« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫هی! ‫چی شده؟
‫پنچر شد!
‫تولد
‫هی بابلو، یه چیزی بهم بگو.
‫مردم تو هواپیما چطوری می‌رینن؟
‫هر کسی یه کنترل داره.
‫به محض اینکه دستشوییت گرفت، ‫فقط دکمه رو فشار میدی.
‫یهو پنجره باز میشه! ‫اتوماتیک.
‫فقط کافیه کونتو ‫از پنجره بکشی بیرون.
‫یه نسیم خنک و باحال میاد ‫و کارت راه میفته!
‫- بعدش چی؟ - بعدش چی نداره؟ ‫فقط کارت رو می‌کنی.
‫لعنتی! ‫اینطوری که میفته پایین!
‫آره دیگه، میفته.
‫- اگه بیفته رو ما چی؟ ‫- واسه همینه که بهت میگم،
‫«سرتو بپوشون مونو»!
‫لعنتی! ‫داره میاد!
‫- خب، انجامش بده. ‫- هواپیما رو میگم، داداش!
‫هی بابلو، وایسا!
‫زود باش، تندتر بدو!
‫- اونهاش! ‫- هی، وایسا...
‫یک، دو، سه! ‫بپر مونو!
‫- ببین، داره پرواز می‌کنه میره! ‫- واو!
‫مونو افتاد! ‫مونو افتاد.
‫بابلو! ‫ببین، اونجاست!
‫- ببین، اونجاست! ‫- واو...
‫بیپ! بیپ! بیپ!
‫هواپیما!
« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫مونو؟
‫هی مونو!
‫داری همون تو می‌رینی؟
‫مونو؟ ‫مونو.
‫هی مونو!
‫مونو!
‫۳ روز بعد
‫- مونو! ‫- خواهر...
‫- مونو!
‫- خواهر وایسا... ‫لطفاً به حرفم گوش کن... - مونو!
‫مونو... ‫مونو!
‫تو یک سال گذشته، ۱۵ بچه جونشون رو از دست دادن.
‫چرا این رودخونه تبدیل به گورستان بچه‌ها شده؟
‫آیا روحی اینجا هست یا... ‫هی، برو کنار!
‫هی، مونو. ‫بچه‌ام...
‫- یالا... پاشو! ‫- این رودخونه تشنه خون بچه‌هاست.
‫بابلو، لطفاً مونو رو بیدار کن.
‫- چرا داری گریه می‌کنی؟ ‫- سؤال همینه...
‫آروم بیدارش کن.
‫- اما قبل از اینکه هیچ اقدامی بشه... ‫- یالا، بیدار شو!
‫- کریشنا... ‫- به طور زنده در شبکه ما...
‫ببین، داییت اومده!
‫دایی کریشنا!
‫فردا یکشنبه‌ست.
‫داییت تو رو می‌بره فیلم ببینی.
‫- کل روستا اینجا جمع شدن. ‫- بیدار شو! بیدارش کن...
‫- یکی لطفاً بیدارش کنه! ‫- چی شده...
‫آخه چرا این جنازه ‫باید دقیقاً امروز می‌اومد روی آب؟
‫خودش نیومده روی آب.
‫دستگاه، زیر آب رو عمیق کنده
‫و جنازه همراه با ماسه‌ها ‫اومده روی سطح آب.
‫- می‌بینی کی اینجا باهامه؟ ‫- کی؟
‫یادته؟ ‫بهت گفتم،
‫پرینس بیا امروز تولدش رو ‫کنار رودخونه جشن می‌گیره.
‫و بیا بهت چی گفت؟
‫اینکه همه تدارکات ‫باید درجه یک باشه.
‫«درجه یک؟»
‫اگه تا غروب این جنازه رو گم و گورش نکنین،
‫کونتون رو آتیش می‌زنم.
‫- کامیون رو نگه دار... ‫- درجه یک...
‫کامیون رو نگه دار! امروز به جای یک جنازه، ‫دو تا جنازه روی دستمون می‌مونه!
‫برو ببین اونجا چه خبره.
‫هی! ‫هی!
‫- هی! شماها کجا دارین میرین؟ ‫از اینجا برین! - مونو...
‫- چه خبره... ‫- ما از جامون تکون نمی‌خوریم...
‫دیدی، کنار رودخونه یه مشکلی پیش اومده.
‫پرینس کجاست؟
‫یالا گودو، ولم کن! ‫ولم کن، گودو...
‫نه، بیا، نه! ‫نه، پرینس بیا!
‫ولم کن، گودو...
‫نه! ‫نه!
‫بیا...
‫خیلی خفن بود، بیا! ‫فوق‌العاده بود!
‫- عوضی آشغال... ‫- عجب ورود باشکوهی، پرینس بیا!
‫برگشتن تو مرام من نیست
‫من اون گلوله‌ام که وقتی شلیک شد ‫دیگه برنمی‌گرده
‫با اسلحه خداحافظی کردم
‫فقط اومدم به عشقم یه سلامی بکنم
‫نشونم بده.
‫- بیا، ترکوندیا. ‫- صداش کن.
‫- هی، احمق! بیا اینجا! ‫- چی...
