم خوزه، برادرزاده‌ام دیگو،
که داره درس می‌خونه دکتر بشه.
گم شدن. یکی از گروهشم همینطور.
گروهش؟
یه باند یا گروه
یا هرچی که اسمشه.
می‌دونی کیا بودن؟
یکیشون اسمش ارنستوئه.
از قیافه‌ش معلومه که آدم کثیفیه.
اون یکی اسمش پدروئه.
نه، نه. پپه‌ست. آره، پپه.
و از اونایی که الان گفتی،
فامیلیشونو می‌دونی؟
یا شاید کجا پیداشون کنم، خانواده‌هاشون کجان؟
نه، نه.
اشکالی نداره، خیلی خوب داری پیش می‌ری.
می‌تونی بگی چه بلایی سر وسایل اومد؟
نمی‌تونم، نمی‌دونم.
وسایل نیستن،
و نمی‌تونم توضیح بدم چطوری شد.
چه وسایلی بردن؟
دوتا صندلی، چندتا چراغ،
یه میز کوچیک.
ولی تلویزیونو نبردن.
واقعاً؟
متوجه شدی دری
به‌زور باز شده باشه یا همچین چیزی؟
همه‌ش برام عجیبه.
فقط تو نیستی.
دیگو.
دیگو فقط اومده بود مسابقه ببینه.
و مطمئنی
که دیگو دستی توش نداره؟
پدرومادرا آخرین نفرن که می‌فهمن
بچه‌هامون چیکار می‌کنن.
نه، نه، خواهرم راست می‌گه.
دیگو هیچ‌وقت پاشو تو کار پسر من نمی‌ذاره.
بهش گفتم این کار زندگیشو خراب می‌کنه.
و الان داره همین می‌شه.
بقیه‌ش هیچ معنی نمی‌ده.
متأسفانه...
این جنگ رو باختم.
همه‌مون باختیم.
باشه.
ببخشید.
از انتظار اینجا یه‌کم دارم دیوونه می‌شم.
آره، منم همینطور.
ولی اتوبوس تا چند دقیقه‌ی دیگه راه می‌افته.
تو فرشته‌ی نگهبانمی.
چه قشنگ.
دلم برات تنگ می‌شه.
و این دیوونگی.
اوف.
چی؟
مادرم قبل از مرگش اینو بهم داد،
و گفت ازش لذت ببرم
تا وقتی که واقعاً بهش نیاز پیدا کنم.
و من گفتم دیوونه‌ست.
یه تیکه جواهر به چه دردم می‌خوره
جز اینکه بپوشمش؟
ولی حالا می‌فهمم.
‏- داری فکر می‌کنی-- - می‌دونم.
دیوونگیه.
ولی نظرت چیه؟
تصمیم با توئه، ولی من عاشق این فکرم.
بریم ببینیم تو اون جواهرفروشی که رد شدیم چقدر می‌دن؟
و به مامان‌بزرگم زنگ می‌زنم و توضیح می‌دم.
قاطی می‌کنه.
درک می‌کنه.
ته دلش رمانتیکه.
پولو رد کن.
عزیزم، بمون.
دهنتو ببند...
وگرنه بچه‌ی لعنتیو می‌کشم.
ب-باشه.
چقدر و کدوم پمپ؟
اِم، پُرش کن.
یه سفر تا مکزیک، پمپ شماره...
خانم، چرا بچه‌تو تو ماشین گذاشتی؟
تو بزرگراه بنزین تموم می‌کنیم،
و یکی می‌زنه بهمون.
می‌فهمی چی می‌گم؟
برون.
بعدی.
می‌تونم دخترمو بذارم
درست کنار پمپ.
دختر رو بذاری؟
که نجاتش بدم.
نمی‌کشمت...
مگه مجبورم کنی.
— ماي موويیز —
هشتاد تا لطفاً.
کدوم پمپ؟
اِم، سه.
‏- ببخشید. - نه، اشکالی نداره.
خیله‌خب. همه‌چی ردیفه.
تکون نخور! پلیس!
دستاتو ببر بالا!
اسلحه!
تو اخبار سراسری اومدی
و از انتظارات فراتر رفتی.
خب، ممنون قربان.
فقط می‌خوام یه موضوعو مطرح کنم
که، اِ، گیج نشین.
ما فقط سه‌تا بذر برای این مأموریت انتخاب کردیم
و بعد اون بذر چهارمی که انتخاب کرده بودیم، اِ،
معلوم شد با نوع خاک جور نبود.
خب، انگار درباره‌ی چهارمی نگرانی.
چیزیه که باید نگرانش باشیم؟
نه قربان. فقط، اِ، نمی‌شد تضمین کرد
‏- که جوونه بزنه. - باشه.
بذار مطمئن شیم اون رقم منقرض می‌شه.
نمی‌خوام انرژیمونو صرف کاشتن بذرهای خراب کنیم.
فکر می‌کنین لازمه قربان؟
آره.
تو هم باید فکر کنی.
فهمیدم قربان.
باشه.
اِ، به‌هرحال، ازت می‌خوام
آخر هفته بیای پیشم، باشه؟
اِ، انتخابات نزدیکه،
و تو غرب میانه یه‌کم فشار لازم داریم
تا وقتی هنوز یه‌کم از فصل کاشت مونده.
خب، فقط می‌خوام کاری که اینجا شروع کردیم رو تموم کنم.
