« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
آخرین قطار به مقصد فورچون ساعت ۱۲:۰۵ از اینجا حرکت کرد،
نه، تو تا ساعت ۱۲:۱۵ اینجا نبودی،
من این را می‌دانم، چون آن موقع است که شروع به خلوت کردن اینجا می‌کنم،
قطار بعدی به مقصد فورچون تا یک هفته‌ی دیگر به اینجا نمی‌آید،
حالا، اینکه چطور اون زمان رو بگذرونی به خودت مربوطه،
فقط دارم میگم اون آقایی که به اندازه کافی مهربون بود
تا من را به این ایستگاه راه آهن منتقل کند،
او به من اطمینان داد که قطار به مقصد فورچون ساعت ۱:۰۵ بعد از ظهر حرکت می‌کند،
- و او به تو اشتباه گفت، - من چه کار باید بکنم؟
من فقط باید حداکثر تا دوشنبه صبح در فورچون باشم،
پرستون سیتی فقط حدود یک مایل از آن طرف‌تر است،
اونجا یه محل نگهداری اسب هست، و می‌تونی یه اسب بگیری،
از پرستون تا فورچون دو روز راهه،
تو کارت‌هاتو درست بازی می‌کنی،
تقریباً همین یکشنبه، می‌توانید آنجا بدوید،
اما نمیذاشتم هیچ علفی زیر پات سبز بشه، یه حرکتی به جلو میزدم
غرب وحشی،
خب، آقایان، خانم‌ها، بهتر است چند لحظه استراحت کنیم،
ما یک پیاده‌روی طولانی و گرم در پیش داریم،
شاید چند صفحه از آثار هومر به ما نیرو و الهام ببخشد.
برای سفر پر فراز و نشیب پیش رویمان،
چی شیطان؟
اوه، اگر نمی‌دانستم، قسم می‌خوردم که جای گلوله بوده،
- برنگرد، - این یه جای گلوله‌ست!
- خدای من، دارند از من دزدی می‌کنند، - گفتم رو برنگردان!
فقط یه واکنش غیرارادی بود، آقا، نه، قصد بدی داشتم،
- جیب‌هاتو خالی کن، - اوه، خب، من که چیزی ندارم،
پس بله، خواهش می‌کنم، آقا، من خیلی قلقلکی هستم،
اوه، نه آقا خواهش می‌کنم، این تمام پولیه که دارم، این همه چیزه، خدایا!
- اشیاء قیمتی‌ات را به من بده، - من فقط انگشتر مدرسه‌ام را اینجا دارم، اینجا،
و ساعت،
شما که مطمئناً این ساعت قدیمی را نمی‌خواهید آقا،
بی‌ارزش است و قلابش شکسته،
فقط به دلایل احساسی نگهش می‌دارم، مال پدرم بوده،
نسل به نسل منتقل شد،
پدر عزیزم که از دنیا رفت،
او مهمترین فرد دنیا برای من بود
- و مهربان و دانشمند... - خفه شو!
پدرم آن ساعت را برای من حکاکی کرده بود
با نقل قول الهام بخش مورد علاقه اش،
توی کیسه‌ها چی هست؟
اوه، آقا، التماس می‌کنم آقا، شما چیزی که توی اون کیفه رو نمی‌خواید،
این، این بی‌ارزشه، فقط، اوه، نه...
- اوه، کتاب‌ها؟! - آره،
اینجا هیچی نیست جز کتاب‌های احمقانه،
بله، آنها فقط کتاب‌های احمقانه‌ای هستند، کاملاً حق با شماست،
- شما فروشنده‌اید؟ - نه آقا، من معلم هستم.
یه پدا... چی؟
- یه مربی، - ها؟
- آقا؟ من مدیر مدرسه هستم، - مدرسه، مدرسه‌ی لعنتی، حالا، حرکت کن،
- خواهش می‌کنم، آقا، ساعت دست شماست... - گفتم خفه شو،
اوه، چکمه، نه لیوایز، فقط یه مشت آشغال بنفشه، معمولی،
بله، این فقط لباس زیر منه، آقا، شما مطمئناً...
حالا، اگر می‌دانید چه چیزی برای شما خوب است،
تو همینجوری همونجا میشینی تا وقتی که من از اینجا برم بیرون،
فهمیدی پیرمرد؟
من همیشه ساکت و بی‌حرکت خواهم ماند، قول می‌دهم،
معذرت می‌خوام، آقا، آقا، آقا!
اگر اجازه دهید فقط یک لحظه دیگر وقتتان را قرض بگیرم،
وای!
- عالی اسکات، هدف‌گیری فوق‌العاده‌ای داشتی، آقا! - سعی نکن منو بزرگ جلوه بدی،
حالا یا عقلت درست نیست یا آرزوی مرگ داری،
اوه، خب، باور کن، در شرایط عادی
من هرگز از چنین فرمان قاطعی سرپیچی نمی‌کنم، اما افسوس که ناامیدم،
و همه ما می‌دانیم که بقراط چه گفته است،
- کی؟ - تو که هیپ رو می‌شناسی... به هر حال...
او گفت دوران سخت، اقدامات سخت را می‌طلبد،
نه؟ خب، مهم نیست،
فقط دارم میگم که هیچوقت انقدر گستاخ نمیشم که سرنوشت رو اینجوری وسوسه کنم
اگر من چنین مرد ناامید و درمانده ای نبودم،
داری تبدیل به یه آدم مرده میشی،
باید مشخص کنم، فکر می‌کردم قرار است به فورچون بروم.
و متاسفانه آخرین قطار را از دست دادم،
و من باید تا دوشنبه در فورچون باشم،
بنابراین، یک معلم نمی‌تواند برای اولین روز مدرسه دیر بیاید،
چطوره یه پیشنهاد تجاری بهت بدم؟
- چی؟ - منظورم اینه که، لطفا جسارت منو ببخش،
اما کاملاً واضح به نظر می‌رسد که شما مردی هستید که به پول نیاز دارید،
منظورم اینه که، تو همین الانش هم هرچی داشتم ازم گرفتی،
اما وقتی به فورچون رسیدیم، می‌تونم بهت غرامت بیشتری پیشنهاد بدم،
- کی به فورچون میرسیم؟ - دقیقاً، بله،
می‌بینی، من استاد بخت و اقبال مدرسه جدید هستم،
به محض ورودم، مقرری در انتظارم است،
حقوق ماه اولم را به طور کامل،
اگر بتوانید من را به موقع برای زنگ صبح دوشنبه به فورچون برسانید،
من همیشه با کمال میل آن را به شما منتقل خواهم کرد،
- چقدر؟ - حقوق یک ماه،
برای یک سفر دو روزه به فورچون،
آقا، ما به توافق رسیدیم؟
اوه، خدای من، من الان اونجام، آقا،
سلام؟ سلام، آقا،
هی، شما توافق کردید که من ذره‌ای دردسرساز نخواهم بود،
من یک همراه مسافرتی عالی هستم،
من چند کتاب فوق‌العاده برای سفر دارم،
من هیچ علاقه‌ای به خوندن ندارم، چی؟
خب، شاید شما فقط کتاب‌های درست را نمی‌خوانید،
منظورم اینه که، می‌دونی، خوندنش یه هدیه‌ست، تخیل رو به چالش می‌کشه
و فرد را قادر می‌سازد زندگی‌های بسیار و ماجراجویی‌های بی‌شماری را تجربه کند،
من ماجراجویی‌های واقعی را تجربه می‌کنم، نیازی ندارم درباره ماجراجویی‌های کس دیگری بخوانم،
اسب داری؟
خب، خب، امم، این بخشی از مشکله، می‌فهمی؟
آه، قرار بود سوار قطار شوم،
اما من خیلی خوشحال میشم که فقط کنار مال تو قدم بزنم،
تو خوش شانسی،
خب، من اتفاقاً دارم از فورچون رد می‌شم،
بله،
و اگر، و تو بخواهی تمام آن راه را کنار اسب من راه بروی،
فکر کنم کار خودته،
اما اگر یک کلمه در مورد اینکه من تو را سرپا نگه داشته‌ام، صحبت کنی،
سرت را از روی شانه‌های دراز و باریکت جدا می‌کنم،
نترس، لب‌هایم بسته شده‌اند،
من تا ابد مدیون تو هستم، خیلی خیلی ممنونم،
من درست پشت سرت میام، اوه، ببین، صبر کن آقا، خدایا،
صبر کن!