‫- من؟ ‫- چطوری شدم؟
‫- خوش‌تیپ شدی، بیا. ‫- شبیه عوضی‌ها شدم.
‫نه، بیا.
‫- خوش‌تیپ شدی، بیا. ‫- چی؟
‫فکر کردی به خاطر صدای آب ‫نشنیدم چی گفتی؟
‫- نه، بیا! منظورم گودو بود، ‫نه شما! - گودو؟
‫به تو گفت عوضی.
‫- ببخشید... ‫- هی!
‫- چرا اینقدر باهاش نرم رفتار می‌کنی؟ ‫- نه، بیا...
‫محکم‌تر بزنش. ‫آفرین!
‫- ببخشید، بیا... ‫- چی؟
‫همین‌طوری از دهنم پرید...
‫- اگه تفنگ منم یهویی یه چیزی بپرونه چی؟ ‫- نه، بیا...
‫ببخشید، بیا!
‫- بهش شلیک کنم؟ بزنمش؟ ‫- نه، بیا! نه، بیا...
‫- می‌میرم، بیا... ‫- بزنش...
‫- بهش شلیک کن، بیا... ‫- یالا، تو به من شلیک کن.
‫- نه، بیا... نمی‌تونم این کارو بکنم... - چرا؟ ‫داشتی واسه خودت شاخ بازی درمی‌آوردی، مگه نه؟
‫- نه، بیا... - زود باش. ‫یالا، به من شلیک کن! شلیک کن!
‫- شلیک کن! بزن بهم. ‫- حرومزاده‌های عوضی...
‫عوضی‌هایی مثل ما ‫حق زندگی ندارن، نه؟
‫برو کنار! تفنگ رو بده من! ‫- چه غلطا!
‫چه خبره؟ ‫گمشو عوضی!
‫هی، گودو! ‫گمشو!
‫داشتم با اون حرف می‌زدم، سافتی.
‫- تفنگ رو بده من. چه غلطا... ‫- با دیدی حرف بزن.
‫تفنگ رو بده من!
‫«با دیدی حرف بزن!»
‫- بیا اینجا، یه موضوع مهمی هست ‫که باید باهات در میون بذارم. - منم همینطور.
‫از این فیلم بگیر.
‫- سافتی... - باید مهمونی امشب رو ‫کنسل کنیم.
‫کنار رودخونه یه مشکلی پیش اومده.
‫خواسته‌های شما از اداره شهرستان چیه؟
‫باید بیان ‫و تحقیقات رو شروع کنن.
‫تو یک سال، ۱۵ بچه مردن.
‫چطوری؟
‫این دستگاه‌هایی که اینجا می‌بینین
‫وسط رودخونه رو می‌کنن تا ماسه دربیارن،
‫که باعث ایجاد گودال‌های عمیقی میشه.
‫با نزدیک شدن به این گودال‌ها،
‫بچه‌ها و حیوانات ‫توشون غرق میشن و می‌میرن.
‫- کی پشت تمام این استخراج‌هاست؟ ‫- هی، کریشنا.
‫- کریشنا، بیا بریم... ‫- تو این شهرستان فقط یه مافیا هست.
‫بابلی دیدی.
‫تو زندانه، با سه تا پرونده قتل ‫که براش در جریانه.
‫تمام کارایی که اینجا انجام میشه ‫زیر نظر سافتی
‫و برادر دیدی، یعنی پرینس ‫یا همون شاشیکانت می‌چرخه، عامل اصلی!
‫فرار کنین...
‫- فرار کنین... ‫- یالا...
‫- با من بیا. ‫- ولم کن!
‫- یالا... هی... ‫- ولم کن!
‫بیا اینجا پسر. ‫هی!
‫- یالا، با کامیونت از روم رد شو! ‫- این فیلم بازی کردنو تمومش کن.
‫- یالا! بذار امروز اینجا ‫دو تا جنازه باشه! - پاشو.
‫- پاشو. هی-- ‫- از روم رد شو!
‫برو کنار!
‫ببرینش!
‫- نه، نکنین-- ‫- بهش شلیک کنم؟ بزنمش؟
‫نه، بیا، اون یه زنه...
‫چته؟ ‫برقص.
‫مگه پول نگرفتی که اجرا کنی؟
‫سالگرد
‫سلام، آقای پرابهاکار.
‫چند روز بعد
‫دارم ماشینو تحویل می‌دم. ‫چرا نیومدی؟
‫باشه، مشکلی نیست. ‫دوباره باهات تماس می‌گیرم.
‫هند پاک!
‫عالیه، صوبه‌دار‌جی.
‫عالیه!
‫همسرتون بهم گفته بود،
‫«وینای، این بیست و پنجمین سالگردمونه.
‫ما ۲۵ ساله که ازدواج کردیم.
‫حتی اگه مجبور بشیم بریم ۲۵,۰۰۰ تا ماشین ببینیم،
‫صوبه‌دار‌جی نباید ‫هیچ دلیلی برای شکایت داشته باشه».
‫خدا بیامرزدش.
‫مامان می‌خواست با ماشین یه عکس داشته باشه.
‫بشینین داخل.