بیشتر از یکی دو روز طول نمی‌کشه،
پس فکر کنم پنج‌شنبه بتونم بیام پیشتون
تو دفترتون، قربان، اگه اشکالی نداره؟
و چرا این‌بار شب رو نمی‌مونی؟
یه‌سری آدم هستن که می‌خوام بهت معرفی کنم
که، اِ، آینده‌تو روشن می‌کنن.
کنجکاو شدم.
دیگو فوئنتس تو این اتوبوس هست؟
بله قربان. این پشتم.
لطفاً با من بیا.
‏- خدای من. - وحشت نکنیم.
اگه از هم جدا شدیم، بهشون بگو با همیم
و بپرس کجا می‌تونی صبر کنی.
‏- پیدات می‌کنم. - باید همین الان با من بیای.
دوست‌دخترم آمریکاییه. می‌تونه بیاد؟
یه سالن انتظار هست.
جفتتون وسایلتونو بردارین، دنبالم بیاین.
آیا--
آقا، فقط ازم خواستن
این بود که شما رو تا دفتر پذیرش همراهی کنم.
دیگو فوئنتس.
تو دیگو فوئنتسی؟
بله، خودمم.
و شما؟
من ملینا سوارِزم،
دوست‌دخترش.
شهروند آمریکام.
می‌دونی شاید نتونی برگردی اینجا
‏- فقط با گواهینامه؟ - واقعاً؟
لحظه‌ی آخر تصمیم گرفتم باهاش برم.
اصلاً به فکر برداشتن پاسپورت نیفتادم.
همینطوری همرام نیست.
یه‌بار با مامان‌بزرگم رفتم گواتمالا.
فعلاً، لطفاً برو تو اتاق بغلی صبر کن.
اگه لازم شدی صدات می‌کنیم.
هیچ‌جور مدرک شناسایی داری؟
آره، گواهینامه‌ام.
بفرمایین.
آقای فوئنتس، شما رو از اتوبوس پیاده کردن
چون سابقه‌ای از حضور قانونیت تو آمریکا نداریم.
درست می‌گین. می‌دونم دیوونه‌کننده به‌نظر میاد،
ولی منو با یه‌سری مرد دیگه دزدیدن.
فقط می‌دونم تو یه کوچه تو واشنگتن بیدار شدم،
‏- جایی که ملینا رو دیدم-- - بس کن.
پس قبول داری که غیرقانونی تو آمریکا بودی؟
آره، ولی--
نگهبان، این مرد رو ببر مهاجرت.
‏- یه لحظه صبر کن. - می‌تونی
همه‌چیزو به مأمور مهاجرت توضیح بدی.
من فقط مأمور پذیرشم.
مأمور حقوقتو برات می‌خونه،
تو داستانو براش توضیح می‌دی. ممنون.
‏- ولی ملینا؟ - از این طرف، آقا.
نگرانش نباش. اون همینجاست.
شهروند آمریکاست. ممنون.
مارتینز، لطفاً بیا اینجا.
بله قربان.
بگو دوربینای مداربسته‌ی ریو ناساس رو بیرون بکشن
و سگوندا رو، مال دو روز پیش.
دقیقاً دنبال چی می‌گردیم؟
هرچی که به چشم بیاد.
رو خودروهای بین نصف‌شب تا ۵ صبح تمرکز کن.
‏- بله قربان. - ممنون.
دیگو، باید بگم
داستانی که برامون گفتی اینقدر مسخره‌ست
که حس کردم حتماً باید راست باشه.
و هست.
تونستم با یه کارآگاهِ ماتاموروس تأییدش کنم
به اسم دلگادو.
کی؟
می‌بینم اصلاً خبر نداری واقعاً چه خبره.
همونطور که گفتی به مادرت زنگ زدم.
حرفاتو تأیید کرد و بهم گفت زنگ بزنم
به یه کارآگاه تو ماتاموروس که داره تحقیق می‌کنه
درباره‌ی ناپدید شدن چهار نفر.
حالا می‌تونم برم؟
آره. ترتیب یه مأمور مرزی مکزیکی رو دادیم
که تو و دوست‌دخترتو برسونه خونه.
براش استثنا قائل می‌شیم
که پاسپورتم نداره.
تو کامپیوتر ثبت می‌شه.
بیا از اینجا ببریمت بیرون.
ممنون.
داریم چی می‌بینیم، مارتینز؟
قربان، فقط یه جزئیات هست
تو اون زمان که توجهمو جلب می‌کنه.
ساعت ۱ صبح، یه ونِ سفیدِ بی‌نشان
با پلاک مکزیکی رد می‌شه.
همین دوباره ساعت ۴:۳۰ صبح اتفاق می‌افته.
انگار دوتا مرد توشن.
دوربینا رو رو پلاک زوم کن
و یادداشتشون کن.
همین‌الانش کردم.
خیله‌خب، بیا چکشون کنیم.
اونم کردم.
و؟
مال یه آلفردو رویزه تو ماتاموروس.
آدرس و شماره‌شو دارم.
بهش زنگ بزنیم ببینیم چی می‌گه.
باشه.
‏- الو؟ - آقای رویز،
من افسر خاویر مارتینزم.
شماره‌ی پرسنلی ۴۳۵۴۳ از پلیس ماتاموروس.
‏- یه سؤال ازتون دارم. - باشه.