بیا بریم،
این قطعاً یه اسبه، قربان،
اشکالی نداره، من اینو دارم، دارم پیگیری می‌کنم،
سعی نکن مهارت ناوبری خودت را زیر سوال ببری،
اما دنبال کردن خطوط راه آهن خیلی آسان تر نخواهد بود،
ما داریم یه میانبر می‌زنیم، اونا رو پشت سر بذار،
- منظورت چیه که ولشون کنی؟ - گفتم ولشون کنی،
- دارن سرعتمون رو کم می‌کنن، - باشه،
من می‌توانم در فورچون لباس زیر جدید بخرم،
بله، اما کتاب‌های من، نه، کتاب‌های من جایگزین‌ناپذیرند، آقا،
من هرگز این کتاب‌ها را رها نخواهم کرد،
منظورم این است که معلم بدون کتاب به چه دردی می‌خورد؟
خب، تو داری میری، هیچکس یه ریال هم بابت اون کتابای لعنتی نمیده،
با احترام باید موافقت کنم که مخالفم،
تنها هدف من از سفر از انگلستان به دنیای جدید
قرار بود به بچه‌های بی‌سرپرستِ بخت و اقبال بیاموزد،
هی، الان داری چیکار می‌کنی؟ نمی‌تونم بذارم کتاب‌هامو برداری،
شما، شما نمی‌توانید این کار را بکنید، آقا، شما، شما نباید این کار را بکنید،
خواهش می‌کنم! منظورم این است که هر چه هستم در این کتاب‌ها هست، آقا!
من باید آنها را برای تدریس داشته باشم، لطفا،
اوه، اوه، ایده فوق‌العاده‌ایه،
اوه، متشکرم، اوه، بله، اسب‌های زین‌دار،
دارم فکر می‌کنم که اونا برای چی بودن، فوق‌العاده!
شما مرد بسیار منطقی هستید، آقای ...
فکر نمی‌کنم اسمتون رو درست متوجه شده باشم، آقا...
باشه، من اول میرم،
اسم من سیسیل کالدکوت پیچ تری سوم از لندن، انگلستان است.
- در خدمت شما، آقا، و شما ... - دولی، جدیدیا دولی،
اما هرگز اسم مرا به کسی نگو،
بله، مامان حرف حسابه، مامان حرف حسابه،
آقای دولی، واضح است که ما انگلیسی‌ها تصور غلطی را در ذهن خود پرورش داده‌ایم.
از آمریکایی‌های شما،
منظورم این است که داستان‌هایی که درباره غرب بی‌قانون آمریکا می‌شنویم،
منظورم واضحاً مزخرف، اشتباه،
در واقع شما آدم‌های مهربان و دلسوزی هستید،
اوه، ما خیلی صمیمی نیستیم، بهتره سریع سوار شیم،
- ببخشید؟ - زود سوار شو،
- اون دو تا آقا رو می‌شناسی؟ - آقایون، اونا که نیستن،
حالا تکون بخور، عجله کن پیرمرد،
- درست، درست، درست، - بفرمایید!
- پاتو بذار رو زین، - من تا حالا سوار اسب نر نشده‌ام،
- یه دقیقه صبر کن، - یه دقیقه هم وقت نداریم، بلند شو!
- یه لحظه صبر کن، این نمی‌تونه درست باشه، - یالا!
آخ! داری منو شلاق میزنی؟ آقای دولی، دارن میان دنبالم،
- حالا دارن بهمون شلیک می‌کنن، - خب، پس گورتو گم کن، لعنت بهش!
- بیا، به سمت چپت خم شو، - حالم بد است،
دیگرت سمت چپ، بیا!
- منظورم اینه که، ما از دستشون دادیم، - آفرین، قلدر! خدای من!
حواست باشه کجا داری شلیک می‌کنی، احمق!
- حالت خوبه؟ - اوه، خب، خیلی هیجان‌انگیز بود،
آه، بله، آنها بودند، بله،
چرا انقدر به اون سمت نگاه می‌کنی؟ برگرد سر جات،
- لعنت بهت، - وای!
دلم گرفته، دلم گرفته، بفرمایید،
بیا، دوباره بلند شو، این دفعه درست انجامش بده،
خدایا، بگو آن اراذل و اوباش که بودند؟ چه می‌خواستند؟
یعنی به نظر من اینطور میاد
که شاید روش متمدنانه‌تری پیدا کرده باشند
از رسیدگی به اوضاع،
منظورم این است که، شاید اگر با آنها گفتگوی مودبانه‌ای داشتیم،
شاید آنها به دلایل گوش می‌دادند،
تو معلمی؟ کلی چیز هست که باید یاد بگیری پیرمرد،
خب، این قطعاً بیشتر از چیزیه که ما انتظار داشتیم،
ما قبلاً در ایستگاه راه آهن رها شده ایم،
توسط راهزنان مورد تهدید اسلحه قرار گرفته و تعقیب و تیراندازی شده است،
آه، کاش پدر می‌توانست الان ما را ببیند،
به جرات میتونم بگم یه حس نشاط خاصی به آدم میده،
ما، ما کی هستیم؟
اوه، چرا ویلیام شکسپیر، آلفرد لرد تنیسون،
چارلز دیکنز، هنری دیوید ثورو، جین آستن،
- چه کسی؟ - نویسندگان کتاب‌های من،
اونا مثل خانواده من هستن، منظورم اینه که مطمئناً اسم بعضی‌هاشون رو شنیدی،
نه، من تا حالا اسم هیچ کدوم از این‌ها رو نشنیدم،
خدای من، سه‌گانه منفی، فکر کنم منظورت این بود که،
من تا حالا اسم هیچکدومشون رو نشنیدم،
هی، اگه، و می‌خوای این سفر خوب و بی‌دردسر پیش بره،
دیگه هیچوقت منظورم رو بهم نگو، فهمیدی؟!
بله، ببخشید، ببخشید، بله، البته، اجبار عادت حرفه‌ای،
منظورم اینه که، سعی می‌کنم، آره، تمام تلاشم رو می‌کنم،
- خیلی تلاش کن، ها؟ - ببخشید، ببخشید،
البته، می‌دونی، چون تک فرزندی،
من همراهی یک خواهر یا برادر را نداشتم،
پس به کتاب‌ها پناه بردم، شخصیت‌ها برایم بسیار زنده بودند،
منظورم این است که، نمی‌گویم که من بچه‌ی تنهایی بودم،
کاملاً برعکس، مادرم خیلی اجتماعی بود،
شگفت‌انگیزترین شام‌هایی که او داد،
من با خارق‌العاده‌ترین افراد از تمام اقشار جامعه آشنا شدم،
مهمانی شام فوق‌العاده‌ای که او ترتیب داد را به یاد دارم
و یک رهبر ارکستر بسیار مشهور را، در واقع برای شام، دعوت کرد،
او باد معده‌اش را بیرون داد، و ما داشتیم می‌خندیدیم، مجبور شدیم اتاق را ترک کنیم،
- هی، هی، هی، - چی؟
ساکت باش، خیلی آروم بلند شو، انگار...
- برای چی؟ - بلند شو،
حرکت ناگهانی ممنوع، باشه؟
نمی‌خوام این مرد رو بترسونم، هوودی!
پروردگارا! او دارد به ما نزدیک می‌شود،
فقط به او لبخند بزن، بگذار من حرف بزنم،
اوه بله، پارچه پشمی تویید از لندن،
پشم خوب،
حرکتی نکن،
- باشه، بی‌حرکت بمون، - خدای من، چی می‌خواد؟
او به ما اطلاع خواهد داد، سپس خواهد رفت، امیدوارم،
اوه، این کتاب‌های من است، او نمی‌تواند کتاب‌های من را داشته باشد،
من این را به او نمی‌گفتم،
کتاب‌هایی که دوست دارید، قشنگند، انتخاب خودتان را بکنید،
اوه، تشویقش نکن، آقای دولی،
- دامت رو ببند، - اما اون نمی‌تونه اونا رو داشته باشه، من ممنوعش می‌کنم!
به حرفش گوش نده، رئیس، هرچی می‌خوای بردار،
عالی،
اگر حتماً باید کتاب داشته باشید،
من این یکی رو پیشنهاد می‌کنم،
این یک اثر بنیادین است،
چی؟
هنوز هم می‌توانی آن را بخوانی، فقط اطراف سوراخ را می‌خوانی،
نه،
این را دوست خواهی داشت، والدن، هنری دیوید ثورو،
بله، این درباره یک طبیعت‌گرای شبیه به شماست،
حالا کتاب یک بازتاب است
از زندگی ساده در محیط طبیعی، پرهپس،
او نمی‌تواند تو را درک کند،
ثورو؟
من آن را خوانده‌ام،
می‌بینید، آقای دولی با مطالعه فرهنگ‌های اطراف را متحد می‌کند...