‫این کمترین کاریه که می‌تونی بکنی.
‫دستتو بذار رو ماشین
‫که شبیه صاحبش به نظر بیای.
‫مامان یه شرط دیگه هم داشت.
‫- عمارت... اون بالا ‫یه عمارت ساخته... - بریم.
‫- کمربندتو ببند، شیاما. ‫- عمارت...
‫- اینجا هیچکس کمربند نمی‌بنده. ‫- حالا وقت صبوریه عشقم
‫حالا وقت صبوریه عشقم
‫- صبور باش عشقم ‫- سرباز
‫صبور باش عشقم
‫وقتی رد میشم کل روستا بهم سلام می‌کنن
‫من بهش میگم آقای چودری، ای وای!
‫کار دولتی داره، ‫کارش خطرناکه
‫عشق من، اون پلیس، یه جیپسی می‌رونه
‫خونه‌اش رو جایی ساخته که قاضی‌ها می‌مونن
‫راه رفتن و حرف زدنش مثل یه صوبه‌داره
‫تو دولت هم نفوذ داره
‫راه رفتن و حرف زدنش مثل یه صوبه‌داره
‫دارین ماسه می‌دزدین، آره؟ ‫وایسین، حالا بهتون نشون می‌دم...
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫هی! هی! ‫وایسا! وایسا!
‫دزدای ماسه، دزدای لعنتی!
‫- هی... ‫- هی...
‫هی... ‫ماشین‌ها رو ببرین...
‫- هی... جای کافی هست... ‫- ماشین‌ها رو جا به جا کنین...
‫موضوع چیه آقا؟ ‫ماشین جدیدت خراب شده؟
‫کمک می‌خوای؟
‫- بوق بزن... ‫- برو آقا.
‫اینجا هیچکس پشت چراغ قرمز واینمیسته. ‫راه بیفت.
‫به حرکتت ادامه بده--
‫کالج شیل، بِهِتود
‫سالگردتون مبارک، بابا.
‫ممنونم.
‫دخترم داره ازدواج می‌کنه...
‫- اون وقت فقط اجازه میدی ۵۰ هزار تا برداشت کنم؟ ‫- مجاز نیست...
‫- از این غر زدنات خسته شدم... ‫- خودمو آتیش می‌زنما!
‫فرم رو اشتباه پر کردی! ‫برو دوباره پرش کن!
‫- فردا برگرد. ‫- تا کارم راه نیفته از اینجا نمیرم!
‫- می‌خوام با رئیس صحبت کنم! ‫- یارو انگار دیوونه‌ست...
‫- چه خبره... ‫- این چه وضعشه...
‫هی، این زنیکه آتیشی رو از اینجا بندازین بیرون!
‫می‌خوای خودتو آتیش بزنی؟ پول بنزینش با من! ‫برو خودتو به آتیش بکش!
‫- چطور می‌تونید این‌طوری منو بندازید بیرون؟ ‫چطور می‌تونید این کارو بکنید؟ - فقط برو!
‫یه بند داره جیغ می‌کشه! ‫زن بی‌چاک‌ودهن! گمشو!
‫خب، اسمتون رو چی گفتید آقا؟
‫سوبدار آرجون موریا. ‫بازنشسته.
‫جناب سوبدار، آخه چرا پولتون رو اینجا خوابوندید؟
‫همسرم یه کسب‌وکار کوچیک ‫ترشی‌سازی داشت.
‫- آخه چطور می‌تونی... ‫- حساب متعلق به اون بود.
‫- بی‌خیال بابا... ‫- الان می‌خوام ببندمش.
‫- کی فوت کرد؟ ‫- هی... چطور می‌تونه...
‫سه ماه پیش.
‫یالا، بهم شلیک کن! ‫همین‌جا می‌شینم! بزن!
‫- من نمیرم! هر کاری دلت می‌خواد بکن! ‫- برو کنار!
‫یکی دهن این زنیکه رو ببنده! ‫مزخرف!
‫زنیکه روانی!
‫منو منتقل کردن به این خراب‌شده! ‫لعنت بهش!
‫خیلی اعصابم خورده. ‫حتی نمی‌تونم فرم بستن حسابتون رو پیدا کنم!
‫اینو ببین. دیروز یه یارویی ‫اومده بود اینجا.
‫از اینایی که میگن «حق با مشتریه». ببین، ‫تمام این برگه‌ها رو پاره کرد!
‫فکر کنم فرم شما هم بینشون بود.
‫کاری که می‌تونید بکنید اینه آقا...
‫- این فرم رو بگیرید و فردا برگردید. ‫- شما متوجه نیستید...
‫من تا حالا سه بار این فرم رو پر کردم.
‫مگه چیه آقا؟
‫- خب بار چهارم هم پرش کنید! ‫- فقط به حرفم گوش کن...
‫- می‌خوای التماست کنم؟ ‫- فقط برو...
‫- مقامات منو به اینجا منتقل کردن. ‫- برو کنار!
‫من از بومی‌های اینجا نیستم،
‫که بخوام... گندکاری‌های شما رو جمع کنم!
‫لطفاً برید و فردا برگردید!