می‌تونین بگین چه خودرویی
به‌نام پلاک 7BFR4۶۸ ثبت شده؟
کامیونم، برای کارم ازش استفاده می‌کنم.
چرا می‌پرسین؟
و الان کامیون پیش خودتونه؟
آره، از پنجره می‌بینمش.
و پلاکاش سر جاشون نیست؟
یه لحظه صبر کنین.
نه، نیستن!
همین کافیه. ممنون.
با پلاکام چیکار کنم؟
با اداره‌ی راهنمایی رانندگی تماس بگیرین که حلش کنن.
ممنون.
متأسفم آقا.
به گشت مرزی زنگ بزن.
تخمین بزن چقدر طول می‌کشه کامیون
به مرز برسه.
به دوربینای همه‌ی خطوطم دسترسی می‌خوام.
انجام شد.
آفرین مارتینز.
بله قربان.
باشه. و به‌محض اینکه از گمرک رد شدیم،
می‌خوام اون اثر دستا رو برداری
و برای همه‌شون قالب اثر انگشت آماده کنی.
مالِ آدم ما تشخیص چهره بود،
واسه همین رمزو کردم ۱۲۳۴.
چی، برای همه لازمن؟
اوهوم.
همیشه بهتره آماده باشی.
دریافت شد.
این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
تحویل بار.
یه‌کم واسه جمع‌کردن بار دیره، نه؟
خب، دیر راه افتادیم، واسه همین...
مدرک شناسایی، لطفاً.
می‌تونم فاکتور فروشتو ببینم؟
بله قربان.
البته.
می‌خوام یه نگاه تو این کامیون بندازم.
آره، مشکلی نیست. می‌خوای پشتشو برات باز کنم؟
بله قربان. فکر کنم مشکلی نیست که
کابینو هم بگردیم، ها؟
البته.
خیله‌خب. می‌تونین برین.
‏- ممنون قربان. - خیله‌خب.
جاسازیش حرف نداره.
بهترینه.
خیله‌خب. حالا مسیر براونزویل رو بگیر،
جنوب، فرودگاه.
هواپیما اونجاست.
چشم.
تستور هستم.
آره، می‌خوام یه بذر تو مکزیک نابود بشه.
‏- واقعاً؟ - آره.
رئیس از سرِ نخِ باز خوشش نمیاد.
ممکنه گرون بشه.
مهم نیست.
کیه؟
یه غیرنظامی.
یه اطلاعاتی تو واتساپ برات می‌فرستم.
فردا بازم می‌فرستم.
ولی، اِم، رقمش چقدره؟
واسه آدم درست‌وحسابی،
حدود ۵۰ هزار تا می‌شه.
‏- و تو؟ - اون یه ده‌هزارِ دیگه‌ست.
خب باشه، ولی باید این هفته انجام شه.
یعنی، خیلی محتاطانه، رفیق، فوق‌العاده تمیز،
جوری که شبیه تصادف باشه، می‌فهمی؟
یه نوش
به عشق مشترکمون به وطن،
و منافع مشترکمون.
‏- به سلامتی. - به سلامتی.
خانم‌ها و آقایون،
از این خوشحال‌تر نمی‌تونم باشم
از برنامه‌ی بذرها.
رسانه‌ها دارن قورتش می‌دن.
بذرها همونطور که انتظار می‌ره واکنش نشون دادن،
مثل حیوون، کشتار پشت سرشون.
موفقیت انتخاباتی رو تضمین می‌کنی؟
استیون، می‌دونی که من پیشگو نیستم،
ولی چیزی که هستم یه جمع‌کننده‌ی پول خوبم.
اِ، اِم، چیزی که می‌گم اینه که،
با همه‌ی حمایتتون،
برنامه‌ی بذرها همچنان زمینه رو فراهم می‌کنه
برای یه جامعه‌ی عاری از مهاجر غیرقانونی،
مبتنی بر نظم و قانون.
این گروه داره ترتیبشو می‌ده.
می‌تونم رو حمایت مستمرت حساب کنم؟
پس بریم شام، ها؟
گوشت قرمز، البته.
آقا، می‌شه بیاین اینجا؟
چی شده؟
کامیونو رو پل شناسایی کردم،
همون‌جوری که فکر می‌کردیم.
پلاکاشونو برگردوندن به آمریکایی.
خیله‌خب، شماره‌شو بده.
باشه. ۲جی‌ای...
‏- اوهوم. - ...تی۱۲۳.
گرفتم.
بله قربان.
خط دو.
بلتنر. دلگادو.
هی دلگادو. چیزی برام داری؟
فکر کنم داریم.
می‌تونی بگی یه پلاک به‌نام کی ثبت شده؟
حتماً. بگو چی فهمیدی.
دوربینای امنیتی رو بررسی کردیم
نزدیک خونه‌ی خوزه، و فکر می‌کنیم یه کامیون
که شاید تو یه آدم‌ربایی دست داشته
از تگزاس اومده، از مرز رد شده،
تو مکزیک یه‌سری پلاک دزدیده،
و بعد برگشته آمریکا.
امیدوارم پلاکا به تحقیقات کمک کنن.
خوبه.
شماره‌شونو بده، بعد بهت زنگ می‌زنم.
لعنتی.
فقط اون سرتو ببین.
آره. انگار برگشتم به روزای میدونی قدیمم.
خب، رئیس اجازه‌ی حذف اون بذر سرگردون رو داد.