نه، خواهش می‌کنم،
دیکنز من را می‌خواهی؟
فهمیدی رئیس، مال خودت رفیق،
می‌ترسم از آن یکی خوشت نیاید،
خیلی خیلی فشرده‌ست، اوه، شخصیت‌های زیادی داره،
خیلی سخته فهمیدنش، نه، اوه، برای من؟
بگیرش، - رئیس، لطفا،
این چیست؟
این برای کام من خیلی ترش است، خب، بهت میگم که توجه کنی
آن آقا همین الان با آثار منتخب دیکنز رفت،
و برای چی؟ یه کیسه کوچیک توت ترش،
خب، به نظر من، این به سختی مبادله‌ی ارزشمندی است،
من کاملاً غمگینم،
اوه، داری قلبمو میشکنی، حالا تکون بخور،
- این قسمت من رو یاد وال‌ها میندازه، - ماهی بزرگ؟
نه، کشور نهنگ‌ها،
می‌دونی، با این حال، ما در سوگ از دست دادن چارلز دیکنز عزیزمان هستیم،
حداقل ما ویلیام شکسپیر را داریم که به روحمان نشاط ببخشد،
وقتی با شاعر پیر سفر می‌کنی، یه جور ادب و نزاکت خاصی حس میشه،
- مگه قبول نمی‌کنی؟ - ها؟
دوست داری بخونیش؟ منظورم اینه که خیلی خوشمزه‌ست،
تنها چیز خوشمزه‌ای که الان دلم می‌خواد یه خرگوش فریکاسیِ،
ببینیم اگه نمی‌تونیم قبل از اینکه هوا خیلی تاریک بشه یکی‌شون رو بکشیم،
چی؟ منظورت چیه بکشم؟ منظورت مرده‌ست؟
خدای من، شما که نظافتچی من، خانم ویلبرفورس، را می‌شناسید،
او تمام غذاهای من را آماده می‌کرد، اوه، او یک قدیس بود،
مخصوصاً برای مردی که از نعمت همسر خودش بی‌بهره است،
- اون خیلی چاقه، - خدای من، اون خیلی بامزه‌ست،
ببین، من به توت‌های رئیس قبیله راضی‌ام، می‌دونی، ترشه، خیلی خوشمزه‌ان،
-مواظب باش! -خدایا، ببین چه کار کردی!
- اوه، کوچولوی بیچاره، - گورتو گم کن برگرد به کمپ،
بذار بدون اینکه تو تمام وجودم رو تسخیر کنی، از پسش بربیام،
لوبیا نداری؟ منظورم اینه که، کابوی‌های پیر لوبیا دارن،
- چی؟ - پوستشو بکن!
چی؟ من، من چنین کاری نخواهم کرد!
خب، شاید در انگلستان شاد و قدیمی، خرگوش را طور دیگری می‌خورند،
اما اینجا، ما قبل از پختن، پوستشان را می‌کنیم و دل و روده‌شان را درمی‌آوریم،
- من می‌رم یه کم هیزم بیارم، - راستش رو بخوای، آقای دولی،
فکر می‌کنم خیلی برتر خواهم بود
در جمع‌آوری هیزم، نه در پوست کندن شکار،
آیا اصلاً امکان معامله وجود دارد؟
من کشتمش، حالا تو پوستشو بکن،
خدایا، ای عزیز،
عمیق‌ترین عذرخواهی من بابت بی‌احترامی‌ها
که قرار است رنج بکشی،
لیسیدن انگشت خوب است،
چکاوک‌های بالدار،
حلزون‌ها روی خار، خدا در آسمان است،
- همه چیز برای دنیا خوبه، - اون خوندن انجیل رو ول کن،
اگر بخواهم صدای خدا را بشنوم، به کلیسا می‌روم،
نمی‌تونم تصور کنم که تو بخوای اینقدر زیاد بری کلیسا،
نشون میده چی میدونی، خدا مامانمو بیامرزه،
او هر یکشنبه مرا به کلیسا می‌کشاند
تا پروردگار خوب را به درون تخم جهنمی‌اش براند،
آره، ازش متنفر بودم، اما حالا که به گذشته نگاه می‌کنم،
این در مورد تنها خاطرات خوبی است که قبل از بیمار شدنش با او داشتم،
هرچند فکر کنم حق با توئه،
من تو سن و سال یه راکون به کلیسا نرفتم،
اما این به این معنی نیست که من با خدا روراست نیستم،
من و او، ما، ما تفاهم داریم، او مرا درک می‌کند،
مطمئنم که همینطوره، و ضمناً، جهت اطلاع شما،
این کتاب مقدس نیست، این رابرت براونینگ است،
نمی‌خوام خیلی گستاخانه بگم، اما، امم، برداشت من اینه که تحصیلاتت محدود بوده،
تنها چیزی که اینجا باید یاد بگیرید این است که چطور مستقیم شلیک کنید
و چگونه پول خود را بشمارید،
ببين، اينجاست که من خواهش ميکنم باهات مخالف باشم، آقاي دولي
البته دانش عملی در مورد حرفه‌ی خود قطعاً مهم است،
اما آموزش گسترده‌تر ابزاری است که همه موانع را از بین می‌برد،
صحبت از آموزش شد، داشتم فکر می‌کردم،
چطور یه آدم تحصیل‌کرده مثل تو می‌ره فورچون؟
منظورم اینه که، این فقط یه گوزن نر سرگردانه،
خب، قربان، اگر حقیقت را بخواهید، من از آخرین پستم اخراج شدم.
برای نمایش وحشتناکی نسبت به مافوقم،
- صبر کن، از تدریس اخراج شدی؟ - با کمال تاسف و شرمساری، بله،
- چیکار کردی؟ کتابدار وحشتناک؟ - من مدیر مدرسه رو زدم،
تو، تو به رئیس زدی؟
منظورم اینه که، حس می‌کنم، اگه اصلاً من نبودم، بلکه یه بت‌پرست بودم،
موجودی نفرت‌انگیز که حواسم را پرت کرد،
- اما افسوس، تقصیر من بود، - پس، چی رو به اون پیرمرد زدی؟
خب، من یک دانش‌آموز خیلی باهوش داشتم،
و او داشت مقاله‌ای را که در مورد این امکان نوشته بود، می‌خواند
که ما انسان‌ها از موجودات میکروسکوپی ریز تبار یافته‌ایم
- با الهام از داروین، می‌دونی، - صبر کن، کی؟
یک زیست‌شناس نسبتاً سنت‌شکن،
با این وجود، او گفت، داروین به طرز نسبتاً مناسبی اشاره می‌کند
که شاید انسان از موجودات ریز تک سلولی تکامل یافته باشد
به وضعیت فعلی‌اش،
خب، در کمال تعجب ما، مدیر مدرسه داشت دم در گوش می‌داد،
و قبل از اینکه حتی فرصتی برای بحث در مورد موضوع داشته باشیم،
او فقط وارد اتاق شد و فریاد زد،
«ای کافران، چطور جرأت می‌کنید زیر این سقف کفر بگویید؟»
خداوند تنها خالق انسان است،
و سپس چوب را برداشت و شروع به زدن بارناباس بیچاره کرد،
آن زمان بود که آن هیولا از درون من برخاست،
با خشمی غیرقابل کنترل، میله را از او قاپیدم.
من به سر آن مرد بیچاره زدم،
و با لحنی لرزان به او گفتم:
«آقا، دیگه هیچ‌وقت هیچ‌کدوم از شاگردای منو نزنین.»
خدای من! آفرین پسر، آفرین
امم، متاسفم، این یک پیروزی زودگذر بود،
بعد از اینکه اخراج شدم، نتوانستم در هیچ کجای انگلستان پستی پیدا کنم،
بنابراین تصمیم گرفتم که وقت آن رسیده که به دنیای جدید نقل مکان کنم،
اما افسوس، آبروی لکه‌دار شده‌ام پیش از من رفته بود
در تمام دانشگاه‌های برتر آمریکایی،
و معلوم شد که من اینجا هم غیرقابل استخدام بودم،
همان موقع بود که یک آگهی در روزنامه بوستون گازت دیدم،
«شهر فورچون به دنبال یک معلم است»، بنابراین نوشتم،
و آنها با نامه پذیرش پاسخ دادند،
پایان یک فصل، آغاز فصل دیگر،
چرا تدریس رو ول نمیکنی و یه کار دیگه پیدا نمیکنی؟
تدریس را رها کنم؟ هرگز،
ببینید، آقای دولی، تنها چیزی که همیشه می‌خواستم انجام دهم تدریس بود،
جایی که من به آن خدمت می‌کنم و اکنون می‌دانم که در دستان قدرتی برتر است،
چون معلمی، منظورم اینه که، فقط یه شغل نیست، رسالت منه،
و سرنوشت اکنون مرا به پاسخ به آن ندا هدایت کرده است
در شهر مرزی کوچک فورچون،
شما هدف تدریس را می‌بینید،
این فقط برای مجبور کردن دانش‌آموزان به حفظ کردن حقایق و تاریخ‌ها نیست،
برای الهام بخشیدن به آنهاست،
برای باز کردن آن درِ کوچکِ پنهان در اعماق وجود همه ما،
که به ما اجازه رویاپردازی می‌دهد،،،
خودمان رویای زندگی بهتری را در سر بپرورانیم،
و آینده‌ای بهتر برای همه،
به همه آن معلم‌های فوق‌العاده فکر می‌کنم
که چنین تأثیری بر زندگی من داشت،
من تا ابد از آنها سپاسگزارم،
کاش یه چیزی بهشون گفته بودم
چون حالا می‌دونم که این چقدر براشون ارزش داشت،
بزرگترین پاداشی که یک معلم می‌تواند دریافت کند
آگاهی از این است که او تغییری ایجاد کرده است،
حتی اگر فقط جان یک کودک باشد،
شب بخیر، شاهزاده شیرین،
بلند شو پرنسس، وقت سواریه، یه کم قهوه مونده،
اوه، خب، ممنون،
اون نگاه رو به من نکن، من فقط اون پتو رو بهت دادم
چون دندان‌هایت با صدای بلند به هم می‌خوردند
صدایی شبیه به تق‌تق سکه‌ها در یک فنجان حلبی داشتی،
دیگه چه جوری باید بهم خواب می داد؟
خب، به هر حال از شما ممنونم،
- اتفاقاً چایی خوردی؟ - دوست ندارم، باشه! بیشتر برای من،
باشه، وای، اوه، آه،
حالا حسابی تکون بخور، امروز کلی کار داریم که باید انجام بدیم،
بیل داری؟
خدای من، تو ما را یک روز کامل زودتر به فورچون رساندی،
شما فوق‌العاده‌اید، آقای دولی، فوق‌العاده!