‫- برو... ‫- نمیرم.
‫پس لطفاً بیاید همین‌جا بشینید، آقا.
‫شما داستان‌های جنگی‌تون رو بگید، ‫منم مال خودمو میگم.
‫بفرمایید بشینید.
‫بشینید. ‫بفرمایید.
‫دوست
‫رو فرم به نظر میای، رفیق.
‫لطفاً به دل نگیر.
‫نتونستم موقع تحویل ماشین ‫اونجا باشم.
‫دخترت بهم زنگ زد ‫و خواست که بیام
‫اما جرأتش رو پیدا نکردم.
‫چهره همسرت مدام ‫جلوی چشمام میومد.
‫وقتی این ماشین رو سفارش داد ‫خیلی ذوق داشت.
‫بهم زنگ زد و گفت: «آقای پراباکار،
‫دارم یه جیپسی برای جناب سوبدار می‌خرم. ‫پشت فرمونش خیلی بهش میاد».
‫و بعدش...
‫بسیار خب.
‫زندگی باید جریان داشته باشه، رفیق.
‫- با عقل جور در نمیاد... ‫- هی...
‫اومدن.
‫اون سافتی باییاست.
‫سواحل رودخونه کوخ رو دیدی؟
‫دیدی کنترل پنج تا از این سواحل رو تو دست داره.
‫سافتی باییا همه اونا رو براش مدیریت می‌کنه.
‫فهمیدی؟
‫تأمین ماسه کل کشور دست ایناست.
‫روزی حدود ۷ و نیم میلیون ‫از هر ساحل درمیارن.
‫حتی اگه من و تو با هم ‫۷۵ سال هم کار کنیم،
‫نمی‌تونیم ‫یه همچین پولی دربیاریم.
‫تموم شد؟
‫هنوز نه.
‫صبر کن تا باهاشون آشنات کنم.
‫ببین، این آدما دوست دارن با داشتن ‫سربازای بازنشسته پز بدن
‫به عنوان بادیگاردهاشون.
‫لطفاً امروز دست از پا خطا نکن.
‫اگه تأثیر خوبی بذاریم،
‫حداقل ۲۵ تا نگهبان از ما استخدام می‌کنن
‫- برای کارخونه چرم‌سازی‌شون تو کانپور. ‫- گفتن برید داخل!
‫آره، اومدیم.
‫بریم. حداقل یه لبخند الکی بزن. ‫منم غرورم رو زیر پا گذاشتم.
‫- خجالت بکش پیرمرد. ‫- هر چی تو بگی.
‫خدمات امنیتی پراباکار.
‫این اصلاً می‌تونه از خودش محافظت کنه؟
‫خب، پیرمرد، ‫مریضی خاصی که نداری؟
‫- فشار خون؟ نقرس؟ قند خون؟ ‫- نه.
‫نه سافتی باییا، ‫اصلاً از این مشکلات نداره. به هیچ وجه.
‫درجه‌ت چی بود؟
‫سوبدار.
‫سوبدار...
‫- هی. ‫- بله باییا؟
‫درجه بادیگارد شیام‌چاران چی بود؟
‫باییا، اون می‌گفت ‫سوبدار ماژوره.
‫- ماژور؟ اصلاً بهش نمیاد ماژور باشه. ‫- درسته.
‫بیشتر شبیه سرباز صفره. ‫این مرد یه ماژوره.
‫بهم بگو، کدوم درجه بالاتره؟
‫سوبدار یا سوبدار ماژور؟
‫ماژور.
‫پراباکار...
‫- گند زدی مرد. ‫- چرا سافتی باییا؟
‫این کیه آوردی؟
‫من بهت چی گفتم؟
‫من یه آدم رده‌بالا می‌خواستم، نه یه آدم پیر.
‫نشون‌ها و مدال‌هاش کجان؟ ‫قراره چی رو سینه‌ش آویزون کنه؟
‫آدمِ شیام‌چاران ‫پنج تا از اونا آویزون می‌کرد.
‫اینم داره. ‫داره، سافتی باییا. خیلی هم داره.
‫فقط بهشون پز نمیده ‫چون یکم خجالتیه.
‫از این به بعد، ‫اگه کسی درجه‌ت رو پرسید،
‫باید بگی که سوبدار ماژوری.
‫حواست جمع باشه.
‫رانجو!
‫خانم رانجو واسه ما عاقل شده!
‫شیرزن شده و می‌خواد شهادت بده!
‫گمشو!
‫می‌خوای برات وکیل بگیرم؟
‫تو دادگاه شهادت میدی؟
‫شکایت می‌کنی؟
‫فکر کردی چی میشه؟
‫باید میومدی پیش خودم.
‫همون‌طوری که عدالت رو برای برادرت اجرا کردم، ‫برای تو هم اجرا می‌کردم.
‫- این کارو بکنم؟ ‫- خب؟
‫- «نه...» ‫- این چیه؟
‫- این چیه؟ - داداشم رو ‫جلوی چشمای خودم با تیر زدن.
‫- این چیه؟ - پرینس، سافتی... ‫همه‌شون اونجا بودن.
‫- منو ببخشید. ‫- «منو ببخشید...»