‏- واقعاً؟ - اوهوم.
از گندی که زدیم خبر نداره،
ولی فقط نمی‌خواد سرِ نخِ بازی بمونه.
دیگه تکرار نمی‌شه قربان.
این شلختگی قابل‌تحمل نیست، شان.
فهمیدم قربان.
‏- کی انجامش می‌ده؟ - تستور.
یکیو تو مکزیک اجیر کرده.
چند وقته تستورو می‌شناسی؟
سالها. دوتا مأموریت با هم رفتیم، تو عراق آبدیده شد.
یارو یه آدمکش تمام‌عیاره، رفیق.
بی‌رحمِ بی‌رحمه.
‏- دلگادو. - دلگادو،
با پلاکا به یه سرنخ رسیدم که کاملاً جور درمیاد.
باشه. چی داری؟
یه مبل‌فروشی
تو براونزویلِ تگزاس.
به پلیس براونزویل زنگ می‌زنم
که سرنخو دنبال کنن.
باشه.
هرچی فهمیدی بهم زنگ بزن.
می‌زنم.
خداحافظ.
الو؟ کسی اینجا هست؟
دنبال یه تری بلکتم.
خب، خودمم.
تری، من هنری لیلرم از رنجرهای تگزاس.
می‌خوام درباره‌ی اون کامیون سفیدت ازت بپرسم
که تازگی رفته مکزیک.
من تو مکزیک کاسبی نمی‌کنم.
باشه. یه‌بار دیگه ازت می‌پرسم.
یا شاید اداره‌ی مالیاتو بندازم به جونت.
اینکه پسرم فرار کرد
و با یه دوست‌دختر برگشت.
هنوز ندیدیش؟
آره، خوشگله.
خاله سوفیا، این دوست‌دخترمه،
که تو واشنگتن کمکم کرد، ملینا.
سلام ملینا.
سلام.
خیلی متأسفم.
اشکالی نداره دیگو.
کاری از دستمون برنمیاد.
خداروشکر که تو سالمی.
این یه فاجعه‌ست که هیچ‌وقت کامل درکش نمی‌کنیم.
شاید هیچ‌وقت نفهمیم.
حتماً کارآگاه دلگادوئه.
سلام.
سلام. سلام.
بفرمایین تو، کارآگاه.
سلام.
‏- تو باید دیگو باشی. - بله.
نمی‌دونی
چقدر خوشحالم می‌کنه.
بفرمایین تو.
ممنون.
خب، دوتا مرد بودن
که چند روز پیش کامیونمو کرایه کردن،
ولی اصلاً نمی‌دونم واسه چی.
بذار قرارداد کرایه رو ببینیم.
اِ، بذار ۵۰ تا سؤالو ازت کم کنم.
جز یه دسته پول چیزی نگرفتم و...
به‌نظر دردسره.
می‌تونی توصیفشون کنی؟
راستش زیاد یادم نمیاد، فکر کنم.
می‌دونی، سرمون شلوغ بود.
شلوغ؟
یه بار آخر وگرنه مُردی.
صبر کن. صبر کن، داداش.
فکر کنم دنبال پسرعموشی، درسته؟
دیگو کجاست؟
‏- دیگو؟ - آره.
نه، نمی‌دونم داداش.
اون یارو اصلاً رفیقمم نیست.
رفیق؟
بیا یه معامله کنیم، باشه؟
‏۲۴ ساعت بهم وقت بده.
فقط یه روز. نه، صبر کن. نه، نه.
فقط یه روز، فقط یکی، خواهش می‌کنم. قول می‌دم پیداش می‌کنم، داداش.
یه عکسم گرفتیم
از گواهینامه‌ش وقتی بی‌هوش بود.
واقعاً؟
آره، گرفتیم.
باشه، بیا نگاه کنیم.
قول می‌دم پیداش کنم.
قسم می‌خورم، قسم می‌خورم.
چرا بهت اعتماد کنم؟ ها؟
پیدا کردنم سخت نیست، خودت می‌دونی.
تازه، تفنگ دست توئه، نه؟
فقط یه روز.
یه روز. تا ساعت ۱ فردا جواب می‌خوام.
وگرنه...
می‌رم شکار.
دلگادو.
چیزی که فهمیدم اینه.
کارآگاه لیلر از براونزویل،
پلیس تگزاس اینقدر لطف داشت
صاحب کامیونو آورد.
یه‌کم به بن‌بست خوردیم.
صاحبش یادشه کامیونو کرایه داده
به دوتا مرد سفیدپوست.
می‌گه حس کرد نظامی یا پلیسن.
نه سند کرایه، نه اسم. هیچی.
‏- و باور می‌کنی این داستانو؟ - آره.
آره، یارو هم ترسیده بود
هم عصبانی، گفت.
همونجوری که منم اگه گیر می‌افتادم حس می‌کردم.
و این ما رو کجا می‌ذاره؟
فعلاً هیچ‌جا.
ولی می‌دونی چیه؟
بذار ببینم وقتی رسیدن اینجا چی شد.
کی می‌دونه؟ شاید یه چیزی کشف کنم.
یه چیزی برات دارم.
چیزیو ازم پنهون نکن، شریک.
یکی از گروهِ ربوده‌شده برگشته مکزیک.
و تو بازجویی،
بهم گفت که یه لوله رو کوبید
تو سر یکی از مظنون‌های احتمالیمون تو یه کوچه‌ی واشنگتن.