اوه نه، این شانس نیست،
بخت و اقبال این لوبو به این خوبی نیست، حالا پیاده شو،
- ببخشید؟ - ما که سوار ماشین نمی‌شیم و وارد شهر نمی‌شیم،
اوه، همینجا پیاده شو،
-هی، کجا پیدات کنم؟ -سالن خانم لیلی،
و کتاب‌های من چی؟ هی!
یه روز عالی برای قدم زدن!
نمی‌دانم چه چیزِ این ماجرا اینقدر لذت‌بخش است،
چی؟ سلام!
هی بچه‌ها، سنگتون خورد به پسِ سرم،
- یه تصادف بود، - بله،
من تا حد زیادی حدس زدم که در نتیجه، بر شما واجب است که از من عذرخواهی کنید،
- یه چیزی تو سرمه، - چی؟
اوه، اه، این، این بر عهده‌ی توست،
یعنی، عذرخواهی کردن برای شما یک وظیفه ضروری است،
- بیا، بیا از اینجا بریم، - اوه، وای، یه لحظه صبر کن،
یه لحظه صبر کن، مگه پسرا مدرسه هم میرن؟
نه، دیگر نه،
چی؟ تو سن و سال خودت درس و تحصیل رو ول کردی؟
معلم ما مرده است،
آقای بنکس به خاطر اینکه پسرش را احمق خطاب کرده بود، به او شلیک کرد.
سلام،
این یه یادداشته، به بچه‌ی کسی نگو احمق،
آس‌های پر از شاه، چیپ،
چهار تا از یک نوع، دو تا،
لعنت بهش! کنری صحرایی،
چه عجله‌ای داری بچه؟ باید شانست رو یه دست دیگه امتحان کنی،
لعنت بهت، سیسیل، کی یواشکی همچین آدمی رو گیر انداخته؟
ممکن است تیر بخوری،
تو همین الان ساعت زیبای پدرم رو توی یه بازی ورق گم کردی،
نه، ساعت من، پیرمرد، ساعت من،
و ضمناً، من سیسیل هستم، ما الان باید بریم،
اوه، ببخشید آقا، ما باید ... باشیم.
ببین با پیراهنم چیکار کردی، باید بگی، ببخشید،
- فکر کنم گفتم، عالیه آقا، - آره، شنیدم که گفت،
حالا بذار بره قبل از اینکه بعدش یه سوراخ تو اون پیراهن درست کنم،
می‌دونی وقتی یه جوون عوضیِ بی‌عرضه سعی می‌کنه منو تهدید کنه چی می‌گم؟
ها؟
هارلی، لطفا این آقا را از محل اسکورت کنید!
حالا چی براتون دوتا بیارم؟
خب، ببین شغال‌ها چی رو با خودشون آوردن،
- حالت چطوره دولی؟ - لیل، هیچ‌وقت بهتر از این نمی‌شه،
- ویسکی چطوره؟ - آماندا! پسر عاشق اینجاست،
و چه لذتی داری، چیزهای شیرین؟
نه، چیزی برای من نیست، متشکرم، خانم،
دولی!
این دفعه خیلی طولانی شده،
فکر می‌کردم دیگر هرگز برنمی‌گردی،
بابت اون بچه متاسفم، داشتم کار می‌کردم، حالا برگشتم،
اوه، این پیرزن دوست‌داشتنی کیه؟ پدربزرگت؟
- اون؟ نه، اون پدربزرگ من نیست، - دوستت؟
و او قطعاً دوست من نیست،
در واقع، ما همسفر هستیم،
همراهان سفر، اون یه جورایی بامزه‌ست، مگه نه، لیل؟
آره، مطمئناً همینطوره، فقط به اون بلوزهای بچه‌گانه نگاه کن،
خانم، مسحور و مسحور،
بالاخره یه جنتلمن تو این آشغالدونی گیرمون اومد،
دولی، جایی که یه آدم پست و ناامید مثل تو
برای پیدا کردن یک روباه نقره‌ای مثل او؟
اجازه دهید خودم را معرفی کنم،
سیسیل کالدکوت پیچتری، سومین نفری که در خدمت شماست، خانم،
خیلی لقمه، فکر نمی‌کنی؟
«اسمی که بر زبان آورده می‌شود، به رسمیت شناختن فردی است که آن اسم به او تعلق دارد،
کسی که بتواند اسم مرا درست تلفظ کند، می‌تواند مرا صدا کند،
و سزاوار عشق و خدمت من است،" هنری دیوید ثورو،
سیسیل، یه کتابخونِ عوضی، بیا دیگه،
سیک، یه بار خودتو شل کن، لیل، ویسکی برای کتاب، رفیق، دارم میخرم،
آقای دولی، من هیچ‌وقت مشروب الکلی نمی‌خورم،
من برای پانچ رم گهگاهی در مهمانی‌های کریسمس پول پس‌انداز می‌کنم،
صبر کنید، آقای دولی،
وقتی وارد سالن شدم، اسبمان را بیرون ندیدم،
- منظورم اینه که، امیدوارم ندزدیده شده باشه؟ - اسبمون... مگه چیزیش نشده؟
کتاب‌هایم آنجا هستند، فقط نمی‌توانم تحمل کنم که از جلوی چشمم دور باشند،
- ما حتماً داریم میریم، - آروم باش،
اسب ما در حال تعویض کفش در محل نگهداری اسب است،
تو به همراهان عزیزم در سفر اعتماد کردی،
نسخه‌های کمیاب من به یک آهنگر اهل مرز مشترک،
خب، چه عجله‌ای داری؟
چرا یه مدت نمیمونی و با من یه نوشیدنی نمیخوری؟
خصوصی مثل ...
خانم، خیلی خیلی ممنونم،
اما وقتی کتاب‌هایم جلوی چشمم نیستند، بیشتر ناراحت می‌شوم،
بهت که گفتم دیوونه‌ست،
خب، اگه این چیزیه که تحریکت می‌کنه، عزیزم، من یه کتاب بالا دارم.
بهش میگن کام-ما-سو-را، تا حالا اسمشو شنیدی؟
کاماسوتری؟ آه کاماسوترا، هی،،،
اوه، خب، با اطمینان می‌توانم بگویم که این کتابی است که من هرگز نخوانده‌ام،
- نه، من فقط به عکس‌ها نگاه می‌کنم، - عکس داره؟
من نمی‌توانم این دکمه‌ها را اینجا باز کنم،
تف‌دان برای تف کردن است، نه برای ادرار کردن، ای حیوان کثیف!
ببرش بیرون،
-لعنتی، لیل، -دفعه دیگه میکوبمش به دیوار،
تو و اون دیوار لعنتی، خدایا،
متاسفم عزیزم،
خب، چی داشتیم می‌گفتیم؟ اوه، بله، می‌خواستم برات یه نوشیدنی بخرم،
باشه، اما این به جای شرابخواری،
اتفاقاً یک فنجان چای هم نمی‌خوری،
نه، دوباره نه با چای،
بیا اینجا، بیا اینجا، به من گوش کن، ویسکی بنوش،
من در تمام عمرم هرگز ویسکی ننوشیده‌ام، منظورم این است که ویسکی خالص ننوشیده‌ام،
وقتشه، داری تلاش می‌کنی؟
حالا، اگه می‌خوای فورچون رو ببینی، بنوش، محکم بایست!
اوه، خب، وقتی تو رم هستی...