‫- شماها عاشق اینید که تو تلویزیون باشید، نه؟ ‫- منو ببخشید...
‫- دوست داری بری تو تلویزیون؟ ‫- منو ببخشید...
‫باید همونجا یه گلوله تو مغز تو هم خالی می‌کردم
‫اما این احمقا گفتن «ولش کن! ‫زنه!» لعنت بهش!
‫اشتباه از من بود!
‫چون من آدم خوبیم!
‫ببریدش داخل! ‫و تا وقتی من نگفتم نذارید بیاد بیرون!
‫شماها نوکر مایید!
‫ته‌مونده غذای ما رو می‌خورید ‫اون وقت جرأت می‌کنید برامون شاخ و شونه بکشید!
‫همه‌تونو تو همین ماسه‌ها ‫زنده به گور می‌کنم!
‫ببریدش تو!
‫جیپسی قرمز با پلاک ۲۱۰۹! ‫مال کیه؟
‫من.
‫چطور می‌تونه مال تو باشه؟
‫- برش دار... ‫- ۰۹-۲۱ تاریخ تولدمه.
‫پس مال منه.
‫سوییچ رو بده به من. ‫یالا.
‫- ببرش اون‌ور... ‫- هی!
‫به چی زل زدی؟
‫- اینا کی‌ان؟ ‫- چرا داری رو اعصابش راه میری؟
‫اون بادیگارده. ‫ارتشيه.
‫دیدی.
‫بله دیدی؟
‫- کجایی؟ - بریم. ‫ده دقیقه دیگه راه می‌افتیم.
‫- تو اقامتگاه. ‫- قراره با این لباسا بیاد؟
‫- بگو یه یونیفرم بپوشه. ‫یه دست کت‌شلوار شکاری (سافاری). - باشه.
‫بزن بریم!
‫راحت باش سرباز.
‫بهت یادآوری می‌کنم...
‫لطفاً امروز دست از پا خطا نکن.
‫من دارم میرم کانپور. ‫فردا برمی‌گردم.
‫و لطفاً تا اون موقع هیچ دردسری ‫درست نکن.
‫- زود باش... ‫- احمق خنگ!
‫بنگ!
‫بنگ.
‫گریه نکن!
‫صاف راه برو. ‫برو تو!
‫- بیا بچه جون، بهت آبنبات میدم. ‫- هی، سوبدار!
‫- بریم! ‫- یالا! سوار شو!
‫گفتم خفه شو!
‫فقط برو تو! ‫ساکت باش!
‫بدون کارت شناسایی چطور شماره جدید گرفتی؟
‫چرا این‌قدر ترسیدی؟
‫رانویر.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫طوری نیست، بشین.
‫ویدیوهایی که برام می‌فرستی،
‫همونا...
‫صندوق پیامام پر شده.
‫برای همین با خودم گفتم...
‫نظرت چیه با هم تماشاشون کنیم؟
‫- با مادرت؟ ‫- چه غلطا...
‫شیرفهم شد؟
‫حالا دیگه فهمیدم.
‫ایشون رانویر هستن، ‫دانشجوی سال دوم کالج شیل،
‫که داره لیسانس بازرگانی می‌خونه.
‫- اون هر روز برام ویدیوهای مستهجن می‌فرسته. ‫- هی...
‫- هزار بار بهش گفتم این کارو نکن اما تو کتش نمیره... ‫- کاجال، ضبطش نکن.
‫- برای همین من... ‫- ضبط نکن وگرنه گوشیتو می‌شکنم!
‫- برای همین دارم این ویدیو رو می‌گیرم! ‫- بشین سر جات! بشین!
‫- زبون آدمیزاد حالیت نمیشه؟ فقط تمومش کن! ‫- بریم!
‫بریم!
‫- رانویر... ‫- خفه شو!
« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫بهم بگو، سوبدار.
‫آهنگ مورد علاقه‌ت چیه؟
‫بذار حدس بزنم.
‫وقتی رد میشم کل روستا ‫بهم سلام میدن!
‫من بهش میگم آقای چوداری، ‫اوه خدای من!
‫عشق من که یه پلیسه، ‫یه جیپسی می‌رونه!
‫عشق من... هی... ‫چرا داری بوق می‌زنی؟
‫از آژیر استفاده کن!
‫هر روز از این اسپری کن. ‫خیلی کیف میده!
‫هی، چرا داری رو اعصابش راه میری؟
‫«رو اعصابش راه میرم؟»
‫دارم به این فکر می‌کنم ‫که کلاً بهمش بریزم.
‫دو ماه پیش هم اوضاع رو بهم ریخته بودی.
‫همه‌مون نتیجه‌ش رو دیدیم.
‫ساحل رودخونه دو هفته بسته شد.
‫میلیون‌ها ضرر کردیم.
‫- تازه باید با پرونده‌های ‫دادگاه هم سر و کله می‌زدیم. - هی، سافتی!
‫واسه من ادای باباهارو درنیار.
‫ماشینو نگه دار.
‫ماشینو نگه دار! ‫کسکش...