و وقتی مظنون بی‌هوش بود،
از گواهینامه‌ش عکس گرفت و حتی به ۹۱۱ زنگ زد.
شوخی می‌کنی؟
یه عکس داریم، و یارو رفته بیمارستان؟
‏- دیوونگیه. - دقیقاً.
هرچی داری بفرست، در تماس می‌مونم
بعد از چک بیمارستانای واشنگتن.
‏- باشه. - بعداً حرف می‌زنیم.
برت، پروژه‌ی بذرها یه موفقیت چشمگیره.
خب، تیم ما هم همین حسو داره، قربان.
من و تو داریم ریسک زیادی می‌کنیم، ها؟
ولی جفتمون خیرشو می‌بینیم
که این کار برای کشورمون داره.
کاملاً درسته قربان.
و از کاری که می‌کنیم نمی‌تونم مغرورتر باشم
از نقشی که دارم.
خیلی خوشحالیم که داریم آمریکا رو بازمی‌سازیم
به همون ملت بزرگی که یه‌زمانی بود.
کاملاً درسته.
یه خبر عالی دارم.
تأمین مالی برنامه‌ی بذرها دیگه مشکلی نیست.
خب، هیجان‌انگیزه قربان.
اگه همینطور خوب پیش بره،
یه‌سری مقام خارجی هستن که عاشق دیدنت می‌شن.
خب، استقبال می‌کنم. ممنون قربان.
سه‌تا بذر، برت، هرچه سریع‌تر.
این پرونده‌ست. تنها چیزی که می‌خوام اینه که تو دفترم بمونی
وقتی بررسیش می‌کنی.
با کمال میل.
چیزی که می‌خواستی رو پیدا می‌کنی؟
انگار بیمار دچار ضربه‌ی مغزی شده.
براش سی‌تی‌اسکن گرفتین، و مرخص شد
با چیزی که انگار ضربه‌ی مغزیه.
بذار یه نگاه بندازم.
آره. همینطوره.
براش صورت‌حساب زدین؟
بذار کامپیوترو چک کنم.
صبر کن، صبر کن. صبر کن.
داداش! داداش! منو دزدیدن، داداش.
اون حرومزاده تفنگ گذاشته بود رو سرم.
می‌خواد بدونه دیگو کدوم گوری زندگی می‌کنه.
دیگو؟ یعنی چی؟
دقیقاً، داداش.
منم همینو می‌گم. مگه چیکار کرده؟
اون هیچ‌کسه.
حتماً به‌خاطر اون گندیه که تو آمریکا بالا اومد.
می‌دونم کجا زندگی می‌کنه.
‏- می‌دونی؟ - آره.
یه‌بار رسوندمش خونه
بعد از مستی سرِ مسابقه.
کاملاً پاتیل بود، داداش.
و کجا بود؟
پس داریم
دیگو رو همینجوری لو می‌دیم؟
گور بابای دیگو! اون یارو هیچ‌وقت یکی از ما نبود.
واسه اون آشغالِ ازخودراضی نمی‌میرم.
فکر نکنم ما هم اهمیت بدیم.
این ریدمانیه، بچه‌ها،
ولی هرچی.
تو خیابون مادرید زندگی می‌کنه.
مطمئنی؟
آره.
بهتره به‌خاطر خبرچینی گندش به من برنگرده، باشه؟
خیله‌خب. خیله‌خب، خیله‌خب.
هی شان! بلند شو بیا اینجا!
لطفاً.
عاشق اینم که می‌گه «لطفاً».
دارم میام قربان.
درو ببند.
چی شده؟
یه تغییر کوچیک تو برنامه‌ست.
راستش، برنامه‌های من.
باید تو بازه‌ی کاشتِ غرب میانه سفر کنم.
عقب انداختن؟
نه. نوبت توئه که بدرخشی.
وای.
واقعاً؟
نگو که داری به من می‌سپاریش.
نه. اصلاً قربان. آماده‌ام.
‏- دستیارت کی می‌شه؟ - تایرون.
بی‌شک. خوب با هم کار می‌کنیم، و آماده‌ست.
خب، از انتخابت خوشم اومد.
کلی تجربه‌ی خارج‌کردن داره،
روون اسپانیایی حرف می‌زنه، و دهنشو بسته نگه می‌داره.
ناامیدت نمی‌کنم رئیس.
درسته دلگادو.
اون عکسی که قربانیت داد
با عکس بیمارستان می‌خونه.
یه عکس از آدممون داریم،
با اسم جعلی مارک ریکو بستری شده.
حالا فقط باید شناساییش کنیم.
دارم یه جلسه براش می‌ذارم،
پس هرچی اطلاعات بیشتر جمع کنیم بهت خبر می‌دم.
بعداً حرف می‌زنیم.
بعداً باهات حرف می‌زنم.
خب. یه سرنخ از مظنون گیر آوردیم.
خبر عالی‌ای‌ه رئیس.
پس می‌خوام هرکدومتون ایالت‌ها رو تقسیم کنین،
و من با اف‌بی‌آی سروکله می‌زنم.
ببینین، بعضیا نه می‌گن.
ببینیم می‌تونیم به یه سرنخ برسیم.
شاید اف‌بی‌آی آخرش به این تحقیقات ملحق شه.
اوه، پسر.