چانه،
تو مثل یه پیرزنِ نازپرورده تو مهمونی‌های نخی جرعه جرعه ازش نمی‌نوشی،
مثل یه مرد از پسش برمیای، نگاه کن،
بارکیپ، یکی دیگه می‌خورم!
هی، گوش کن، من الان برمی‌گردم،
از اون کتاب‌های لعنتی نترس، ما اونا رو گیر میاریم،
جایی که تو...
بفرمایید، برای من؟
من میگم که طعمش بیشتر به آدم می‌چسبه، مگه نه؟
اوه بله، من می‌گویم،
- الو! - شماره‌ی جذابی نیست؟
از فرانسه اومده، شش ماه طول کشیده تا به اینجا برسه، خوشت اومد؟
خوشت میاد؟ من عاشقشم،
خیلی خوشحالم که این دفعه اینجا میمونی، دولی، میدونی چی آرزو میکنم؟
کاش یه روزی میتونستم برم فرانسه و پاریس رو ببینم،
فقط میدونم که خیلی دوستش خواهم داشت،
خب، آرزوی تو دستور منه،
عزیزم می‌خواد بره پاریس، عزیزم می‌تونه بره پاریس،
آره، درسته،
صبر کن، داری جدی میگی؟
- به شدت تب تیفوئید، عزیزم، - دولی، دولی،
این فوق‌العاده‌ترین چیزی خواهد بود که کسی تا به حال تجربه کرده است...
یه لحظه صبر کن، چطور می‌تونی از پس هزینه‌های رفتن به پاریس بربیای؟
به سختی می‌توانی یک قوطی لوبیا بخری،
اوه، تو فقط اون رو به من بسپار،
من چند ایده بزرگ دارم که دارم روشون کار می‌کنم،
اینجا چیزی برات آوردم که نیتم رو ثابت کنه،
چشمانت را ببند و دستانت را دراز کن،
باشه، باشه،
و آنها را باز کنید،
نظر شما چیست؟
خدای من، دولی، خیلی زیباست!
آن یکی طعم کامل‌تری داشت،
آیا من، آه، گل ختمی پیدا می‌کنم؟
عزیزم، همه چی از یه بطری آب میخوره،
حالت، اممم، حالت خوبه؟ شاید دیگه کافی بود،
به نظر می‌رسد که ممکن است نیاز به دراز کشیدن داشته باشی،
آبمیوه راکوس،
آیا در این کشورِ پیش از بلوغ، کسی نمی‌گوید لطفاً؟
خب من تو را می‌شناسم،
این آن بی‌فرهنگی است که ساعت پدرم را دزدید،
پیرمرد، داری در مورد چی حرف میزنی؟ و فیلیس کیه؟
آقا، الان به شما دستور می‌دهم که آن را فوراً تحویل دهید،
اینجا داری در مورد همین حرف میزنی؟
این مال تو بود؟
قشنگه، نه؟ من به این وابسته شدم،
اگه بهت پسش ندم چی؟
قراره در موردش چیکار کنی؟
حالا دقت کن،
باشه،
دولی، دولی، برو پایین
دوست کوچولوت حسابی تو دردسر افتاده، عجله کن،
ای وای، حالا چه جهنمی شده؟
- متاسفم عزیزم، - اشکالی نداره، ای وای، لعنت،
دولی، عجله کن،
چه مرگته؟ نمی‌بینی چقدر حساسه،
حرومزاده!
قبلاً من را خوشحال کردی، اما حالا حالم را بهم ریخته‌ای،
از کتک زدن یه پیرمرد حس خوبی بهت دست میده؟
آقاي دولي، اجازه بديد من فقط صورتحساب نظافت اين آقا رو پوشش بدم.
- خشونت هرگز راه حل نیست، - شاید حق با دوست قدیمی‌ات باشد،
شاید حق با او باشد، رفقا، بیایید گذشته‌ها را فراموش کنیم،
این یه راهه که بتونی پولتو پس بگیری،
گاهی اوقات، به من یاد بده، خشونت تنها راه حل است، همه اینها را دیدی؟
من قطعاً این کار را کردم،
سلام کلانتر؟
برات نوشیدنی بخرم؟
بلند شو، دولی، تو یه همراه داری،
فقط یه دقیقه میتونی بمونی،
تو مطمئناً میدونی چطور یه نفر رو تو دردسر بندازی پیرمرد،
اوه، گوش کن، من وحشتناک‌ترین میگرن رو دارم،
و ضمناً، اگر حافظه‌ام یاری کند،
این تو بودی که اصرار کردی من آن سم کثیف را ببلعم،
خب، من از کجا باید می‌دونستم که دکمه‌ی سکوت داری؟
مثل یک دستگاه اسلات پنیِ دستکاری‌شده،
یک اصطلاح رنگارنگ دیگر،
- منو چی صدا زدی؟ - این کلمه یه اصطلاحه،
یک عبارت مجازی و غیر تحت‌اللفظی،
آقای دولی، با اجازه شما،
قصد دارم اموالم را از خورجین‌هایت بیرون بیاورم
و یک اسکورت جایگزین برای فورچون پیدا کنید،
ممنونم که تا اینجا منو رسوندی،
صبر کن، صبر کن، تو نمی‌تونی به هیچ‌کس از اینجا اعتماد کنی که تو رو به فورچون ببره،
این تکه خاک همه دزد و یاغی هستند،
اگه فقط بتونم از اینجا برم بیرون، شاید به راهمون ادامه بدیم،
- منو بنداز بیرون، - خدای من! به هیچ وجه،
می‌خوای کلانتر بشنوه؟ حالا گوش کن، تو می‌تونی این کار رو بکنی،
هرگز، من یک مرد پایبند به اصول هستم،
خب، اون بچه‌ای که داشتی در موردش بهم می‌گفتی چی؟
از، از یکی از آن کتاب‌ها، دوباره اسمش چی بود؟
الیور توئیکسیت
آقای دولی، من معتقدم که شما به حرف‌های من گوش می‌دادید،
و تو واقعاً من را شگفت‌زده می‌کنی، البته که داری به الیور تویست اشاره می‌کنی،
آره، دقیقاً، مگه نه، مگه نگفتی یه جایی فرار کرده؟
آه، بله، ارباب جوان توئیست از کارگاه طاقت‌فرسا رهایی می‌یابد،
یک فرار دلخراش، همین،
یک مثال مناسب‌تر می‌تواند کنت مونت کریستو باشد،
حالا این اوج رمان زندان است،
- ببین... - این کاملاً متفاوته،
منظورم اینه که، داستان محض،
ببین، من فقط به خاطر اینکه بخاطر تو از خودم دفاع کردم، تو این قفسم.
حالا چطوره یه کم ازم قدردانی کنی و کمکم کنی؟
مطلقاً نه،
خفه شو!
- ای خدا، - لعنت بهت دولی، خفه شو!
- بس کن این همه سر و صدا رو، - کمکم نمی‌کنی؟ دکتر خبر کن،
دل دردت رو بذار کنار و بخواب تا آروم شی
عیسی مسیح!
این خونِ! من می‌رم دکتر رو بیارم، تو صبر کن!
آقای دولی،
- رفته؟ - بله،
دادمش بهت، یاد بده، استفاده از اون توت‌ها ایده خیلی خوبی بود،
او کاملاً آن را خرید،
خب، باید از رئیس بابت این موضوع تشکر کنیم،
درسته، ممنون رئیس، باشه، حالا سریع کار کن،
- کلیدها، - بله، کلیدها، بیا، برو بیارشون،
برو بیارشون، از اون طرف،
- اینجا، - باشه، کاری که گفتم رو انجام دادی؟
واقعاً انجامش دادم، آقا،
خوب، بیایید حرکت کنیم،
خدای من، این منو یاد هشتمین تابستونم میندازه
وقتی تمام مربای دامسون مادرم را خوردم و توماس ویک بیچاره را سرزنش کردم،
آه، من اعتراف نکردم، و او به خاطرش تنبیه شد، خدای من،
ببخشید مامان، ببخشید تامی،
بیا، سوار اون اسب شو، ای لعنت،
داری چیکار میکنی پسر؟
برگرد اینجا، حرومزاده!
مجبورم نکن بهت شلیک کنم، پسر...
- دولی! - برمی‌گردم دنبالت، عزیزم،
وقتی که بتونم از پسِ بردنت به پاریس بربیام،
منتظر خواهم ماند، عزیزم،
- خداحافظ، خانم! - خداحافظ، غم و اندوه کودکی،
صبر کن! ها؟
چی؟ دولی!
اگر هنگام طلوع آفتاب بیرون برویم،
ما درست به موقع برای شام یکشنبه به فورچون خواهیم رفت،
این برای سرویس چطوره؟
معجزه آسا، این به من یک شب کامل فرصت می‌دهد تا سر و سامان بگیرم و منظم شوم.