‫کدوم احمقی این پیرمرد رو به عنوان راننده استخدام کرده؟
‫نشونت می‌دم چطوری باید رانندگی کرد. ‫گمشو بیرون!
‫به این می‌گن سرعت!
‫یه وقت باید با دنده پنج هم آشنا بشی.
‫فهمیدی، سوبدار؟
‫داشبورد رو باز کن.
‫تنباکوی منو آماده کن.
‫- بلد نیستم. ‫- پس چه غلطی بلدی؟
‫نه رانندگی بلدی، ‫نه تنباکو درست کردن...
‫اصلاً بلدی سلام نظامی بدی؟
‫بهتره بهش عادت کنی.
‫اونو باز کن و
‫ماسالا رو بمال.
‫ای عشق من، جناب پلیس، ‫زود باش ماسالا رو بپیچ
‫زود باش... ‫جیپسی...
‫جیپسی.
‫جیپسی... زود باش... ‫زود باش...
‫زندان زنان
‫دیدی.
‫هم مادر و هم پسر رو گیر آوردم.
‫فقط دستور بده. ‫همون تو انبار چالشون می‌کنم.
‫- اودش. ‫- بله، دیدی؟
‫چند ماهه که من اینجام؟
‫دیدی، دارم تمام تلاشمو می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫کل روز با اون کت مشکی مسخره‌ت ‫تو دادگاه می‌شینی.
‫به عنوان مترسک بیشتر به درد می‌خوری
‫که کلاغ‌ها رو از مزرعه‌م فراری بدی.
‫فکر می‌کنی بتونی امتحانش کنی؟
‫راستش، دیدی، اسلحه‌ای که استفاده کردی گم شده.
‫منم بر همون اساس درخواست وثیقه داده بودم.
‫اما اون پسری که پرینس بھیا ‫تو ساحل رودخونه بهش شلیک کرد...
‫تو اون اتفاق هم از همون اسلحه استفاده شده بود.
‫من اینو نمی‌گم. ‫تو گزارش این‌طوری نوشته شده.
‫مشکل همینه.
‫پس وکیل بودنت به چه دردی می‌خوره؟
‫گزارش رو عوض کن!
‫- چیز مهمی نیست... ‫- بگو «خفه شو».
‫سافتی.
‫نه. ‫بگو، «خفه شو، کونی».
‫خفه شو، کونی.
‫هی، مترسک.
‫تو یه امتحانی بکن.
‫- خفه شو، کونی! ‫- عالی بود!
‫خب، چی فهمیدی، ‫کونی لعنتی؟
‫فقط چند ثانیه طول می‌کشه ‫تا ورق برگرده.
‫اگه تو حرومزاده‌ی پدر مرحومم ‫لالان سینگ نبودی،
‫همینجا لت و پارت می‌کردم!
‫مجبور بودی از همون اسلحه استفاده کنی؟
‫تا زمان دادگاهم دیگه ‫هیچ دردسری نمی‌خوام!
‫به اون مادر و پسر دست نزن.
‫و نذار فرار هم بکنن.
‫ای جوجه مردنی، ‫این همه شجاعت رو از کجا آوردی؟
‫بھیا، جوگیر شدم.
‫- «جوگیر شدی؟» گند زدی رفت! ‫- منظورم این نبود.
‫بفرما. ‫شیش. نوبت توئه.
‫- وایسا، حرکتمو می‌زنم. ‫چه عجله‌ایه؟ - یالا، بنداز.
‫امروز حتماً می‌برمت. ‫یالا، نوبت توئه.
‫- گودو! ‫- بله، بھیا؟
‫- سربازه کجاست؟ ‫- رفت.
‫گفت دستش می‌خاره.
‫من دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫- آقای اودش! ‫- بله، بھیا؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- همین سر کوچه.
‫با من بیا.
‫هر جا بخوای پیاده‌ت می‌کنم.
‫- نه، اشکالی نداره، بھیا. ‫با دوچرخه‌م برم بهتره... - نه؟
‫- می‌خوای دستمو رد کنی؟ ‫بیخیال! - نه، بھیا...
‫راستش، بھیا، ‫من از ماشین سوار شدن می‌ترسم. بھیا!
‫این روزا چپ کردن ماشین‌ها ‫خیلی زیاد شده...
‫بازم کن! ‫بھیا!
‫بازم کن! می‌ترسم! ‫بھیا!
‫اشتباهی گفتم! ‫بازم کن! بھیا!
‫- بھیا! تو رو خدا برگرد! ‫بازم کن! - هی، مترسک!
‫سودها نیواس
‫دولت درگیر حواشی
‫پرونده قتل کریشنا در منطقه بهتود
‫و ارتباطش با مافیای شن و ماسه شده است.
‫دادگاه به شدت دولت رو توبیخ کرده.
‫دو تا سوال هست ‫که مقامات باید جواب بدن.
‫اول اینکه، شاهد عینی، رانجو دوی، ‫تو دو روز گذشته کجا بوده؟
‫و دوم اینکه،
‫آلت قتاله کجاست؟
‫برادرم درست جلوی چشمام تیر خورد.
‫پرینس، سافتی... ‫همشون اونجا بودن.