از این بچه‌بازیا نه. یالا. بریم سراغش.
تستور هستم.
سه‌تا بذر. بازم براونزویل.
لعنتی، چشم رو هدف، انگشت رو ماشه، تا آخرش.
اگه دیدی داره خراب می‌شه، همونجا تمومش کن.
نگرانی جانبی‌ای هست؟
همه ریسکو می‌دونن.
گرفتم.
و اون پاکسازیِ کوچیک تو مکزیک چطور پیش می‌ره؟
فردا باید یه خبر خوب برات داشته باشم.
صبر کن. آدمای زیادی دارن نگاه می‌کنن.
پس چی؟ می‌خوای چیکار کنم؟
بهش بگو فردا ساعت ۲ بعدازظهر بیاد.
چطوری بهش زنگ بزنم آخه
وقتی شماره‌شو ندارم؟
این مشکل کوفتیِ خودته، رفیق!
باشه، باشه.
به شماره‌ش زنگ می‌زنم و بعد؟
چطوری راضیش کنم بیاد؟
خودت یه فکری بکن.
وگرنه این تویی که رو تخت سردخونه می‌خوابی.
همه‌ش تموم شد.
دقیقاً سه ساعت.
شماها محشرین.
کارمون همینه، داداش.
برامون توضیح بده.
از کجا می‌دونی کجا زندگی می‌کنم؟
باید خصوصی حرف بزنیم.
باشه.
مامان، ملینا، دارم می‌رم بیرون.
تا ۱۵ دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردم.
کی پشت دره؟
یه دوست.
می‌تونم بیام؟
سلام، من ملینام.
من فرناندوام.
بریم.
اشکالی نداره. الان برمی‌گردم.
اون ستاره‌ی کوچیک رو کف رو می‌بینی؟
‏- آره. - لمسش کن.
درزبندی خلأ رو آزاد می‌کنه، محفظه رو باز می‌کنه.
کف عقب می‌ره و بیا و ببین.
کابینت درزبندی‌شده‌ت آماده‌ست.
عالیه. تا چند روز دیگه برات برمی‌گردونیمش.
می‌تونی قطعه‌قطعه‌ش کنی.
باید بتونم کارامو تو یه نمایشگاه به‌نمایش بذارم.
یه یارو قاتل‌مانند
ماتئو رو از تو خیابون گرفت.
حسابی شکنجه‌ش کرد و سراغ تو رو می‌گرفت.
و آره، الانشم می‌دونه تو و دوست‌دخترت کجایین.
از خانواده‌ت خبر داره
و حتی اسم سگ لعنتیتو.
از اینجا ببرشون، وگرنه همه‌تون نابود می‌شین.
چرا من؟
نمی‌دونم،
حتماً به‌خاطر اون ماجرای ناپدیدشدنه.
نمی‌دونم، حس کردم کار درست اینه که بهت هشدار بدم.
همینه؟
آره. دیگو، فکرای اشتباه نکن.
تو یکی از ما نیستی. هیچ‌وقتم نمی‌شی.
فقط به‌خاطر اینکه هم‌خون خوزه‌ای این کارو می‌کنم.
حالا بزن به چاک. وقت زیادی برات نمونده.
درباره‌ی عملیات خارج‌کردن سؤالی هست؟
بیا گوشی و جسدها رو مرور کنیم.
به‌محض ورود، یه جسد پیدا کن.
دوبار با برگه‌ی مأموریت تأییدش کن و گوشیشو پیدا کن.
قبل از گذاشتنش تو کیسه‌ی جسد،
چک کن گوشی با انگشت باز می‌شه یا چهره.
اگه گوشی پیدا نکنم چی؟
پس بگرد دنبالش، رفیق.
گمرک چی؟
خونسردیم، داریم واسه مغازه‌مون مبل می‌خریم.
یه‌کم بار از باشگاه برمی‌داریم که واقعی به‌نظر بیاد.
و اگه باشگاه چیزی نداشت؟
باید یه‌کم پیدا کنیم.
بله قربان.
‏- خط دو رو رو بلندگو بذار. - بله قربان.
ببخشید، می‌خوام کل تیمم اینو بشنون.
‏- آماده‌این؟ - بفرمایین.
اداره‌ی راهنمایی و بقیه‌ی پایگاه‌ها
پنج مورد مختلف از تصویری که دادین پیدا کردن.
دوتا منقضی، و سه‌تا فعالن.
لعنتی.
یادتون باشه، بعضی ایالت‌ها اجازه نمی‌دن
بدون حکم رسمی سرک بکشیم،
پس شاید بیشتر باشن.
یه ایمیل رمزنگاری‌شده براتون می‌فرستم.
یه مظنون شناسایی کردیم.
سابقه نداره. پیشینه‌ی نظامی قوی.
گرفتم.
ببخشید که ازت می‌گیرمش، رفیق.
با درگیر بودن سوابق چند ایالت،
این شد پرونده‌ی اف‌بی‌آی.
بگو تیمت پرونده‌ها رو بفرسته
از طریق سرویس ایمیل رمزنگاری‌شده‌مون.
ازش راضی نیستم، ولی درک می‌کنم.
چیکار می‌تونیم بکنیم که کمک کنیم؟
مطمئن نیستم.
تیمم داره یه احضاریه تنظیم می‌کنه که پنج شرکت برترِ
موبایلو مجبور کنه سوابقشونو واسه این یارو چک کنن.