قبل از زنگ ساعت ۷ صبح دوشنبه،
شما واقعاً مردی هستید که به قول خود عمل می‌کنید، آقای دولی، متشکرم،
تا حالا شده از خوندن دوباره و دوباره‌ی کتاب‌های تکراری خسته بشی؟
نه، هرگز،
میدونی، من هنوز نمیدونم
چی قراره انقدر لذت بخش باشه خوندن،
شما را با ایده‌های جدید آشنا می‌کند، دانش شما را گسترش می‌دهد،
به علاوه، تحصیل کردن دنیای کاملاً جدیدی از امکانات را به روی شما می‌گشاید.
در رابطه با آینده‌ی خود،
شرط می‌بندم با تحصیلات مناسب می‌تونی یه شغل عالی پیدا کنی،
- نه، اصلاحیه، مسیر شغلی! - داری فکر می‌کنی؟ چی باعث شده انقدر مطمئن باشی؟
«مهم نیست به چه چیزی نگاه می‌کنی، مهم این است که چه چیزی می‌بینی.»
شاید دارم به یک یاغی ترسناک نگاه می‌کنم،
اما چیزی که من می‌بینم یک مرد جوان باهوش است
با آینده‌ای درخشان در انتظارش، اگر بخواهد،
حالا، ببین، من یک کتاب برایت انتخاب کرده‌ام، این سفرهای گالیور است،
این درباره ماجراجویی مثل شماست،
اما همچنین طنز گزنده‌ای بر سیاست و طبیعت انسان است
باشه، برام بخون،
خب، فکر می‌کنم اگه خودت بخونیش بیشتر ازش لذت می‌بری،
نمی‌خوام خودم بخونمش، فقط می‌خوام بشنومش،
- می‌دونی چیه؟ فقط فراموشش کن، - کاملاً درسته،
آقای دولی... شما اغلب از اون چیز استفاده می‌کنید؟
شش تیر من؟ اغلب به اندازه کافی،
بگو ببینم، تا حالا واقعاً باهاش ​​به یه نفر شلیک کردی؟
حتماً داری منو اذیت می‌کنی، اینجا همه به یکی شلیک می‌کنن،
مثل قانون جنگل میمونه،
حیوانات وحشی، حیوانات وحشی را می‌کشند، می‌دانی؟ راه دیگری نیست،
اگه خیلی جسارت نکرده باشم... فقط، چند نفر رو کشتی؟
- ۱۹، - ای خدا، ۱۹؟
یه چیزی که می‌تونم بهت یاد بدم، یاد بده، تفنگ سریع‌تر یه روز دیگه زنده می‌مونه،
- جذاب، - اما من هرگز زنی را نکشتم
یا هیچ جوانی، می‌دانی؟
و من هرگز از پشت به هیچ مردی شلیک نکرده‌ام،
- خب، آفرین، - بفرمایید، می‌خوای امتحانش کنی؟
- با تپانچه شلیک کردن؟ - آره،
نه، من، من اینطور فکر نمی‌کنم،
مرد، حسابی آرنج زدی، یه لگد هم خوردی، نه؟
چیزی نمی‌بینم، یالا دیگه دختر گنده، دوباره امتحان کن،
نه، نه، نه، دیگر نه، دیگر نه، نه، می‌دانم دیگر چه کاری از دستم بر نمی‌آید،
اوه، بیخیال، میدونی چی هستی؟ یه گوز پیر،
- ببخشید؟ - درسته، یه گوزِ پیرِ خاک گرفته،
منو به باد گندی که از روده‌ها میاد تشبیه می‌کنی، چی؟
چون من از شرکت در رسم و رسوم مسخره تیراندازی شما امتناع می‌کنم،
خب، این ظالمانه‌ست، آقا، ظالمانه‌ست،
گوش کن، آموزش بده، اینجا غرب وحشی است،
برای زنده ماندن باید تیراندازی بلد باشی،
منظورم اینه که، تو، تو کسی هستی که در مورد داروین به من یاد دادی
و تمام بقای او از قوی‌ترین هو-ها،
خب، هر کسی که بهتر تیراندازی کند، در این مناطق از همه آماده‌تر است،
داروین... ببین، این بزدلانه‌ست،
-داری به من میگی بزدل؟ -اگه مثل گرگ زوزه میکشه...
یه گرگ؟ این گرگ لعنتی چه ربطی به این چیزا داره؟
- چی، چی داری میگی؟ - این یه استعاره‌ست،
خب، تو که به من نمیگی بزدل،
اگر می‌دیدی که چطور مجبور بودم از این اسلحه استفاده کنم
تا خودم را از مخمصه پس از مخمصه نجات دهم،
منظورم اینه که، تو، تو نصف مزخرفاتی که دیدم رو باور نمی‌کنی،
لعنت به من، اونا باید در مورد چیزهایی که از سر گذروندم کتاب بنویسن،
و در واقع، شرط می‌بندم اگر داشتی ماجرای من را می‌خواندی
تو یه کتاب لعنتی، یه آهنگ کاملاً متفاوت میخوندی
درباره اینکه چه کسی ترسو است یا نه،
شما، شما شخصیت دولی را می‌گفتید
یک قهرمان رمانتیک غرب آمریکا است،
ببین، من فقط داشتم می‌گفتم
که راه‌های متمدنانه‌تری برای حل و فصل اختلافات وجود دارد
تا اینکه پشت اسلحه پنهان شویم،
مردی که هرگز از کوره در نرفته می‌گوید،
اصلاح می‌کنم، من به لوله تفنگ تو خیره شده‌ام
و آیا داشتن اسلحه خودم مرا از شر تو نجات داد؟
نه، نه، نه، تنها چیزی که داشتم کلماتم بودند،
خواهش می‌کنم، تو هیچ‌وقت تو هیچ خطر واقعی نبودی،
من هیچ‌وقت به یه مرد غیرمسلح شلیک نمی‌کردم، حتی به آدم آزاردهنده‌ای مثل تو،
اگرچه حالا دارم به آن فلسفه شک می‌کنم،
آقای دولی، تمام چیزی که من می‌گویم این است که اسلحه راه حل نیست...
اشتباهه! نه، اسلحه تنها جوابه، هیچ راه دیگه‌ای نیست،
آیا تا به حال عبارت «قلم از شمشیر برنده‌تر است» را شنیده‌اید؟
نه، نیستم!
خب، از تفنگ هم قدرتمندتره،
و امیدوارم قبل از اینکه خیلی دیر شود، آن درس را یاد گرفته باشی،
واقعاً این کار را می‌کنم، و در ضمن، این است: «نه، نکرده‌ام»،
بهت گفتم دیگه هیچوقت منو اصلاح نکن!
و تو امتیاز پتوی خودت را از دست دادی، پتوی من،
شب بخیر پس،
ستاره‌های زیبا،
- تکون نخور، - مار، چه سورپرایز خوبی،
این مزخرفات رو تمومش کن،
خب، چه اتفاقی داره میفته؟ وای، چه خبره، چه اتفاقی داره میفته؟
- وای، وای، وای، - بمیر، پسر،
- معنی این چیه؟ - یه بار تو عمرت درس بده، خفه شو،
خب، دولی، انگار دوباره همدیگه رو دیدیم،
- آقای دولی، شما این مردها را می‌شناسید؟ - آقای دولی، مگر ما فرهیخته نیستیم؟
- میشه الان ولش کنم، اسنیک؟ - یه دقیقه دیگه،
مار، اوه، خب چه لقب رنگارنگ، البته تا حدودی کلیشه‌ای،
نه، منظورم اینه که، البته با فرض اینکه اسنیک اسم مسیحی شما نباشه،
خدایا، دوباره شروع شد،
- کریستین، تو واعظی؟ - نه، من در واقع معلمم.
این فقط یک اصطلاح است،
می‌دونی، اسم مسیحی هر کسی، اسم کوچیکشه،
- اسم خانوادگی من پیچتریه... - بس کن!
اما اسم مسیحی من سیسیل پیچتری است،
- آقای دولی، جددیا است، می‌بینی؟ - پس اسم مسیحی‌اش چارلی است،
اوه، چارلی، دقیقاً،
آره، فهمیدم، هی چارلی، ها؟ این آشغال رو پرت کن اینجا پیش من،
- با کمال میل، - نه، نه، نه، چارلی، هی،
- آه، آه نه، هی، - مار، مار، بیا مار،
- لازم نیست این کار را بکنی، چارلی، - همین الان جیب‌هایت را خالی کن!
باشه، جیباتو خالی کن، هرچی میگه انجام بده،
ببخشید، من فقط یه دستمال کاغذی دارم،
یه پیرمرد گوز مثل تو چیکار داره که با آشغالایی مثل اون سواری می‌کنه؟
علاقه‌ی این کشور به گوز برای چیه؟
حرف بزن،
اوه، خب، می‌بینی، امم، من داشتم می‌رفتم شهر فورچون،
اوه، خواهش می‌کنم آقا، با گالیور بازی نکنید، خواهش می‌کنم، نه،
به هر حال، کاملاً تصادفی،
من آخرین قطار را از دست دادم و آن موقع بود که آقای دولی مهربان
قبول کرد که من را تا شهر فورچون همراهی کند،
حداقل، با گالیور درگیر نشو، نه! اوه، نه، گالیور! نه، خواهش می‌کنم!