‫آیا رانجو دوی می‌تونه ‫تو دادگاه حاضر بشه؟
‫پارکینگ
‫مسابقات بین‌دانشگاهی پس‌فردا شروع می‌شه.
‫دو روز باید تو کانپور بمونم.
‫کف کفشات داره کنده می‌شه.
‫فردا با من بیا ‫فروشگاه نظامی.
‫چرا این شیشه‌های ترشی باقی‌مونده رو
‫تو مغازه آقای لاهوری نمی‌فروشی؟
‫شیرتو بخور.
‫مامان بهش پودر بادام اضافه می‌کرد.
‫هی... ‫وایسا...
‫هی، پیرمرد!
‫همین الان ماشینتو بردار. ‫ماشین بھیا اینجا پارک می‌شه.
‫زود باش.
‫فکر کنم بهش برخورد!
‫بهش برخورد!
‫بیا، بھیا! ‫بیا! بیا... بیا!
‫چیه، پیرمرد؟
‫ماشینتو جابه‌جا کن.
‫دیرم شده.
‫منم همینطور.
‫باید برم به موهام برسم.
‫موهای سرم.
‫خیلی بامزه‌ای، بھیا!
‫ماشینتو یه جای دیگه پارک کن.
‫اینجا جای پارک منه.
‫چی شده؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫دیروز بدون اینکه بهم خبر بدی رفتی.
‫فکر کردی گازت می‌گیرم یا چی؟
‫سودها دوی.
‫همسرته؟
‫همسر خودته یا یکی دیگه؟
‫حسابی صفا می‌کنی.
‫آرجون موریا.
‫سوییچ رو بگیر و ماشینتو جابه‌جا کن.
‫عافیت باشه... نه بابا.
‫- برو کنار. ‫- چه غلطا!
‫دارم بهت احترام می‌ذارم ‫چون هم‌سن پدرمی
‫اما انگار برات مهم نیست.
‫اسم پدرت... چیه؟
‫داری منو دست می‌ندازی؟
‫باشه.
‫مرحوم لالان پراتاپ سینگ.
‫آیا این جاده از لحاظ قانونی ‫مال پدرته،
‫- لالان پراتاپ سینگ؟ ‫- نه، نکن...
‫می‌تونی بری، سوبدار.
‫احساساتیم کردی.
‫برو.
‫و حواست باشه
‫که هیچ اتفاقی برای جیپسی سوبدار نیفته!
‫جوگیر نشی ‫روش خط بندازیا،
‫یا ماشینو داغون کنی ‫یا لاستیکاشو پنچر کنی...
‫هیچ‌کدوم از این کارا رو نکنی! ‫فهمیدی؟
‫هی، پیرمرد!
‫- این مسخره‌بازیا چیه... اصلاً منو بکش... ‫- اوه، بس کن... برو بیرون...
‫- یه بار برای همیشه تمومش کن... پول خودمه... ‫- آقا...
‫- رئیست رو بیار اینجا... داره از حد می‌گذره... ‫- شما متوجه نیستی...
‫- برام مهم نیست! پول خودمه! ‫پولمو بدین! - بندازینش بیرون!
‫این اخطار آخرمه! ‫الان به پلیس زنگ می‌زنم!
‫اوه، نه!
‫آقا، لطفاً فردا برگردین.
‫امروز اصلاً اعصاب این چیزا رو ندارم. ‫هی!
‫به چی زل زدی؟ ‫چاییه دیگه. ریخت!
‫بیا، این فرم رو بگیر.
‫پرش کن و دوباره برگرد. ‫لطفاً برو!
‫خودت فرم رو پر کن.
‫چی! ‫چی گفتی؟
‫شما فرم رو پر کن، آقا.
‫سوبدار، تو خودت قراره ‫فرم رو پر کنی!
‫و فردا بیاریش.
‫دیروز هم همین رو گفتی.
‫مگه گفتم نیا؟
‫فقط دارم بهت می‌گم دوباره بیا!
‫این مثبته. ‫با انرژی مثبت، فهمیدی؟
‫فردا بیا! ‫انرژی مثبت...
‫نمی‌فهمی؟
‫یالا، برو!
‫مامانی...
‫- صدامو می‌شنوی؟ هی، جلوشو بگیرین! ‫- خودمو آتیش می‌زنم!
‫- خودمو آتیش می‌زنم! - زن دیوونه! ‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫- عقلتو از دست دادی... ‫گمشو بیرون... - پول خودمه...
‫همسرته؟
‫مگه گفتم نیا؟
‫سوییچ رو بگیر و ماشینتو جابه‌جا کن.
‫فقط دارم بهت می‌گم دوباره بیا!
‫فردا بیا!
‫با انرژی مثبت، فهمیدی؟
‫جوگیر نشی ‫روش خط بندازیا،
‫یا ماشینو داغون کنی ‫یا لاستیکاشو پنچر کنی...
‫- نمی‌فهمی؟ ‫- هی، پیرمرد!
‫ببخشید، پیرمرد.
‫لطفاً روتون رو برگردونید، خانم سودها.
‫هی...
‫چیه، پیرمرد؟ ‫به نظر کفری میای.