می‌بینیم به چی می‌رسیم.
به‌محض اینکه چیزی فهمیدی.
قول می‌دم وقتی این یارو رو بگیریم،
به‌صورت زنده تو تماس تصویری با ما هستی.
ممنون. تیمم لیاقت همینو داره.
موافقم.
— ماي موويیز —
‏- بلتنر. - لینکوییست.
خب. چیزی که داریم اینه.
مجرممون تازگی یه گوشی جدید خریده.
همین الان داره به‌سمت مرز مکزیک سفر می‌کنه.
و دومی؟
دومی تو حوزه‌ی قضایی شما خاموش شد.
عجیب اینکه دقیقاً بعد از اینکه از بیمارستان واشنگتن رفت.
باورنکردنیه تکنولوژی چیکارا می‌تونه بکنه.
روزامون داره به شماره می‌افته.
از طرف خودت حرف بزن.
متأسفانه، از طرف همه‌مون حرف می‌زنم.
خب. نقشه‌مون اینه.
با جی‌پی‌اس و از زمین ردیابیشون می‌کنیم،
ولی نه خیلی نزدیک، با فرض یه شیوه‌ی مشابه.
با پلیس فدرال مکزیک تماس می‌گیرم،
باهاشون هماهنگ می‌کنم، سرِ دستگیری تصمیم می‌گیرم
بر اساس امنیت و پنهون‌کاری.
همه‌مون مشتاقیم
موقع اجرا با تصویر وصل شیم.
من مرد حرفمم، بلتنر.
به‌زودی حرف می‌زنیم.
ممنون.
کاری که می‌کنیم اینه.
سه‌تا مأمور بیرون خونه‌تون می‌ذاریم.
دوتای دیگه هم داخل می‌مونن که مطمئن شیم این عوضیو می‌گیریم.
ما در امان می‌مونیم؟
فرض می‌کنیم حرفه‌ایه،
پس اول زیر نظر می‌گیره.
نقشه‌مون اینه که بگیریمش
قبل از اینکه بفهمه ردشو زدیم.
چطوری اینقدر مطمئنی؟
جونمون تو خطره.
باید بهم اعتماد کنی.
مطمئنم خوب پیش می‌ره.
قربان...
سیگنال گوشیو از دست دادیم.
یعنی چی سیگنالو از دست دادیم؟
دیگه سیگنالی نیست.
مجرم حتماً گوشیشو خاموش کرده.
وقت کردی شماره‌ی پلاکو بگیری؟
نه قربان. پلیس محلی تو راه بود
وقتی خاموش شد.
سه‌تا تیم ترتیب بده.
یکی درست بیرون براونزویل
بر اساس سیگنال‌های ردیابی‌شده‌شون تو مسیر.
دومی، ۲۰ مایل شمال‌تر.
آخری، ۵۰ مایل شمال‌تر.
جتِ گلف‌استریممونو آماده کن.
می‌ریم به محل مرز.
حدسم اینه که وقتی برگرده آمریکا،
می‌خواد خبرشو بده.
ماشین تا پنج دقیقه‌ی دیگه آماده‌ست که سوارت کنه.
‏- الو؟ - هی، چه خبر؟
چطوری داداش؟
رفیق، اتفاقی که واسه داداشامون تو آمریکا افتاد افتضاح بود.
افتضاحه، آره.
می‌دونم. ببین، بیا همو ببینیم، باشه؟
می‌خوام یه چیزایی نشونت بدم
که خوزه جا گذاشته و باید مال تو باشه.
آها، باشه.
می‌بینمت تو خیابون آونتورا پلاک ۱۲۴
فردا ساعت ۶ عصر.
آها، باشه. خیله‌خب. می‌بینمت.
مطمئنی بذرها بیدار نمی‌شن
اگه پشتو بگردن؟
بهم اعتماد کن. همه‌چی خوب پیش می‌ره.
چیزیمون نمی‌شه.
فقط بذار من حرف بزنم.
خیالت از من راحت باشه.
دارین برمی‌گردین خونه، آقایون؟
‏- بله قربان. - دلیل سفرتون؟
خرید واسه مبل‌فروشیم.
‏- می‌تونیم داخلو چک کنیم؟ - حتماً.
اون یه میزه؟
آره. یه خوش‌قیافه‌شو تو مغازه پیدا کردیم.
تصمیم گرفتیم بخریمش.
عجب سریع خرید می‌کنین.
اینترنت، البته.
واسه همین همه‌چی آماده بود.
یه ساعت زودتر رسیدیم.
باید صبر کنیم.
هی رفیق، سیگار داری؟
دستا بالا!
بخواب رو زمین! بخواب رو زمین!
بخواب زمین، حرومزاده!
لعنتی!
همه‌چی روبراهه؟
آره. فقط می‌خوان یه رسید ببینن.
داری؟
البته.
باشه.
‏- می‌تونین برین. - ممنون.
همه‌چی روبراهه.
از شنیدنش خوشم میاد.
ببخشید. خیله‌خب.
می‌تونی گوشیتو سرِ اون چراغ اون‌جلو روشن کنی.
برگشتیم.
خط سه.
خیله‌خب. پنجره. ممنون قربان.
قربان، گوشیش الان روشن شد. حدود پنج مایل فاصله دارن.
می‌تونیم از رو گوشی من دنبالشون کنیم.