پس ایشون آقای دولی مهربونن، درسته؟
سفر کن، گالیور عزیز،
خب، آقای دولیِ مهربون قبول کرد که شما رو تا فورچون همراهی کنه؟
قبل یا بعدش که ازت دزدی کرد؟
خب، این نه اینجا و نه آنجاست،
اما آقا، من فقط باید اعتراض کنم، سوزاندن کتاب گناه است،
دزدی هم همینطور، انگار ما و تو یه وجه مشترک داریم،
همه ما اینجا توسط آقای دولیِ مهربان فریب خوردیم،
انگار تمام پول و دارایی‌ات را دزدیده است
- درست مثل اینکه اسب ما را دزدید، - اسب شما؟ آقای دولی!
من به تو اعتماد کردم،
من تو را به خانه می‌برم، تو هیچ چیز نداشتی،
تو غذای من را خوردی، ویسکی من را نوشیدی،
من تو را زیر بال و پر خود گرفتم و تربیتت کردم،
من با تو مثل پسری که هرگز نداشتم رفتار کردم، در عوض چه چیزی دریافت خواهم کرد؟
تشکر من چیه؟ خنجر از پشت، به من نگاه کن، بزدل!
"و تو بروت"،
چی؟
«Et tu Brute»، یه عبارت لاتینه که بدنام شده...
وقتی ژولیوس سزار دوست مورد اعتمادش بروتوس را شناخت
به عنوان یکی از قاتلانش، این افسانه‌ای‌ترین خیانت است،
شاید این عبارت را از نمایشنامه شکسپیر بشناسید،
می‌دونی، امم، جولیوس سزار، وقتی اون حرف رو زدی یاد اون افتادم،
- خفه شو... - خفه شو!
باشه، خفه شو،
اما فقط یک چیز، اگر اجازه بدهید، فقط یک چیز دیگر،
ببین، من آقای دولی رو نسبتاً خوب می‌شناسم.
در طول زمانی که با هم بودیم،
و من او را مردی کاملاً درستکار می‌دانم،
پس مطمئنم اگه اسبت رو دزدیده باشه،
او دلیل بسیار خوبی برای این کار داشت،
و، و همه شما می‌دانید که بقراط چه گفته است،
اون الان نمیدونه، حالا، خفه میشی؟!
معلومه که دارم، من شبیه چه احمقی هستم؟
«اوقاتِ سخت، چیزهایِ سخت و ناامیدکننده می‌طلبد»
وای، وای، اوه بله، آقای مار،
عالی، خیلی خوب، تقریباً،
و من مطمئنم که آقای دولی واقعاً در شرایط بسیار سختی قرار داشت،
وقتی اون تصمیم نسنجیده رو گرفت که با اسب تو فرار کنه،
اکنون، همانطور که یک مرد به مرد دیگر دانش آموخت،
من راه حل کاملی برای معضل کوچکمان دارم،
چرا اسب قشنگت رو پس نمی‌گیری؟
و تمام پول را برای مشکلاتت بده و به راه شادت ادامه بده،
- نه آسیبی، نه پلیدی، - همینجوری؟
درست مثل همین،
خب، یه جورایی خوب و متمدنانه به نظر میاد،
می‌بینی آقای دولی، وقتی خونسردی غالب می‌شود...
یه مشکلی هست، اگه اونجوری که تو میگی انجامش بدیم،
من از دیدن مغز آقای دولی مهربان لذت نخواهم برد.
پاشیده شده روی آن سنگ، درست همانجا،
حالا نگاه کن و یاد بگیر معلم، چون نفر بعدی تویی،
- به زودی می‌بینمت مامان، - نه، اوه، نه، نه، اوه، نه!
- کتاب‌هاش رو ول کن، - اوه، نه، نه!!
دولی، پشت سرت!
آقای دولی، آقای دولی
اوه، نه، آقای دو، آقای دولی، آقای دولی،
خدای من! آقای دولی!
نه، ای خدا، ای خدا، ای خدا، مرا ببخش، همه اش تقصیر من بود، ای خدا، من واقعاً عذرخواهی می کنم،
ای پروردگار، مرا ببخش!
خاموش، خاموش، شمع کوتاه،
زندگی چیزی جز سایه‌ای متحرک نیست، بازیگری ضعیف،
که بر صحنه می‌غرد و ساعتش را با اضطراب می‌گذراند،
و سپس دیگر صدایی شنیده نمی‌شود...
داستانی است که توسط یک احمق روایت می‌شود، پر از هیاهو و خشم،
بی‌معنا،
آقای دولی، خدا را شکر، شما زنده هستید، خدا را شکر!
- حالت خوبه؟ - آره، آره، از رو من برو کنار،
باشه،
- خدای من، خدای من! - مراقب باش...
زیاد بهش اهمیت نده، آقای دولی، قربان،
آیا او...،، آیا او، او مرده است؟
- آره، اینطور به نظر میرسه، - بررسی کن، مطمئن شو،
آقاي دولي، فکر کنم همراهش چارلي فراري شده،
او یک سوراخ روی پیشانی‌اش دارد، به اندازه یک سکه طلا،
اوه، نه، نه،
خب، فکر کنم این برای تو شماره ۲۰ میشه،
حالا ببینید، ما باید دوباره تمرکزمان را به دست آوریم،
من واقعاً باید به زخم‌های شما رسیدگی کنم، آقا،
خدای من! کاملاً حل شد، ای وای، کمکی از دستم برنمیاد!
لعنتی داری برای کی جیغ میزنی؟
ما باید شما را پیش یک پزشک ببریم، آقای دولی،
فقط کافیه یه تیغه رو داغ کنی،
و سوراخ‌ها را بسوزانید و آن را خیلی محکم بپیچید،
باورم نمیشه که اون واقعاً، اون...
او واقعاً مرده است؟
تو، تو... تو، ای پیرِ دیوانه‌ی احمق، همه‌اش تقصیر توئه،
نمی‌تونستی ساکت بمونی، نه؟
من میتونم مثل همیشه با این موقعیت کنار بیام...
اما نه، تو و این حرف‌های لعنتی‌ات، و کتاب‌های لعنتی‌ات،
باید می‌گذاشتم آن کتاب‌ها بسوزند،
اما نه، تو منو متقاعد کردی که خیلی مهمه...
اگه تو نبودی، الان هنوز زنده بود،
تنها چیزی که می‌خواستند این بود که اسب لعنتی‌شان را پس بگیرند،
با عرض پوزش از آقا،
اما به نظر می‌رسد که آنها کمی بیشتر می‌خواستند
منظورم این است که فقط پشت اسبشان نیست، منظورم این است که آقای مار،
انگار از هیچ چیز راضی نبود
غیر از مغزهایمان که روی این سنگ پاشیده شده،
مزخرفه، تو هیچی نمی‌دونی پیرمرد،
من قبلاً تو یه میلیون تا موقعیت اینجوری گیر افتادم،
یک میلیون بار وقتی که انگار پرده بود،
و هر بار بدون اینکه مجبور باشم کسی را بکشم، از آن خلاص شدم،
اوه، خدای من، آقای دولی، شما تا حالا کسی رو نکشتین، نه؟
خفه شو،
مطمئناً چیزی برای شرمساری وجود ندارد، آقا،
هر احساسی که دارید کاملاً طبیعی است،
منظورم این است که گرفتن جان یک انسان خیلی عمیق است،
و من خیلی متاسفم که تنها دغدغه‌ام کتاب‌هایم است
این واکنش زنجیره‌ای را ایجاد کرد که منجر به از دست رفتن جان یک مرد شد،
و از این بابت، واقعاً پشیمانم، اما حق با تو بود، می‌دانی؟
شرایطی که آنها خود را نشان دادند، مستلزم اقدام قاطع بود،
منظورم اینه که، یه میلیون سال هم از خودم انتظار نداشتم
منظورم این است که به یک انسان دیگر شلیک کنیم، و با این حال ما اینجا هستیم،
میتونستم با حرف زدن از اینجا بریم بیرون،
غیرممکنه، نه، تو تنها کاری که میشد انجام دادی رو انجام دادی
برای نجات جان ما، و شما شجاعانه جنگیدید، آقا،
تو، تو زندگیت رو به خطر انداختی و روح ما رو نجات دادی،
هیچ حسی ندارم، اون چیزی که فکر می‌کردم نیست...
کشتن یک مرد،
با اینکه، با اینکه او زندگی یک تبهکار را زیست،
و با اینکه قطعاً قرار بود این اتفاق بیفتد،
یه جورایی.... اون کسی بود که این کارو کرد...