‏- نقشه آماده‌ست؟ - آماده‌ست.
همه سر جاشونن.
مأمور اف‌بی‌آی گرگورز لباس پلیس راه تگزاسو پوشیده.
من آماده‌ام.
باشه.
واسه اولین‌بار تو زندگیت،
بهت فرصت می‌دم
که جبران اشتباهاتتو بکنی و کار درستو انجام بدی.
ببینیم.
به رئیست زنگ می‌زنی
و بهش می‌گی کارو تموم کردی.
هیچ‌کس بهت شک نمی‌کنه چون این آدم‌ربایی یه اشتباه بود.
کدوم آدم‌ربایی؟ کدوم اشتباه؟
آماده‌این که این رو ببینین.
بزن بریم، داداش.
همه بیان اینجا. وقت فیلمه.
خیله‌خب. با من بمون.
وقتش که شد، وصلت می‌کنم.
داره وقتت تموم می‌شه.
فرض کنیم راست می‌گی، که چی؟
بذار توضیح بدم که بفهمی.
هدفت با یه عضو باند نسبت داره.
فقط تو زمان و مکان اشتباه بود.
هیچ ربطی به باند نداره.
اینو بهت اطمینان می‌دم.
و چرا این کارو بکنم؟
چون اگه بکنی،
اتهام شروع به قتلو کم می‌کنم،
که یعنی ۱۰ تا ۱۵ سال زندان،
به شروع به آدم‌ربایی،
که دو تا پنج سال حبس داره.
تازه، ماتئو داره لوت می‌ده.
این قضیه بیچاره‌م می‌کنه، نه؟
اصلاً.
قربانیت هیچ ربطی به تو یا دنیای تو نداره.
تازه، کارت تمومه
اگه مشتریات بفهمن داری دروغ می‌گی.
ولی از کجا بدونم سرم کلاه نمی‌ذاری؟
یه خبرایی تو جاده‌ست؟
مطمئن نیستم.
آماده باش.
هوم؟
لعنتی.
همین الان جوابتو می‌خوام!
باشه، باشه، باشه!
اشکالی نداره.
پس معامله‌مون شد؟
آره، معامله‌مون شد.
انگار یه عملیات مواده.
ممکنه.
فقط حواستو جمع کن.
نه رفیق. حسِ خوبی به این ندارم.
احتمالاً فقط یه بازرسیه.
بازرسی؟ سرِ مرز یکی داشتیم.
چرا یکی دیگه لازم داریم؟
نمی‌دونم رفیق. مواد؟
فقط... آروم باش و آماده باش.
داری قاطی می‌کنی؟
هنوز نه. ۱۵ ثانیه‌ی دیگه ازم بپرس.
حسش می‌کنم.
یه چیزی درست نیست.
دستا بالا، جفتتون، جایی که ببینیمشون!
باشه. یادت باشه، سفرِ خرید.
خفه‌شو و دستاتو ببر بالا نگه دار!
تو انجامش دادی.
نه، ما انجامش دادیم.
دستا بالا، جفتتون،
‏- جایی که ببینیمشون! - باشه.
خفه‌شو و دستاتو ببر بالا نگه دار!
دستا بالا، جفتتون، جایی که ببینیمشون!
باشه.
خفه‌شو و دستاتو نگه دار--
ببخشید آقایون، اِ، باید این تماسو جواب بدم.
تو انجامش دادی.
خفه‌شو و دستاتو ببر بالا نگه دار!
دستا بالا، جفتتون، جایی که ببینیمش!
باشه.
خفه‌شو!
چه گهی شد، تیم؟
مأمورای لباس‌فرم آدماتونو کمین کردن.
حدود سه مایل بیرون براونزویل.
قبل از اینکه بیان سراغ ما کشته شدن.
یعنی، کیا؟ اِ، فدرال، ایالتی، کیا؟
‏- تو انجامش دادی. - جفتشون.
‏- نه. - سریع عمل کردم.
فکر کنم مشکلی نداریم.
برنامه باید ناپدید بشه...
حداقل واسه یه مدت.
لعنتی!
دستا بالا، جفتتون، جایی که ببینیمشون!
باشه.
کابوس تموم شد.
مظنون پشت میله‌هاست و همونجا می‌مونه
واسه مدت خیلی زیادی.
پس تموم شد؟ واقعاً؟
فکر کنم.
فکر می‌کنن تو مُردی
و دنیای تو هیچ‌وقت با دنیای اونا برخورد نمی‌کنه.
درسته؟
می‌تونی مطمئن باشی.
از ته دلم ازت ممنونم.
اصلاً.
باعث افتخار بود.
‏- لینکوییست. - بلتنر.
خبر جدیدی هست؟
فکر کنم با اونا تموم شد.
هیچ سرِ نخِ بازی پیدا نمی‌کنم.
گرفتیمشون.
کاش می‌تونستم باورت کنم.
هرچی می‌خوای باور کن،
ولی ما پرونده رو می‌بندیم.
تموم شد.
فکر کنم داری یه اشتباه بزرگ می‌کنی.
خداحافظ، بلتنر.
این فقط یه عقب‌گرد کوچیکه وقتی همچین چیزایی پیش میاد.
دموکراسی فداکاری می‌طلبه.
جفتمون اینو می‌دونیم.
آماده‌ای دوباره شروع کنیم؟
معلومه که هستم.
چهارتا بذر لازم دارم.
FilmYar