فقط، فقط حس بدی داره،
اشکالی نداره، چون تو یه مرد دلسوزی،
بنابراین مردی درونگرا، که این یک ویژگی قابل تحسین است،
اما لطفا به یاد داشته باشید که این دفاع از خود بود،
- منظورم اینه که، تو گفتی، - من خیلی چیزا گفتم،
فکر کنم حق با تو بود، آموزش بده...
- کشتن کار بزدل‌هاست، - نه، به هیچ وجه، آقای دولی،
کاری که کردی خیلی شجاعانه بود، تو همه ما رو نجات دادی،
و این صداها و این کتاب‌ها اکنون شنیده خواهند شد،
به آنها اجازه داده خواهد شد تا الهام‌بخش نسل‌های جدید باشند،
ناگفته نماند که این سرزمین جدید از مزایای آن بهره‌مند خواهد شد،
و این به خاطر شماست، و من از طرف همه اینجا صحبت می‌کنم:
آقای شکسپیر، آقای کیتس، آقای ملویل، برونته‌ها،
من از طرف همه آنها صحبت می‌کنم، و از صمیم قلب از شما تشکر می‌کنم!
خداوند شبان من است، محتاج به هیچ چیز نخواهم بود،
او مرا در کنار آب‌های آرام رهبری می‌کند، او روح مرا احیا می‌کند،
آری، اگرچه از دره سایه مرگ می‌گذرم،
از هیچ بدی نخواهم ترسید، زیرا تو با من هستی.
و من تا ابد در خانه خداوند ساکن خواهم بود، آمین،
آمین،
صبر کن، فکر می‌کنی کجا داری میری؟
- فورچون، دیگه کجا؟ - تو شرایط تو؟
نه، نه، نه، این غیرممکن است، تو باید اینجا استراحت کنی،
من می‌روم و از جایی کمک می‌گیرم،
مزخرفه، قول دادم که تو رو به فورچون می‌رسونم
به موقع برای زنگ صبح فردا،
و این دقیقاً همان کاری است که من قرار است انجام دهم،
فکر نمی‌کنی بعد از این همه ماجرا، از زیر بار توافق شانه خالی کنم؟ نه؟
- خب... - بدون پول من؟
بله، البته،
گوش کن، اگه قراره بدون اسب به موقع برسیم،
ما مجبوریم تمام روز و تمام شب رو پیاده بریم،
فکر می‌کنی می‌تونی با اون پیرمرد کنار بیای؟
- من باور دارم که می‌توانم، - خوب،
خب، از اینجا به بعد، بیایید یک چیز را رک و راست بگوییم،
دیگه حرفی نیست، باشه؟
فهمیدی؟ حالا که یه نفر رو کشتم،
دو تاش کن، فرقی نکن،
فهمیدم، اما حداقل بگذار کتاب‌ها را من حمل کنم،
تو ما را کند خواهی کرد،
تو کسی هستی که پایش تیر خورده،
آقای دولی...
درست سر وقت، آقای دولی، شما واقعاً مردی هستید که به قول خود عمل می‌کنید،
نمی‌تونم به اندازه کافی ازت تشکر کنم، و حالا، اه، در مورد ترتیبات کاریمون،
مطمئنم که تا امشب،
تمام مدارک مربوطه امضا خواهد شد
و من قادر خواهم بود بدهی خود را با شما تسویه کنم،
و من تا امشب اینجا نمی‌مانم،
فکر نمیکردی من اینجا تو این آشغالدونی ول بمونم
بیشتر از چیزی که لازم بود طول کشید؟ تو چطور؟
نه، گمان نمی‌کنم، نه، اما پول، آقا،
مطمئناً منتشر نخواهد شد تا ...
- آه، پول لعنتی‌ات رو برای خودت نگه دار، - چی؟ آقای دولی؟
این، این از سخاوت شما خیلی زیاده، اما غیرقابل تصوره،
- نه، معامله، معامله است، - این پول تو برای شغل جدیدت است،
- من بدون اون هم خوبم، - اما حالا می‌خوای چیکار کنی؟
مهم نیست،
خب، متاسفم، اما برام مهمه،
تِیِف، هرچی زودتر منو فراموش کنی بهتره، باشه؟
منظورم اینه که، هنوز متوجه نشدی؟ من خبر بدی هستم،
بعضی از مردم... فقط همینن، فقط، فقط اینجوری به دنیا اومدن،
- آقای دولی، شما قلبی از طلا دارید، - شروع به استفاده از این کلمات پیچیده نکنید
که سعی کنه منو متقاعد کنه که این حقیقت نداره،
من می‌دانم چه هستم، اما نگران من نباش، من خوب خواهم شد،
من همیشه هستم،
حداقل اینو برای سفرت بردار، لطفا
آموزش بده،،،
من نمی‌توانم بخوانم،
من این را می‌دانم،
اما این برای زمانی است که بتوانید،
خب،،،
ممنون،
حالا برو بهشون بچه یاد بده، بهشون آینده بده و از این حرفا
متشکرم آقای دولی،
خب، هفته‌ی پیش ما خرید لوئیزیانا رو پوشش دادیم،
که زمانی بود که قلمرو لوئیزیانا
توسط ایالات متحده از فرانسوی‌ها خریداری شد،
و آن موقع بود؟
هر کسی،
کسی؟
۱۸۰۳، باشه،
اما امروز قراره در مورد دو آقای خیلی خاص صحبت کنیم
برای کشف آن سرزمین جدید استخدام شدند،
نام آنها مریودر لوئیس و ویلیام کلارک بود،
و ماموریت آنها "گروه اکتشافی دیسکاوری" نام داشت،
سلام، خانم!
برو بیرون! گمشو! اینجا جای گدایی نیست،
بچه‌ها سریع زیر میز شما پنهان می‌شوند،
ببخشید خانم، اما می‌بینید که من...
یه ولگرد و یه مست
و نمی‌گذارم خانه مقدس علم او را فاسد کنی،
ایتن، لطفا از اون پنجره بپر بیرون و بدو و کلانتر رو بیار، عجله کن!
- بله، خانم، - نه، نه، نه،
لازم نیست، می‌بینی خانم...
- من مدیر جدید مدرسه هستم، - مسخره نکن،
مدیر جدید مدرسه آقای سیسیل است - پیچتری
سیسیل پیچتری، لندن، انگلستان، در خدمت شما خانم،
اوه بله، می‌دانم، حتماً خیلی ترسیده به نظر می‌رسم،
اما این طاقت‌فرساترین و غیرمعمول‌ترین سفر بوده است
که به موقع برای زنگ صبح به اینجا برسم،
اما من و خانم‌های دیگر از مرکز فرهنگی-اجتماعی،
قرار بود جمعه آقای پیچتری را سوار کنیم،
و ما روی سکوی قطار منتظرش ماندیم،
بله، خب، در مورد اون، ببینید، من متاسفانه آخرین قطار رو از دست دادم،
و در نهایت مسیر خوش‌منظره‌تر را انتخاب کردم،
اما گوش کن، من بعضی از وسایلم را با خودم آورده‌ام،
خب، لبه‌هاشون یه کم سوخته، آه، چه خوب،
اما من فکر می‌کنم بله، آنها برای پوشیدن خیلی هم بد نیستند،
این تویی، واقعاً تویی،
آقای پیچتری، من خانم الوئیز میبل هستم.
و از طرف کمیته مدارس بانوان،،،
می‌خواهم به شما در شهر فورچون خوشامد بگویم،
بچه‌ها، بچه‌ها، بیایید از آقای پیچتری به گرمی استقبال کنیم،
- سلام آقای پیچتری، - اوه، سلام به همگی، صبح بخیر،
نمی‌تونم بهتون بگم چقدر خوشحالم که بالاخره سالم و سلامت رسیدم،
اوه، حتماً حسابی خسته‌ای،
میشه یه جایی پیدات کنیم و فردا درساتو شروع کنی؟
اوه، خدای من نه، نه، هر لحظه ممکن است در موقعیت بدی قرار بگیرم،
اما با اجازه شما، فکر می‌کنم فقط دوست دارم شیرجه بزنم،
- اوه، بله، باشه، - ممنون،
من همین الان میرم سمت پانسیون خانم آنی.
و من اتاقت را تازه و تمیز می‌کنم
و آماده برای وقتی که کار روزانه‌ات تمام شده،
- عالی، متشکرم، خانم میبل، - متشکرم، آقای پیچتری،
خب، دوباره شروع می‌کنیم، موافقید؟
حالا دوست دارم با گفتن از بزرگترین اشتیاقم شروع کنم،
دارد می‌خواند،
می‌دونی، کتاب‌ها، کتاب‌ها می‌تونن ما رو به هر جایی ببرن،
در هر ماجراجویی
در هر عصری،،، چه گذشته باشد، چه حال، یا خیلی خیلی دور،،،
جدیدیا دولی... بفرمایید!
« فيلميار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]