‫ما هم خیسش کنیم؟
‫چه غلطا...
‫بھیا... ‫پرینس بھیا...
‫پرینس بھیا! ‫بھیا!
‫پرینس بھیا! ‫بھیا! پرینس بھیا...
‫خیلی دلت برام تنگ شده بود؟
" سوبدار " « فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫بقیه‌شو آماده کن. ‫بگیرش!
‫بریم!
‫پاشو.
‫لباساتو دربیار.
‫تمیزش کن.
‫برمی‌گردم.
‫گوش کن، پیرمرد!
‫میام سراغت.
‫مستقیم از چهارراه ایستگاه چاورانگی گالی برو،
‫دقیقا بعد از کوچه چهارم،
‫پشت فروشگاه بزرگ لاهوری،
‫پلاک ۱۴۴، سودا نیواس.
‫و اگه بازم گم شدی،
‫فقط از یکی بپرس،
‫«سرباز سبیلو کجا زندگی می‌کنه؟»
‫اون شخص خودش تو رو می‌رسونه.
‫بچه... برو خونه.
‫مادرت حتما منتظرته.
‫بھیا...
‫هی، بیخیال...
‫هی، قهرمان کبدی!
‫خوب گوش کن.
‫حتی فکر آپلود کردن اون ویدیو هم به سرت نزنه.
‫این دفعه، فقط آب بود.
‫خودت می‌دونی دفعه بعد چی می‌شه.
‫می‌دونی، نه؟
‫همه فهمیدن؟
‫سلام، رومئو.
‫- زمان‌بندیت عالیه. ‫- دستت رو از روم بردار.
‫ژولیت کاملا خیس شده. ‫برو نهایت استفاده رو ببر.
‫- آخه تو... - ای عوضی... ‫یقه‌م رو ول کن!
‫- راجان... ‫- عصبانی شدی، آره؟
‫- راجان! ‫- ولش کن...
‫- به حرفش گوش کن. ‫- این دعوای منه!
‫گوش کن ببین ژولیت چی می‌گه...
‫لازم نیست الکی خودت رو خفن نشون بدی.
‫- شنیدی؟ ‫- این بانوی آهنین خودش حسابشون رو می‌رسه.
‫- این دعوای اونه. ‫- گمشو!
‫می‌دونم که ۲۲ تا کامیون راه افتادن.
‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫چی شد؟
‫چی می‌خوای بخوری؟
‫- چی شد؟ ‫- فقط بگو چی می‌خوای بخوری!
‫چطوری، پیرمرد؟
‫- بھیا... ببخشید... ‫- فکر می‌کنی خنده‌داره؟
‫خیلی حال داد؟
‫بھیا، خواهش می‌کنم بابام رو ول کن.
‫- زل زده به من و می‌خنده! ‫- خواهش می‌کنم تمومش کن، بھیا...
‫اسلحه کجاست؟
‫گودو، اسلحه کجاست؟
‫آخه چرا خودت رو قاطی این ماجرا کردی؟
‫می‌تونستی ماشینت رو یه‌جای دیگه پارک کنی. ‫مسئله مهمی نبود.
‫با توام.
‫یه جوری رفتار می‌کنی انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫تو وسط خیابون، برادر بابلی دیدی رو کتک زدی.
‫می‌خواستی چیکار کنم؟
‫شاشش رو تمیز کنم؟
‫اصلا می‌دونی
‫این آدما کی هستن؟
‫اینا یه مشت اراذل و اوباش خرده‌پا نیستن.
‫اینا عضو یه باند هستن.
‫انگار خوب می‌شناسیشون.
‫ولی بازم می‌خوای باهاشون کار کنی.
‫با وجود اینکه تحقیر شدی، بازم ‫می‌خوای منم قاطی این سیرک کنی!
‫معلومه! انگار این دور و بر، ‫تو تنها کسی هستی
‫که این‌قدر روی غرورش تعصب داره و پز می‌ده.
‫و من این‌طوری نیستم. ‫ببخشید.
‫من هیچ‌وقت همچین حرفی نزدم. ‫تو این‌طوری حس می‌کنی.
‫آرجون، تمام حرف من اینه که
‫خانواده‌هامون، بچه‌هامون، ‫همشون اینجا زندگی می‌کنن.
‫و ما هم باید همین‌جا زندگی کنیم.
‫و اینجا مرز نیست، شهره!
‫من به خاطر این مردم گلوله خوردم،
‫ولی زیر بار این توهین‌ها نمی‌رم.
‫باید رویه‌ت رو عوض کنی، رفیق.
‫فراموش کن که یه زمانی سرباز بودی. ‫به زندگی واقعی خوش اومدی.
‫۹,۱۲۵.
‫چی!
‫۹,۱۲۵ روز می‌شه ۲۵ سال.
‫من ۲۵ سال از عمرم رو دادم به ارتش.
‫ولی سودا و خانواده‌م ‫چند روزش رو سهم بردن؟
‫۷۰۰ روز.
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونستم
‫جبران کنم براش.
‫اون ترشی می‌فروخت و خیاطی می‌کرد
‫تا سوبدار بتونه یه جیپسی داشته باشه.
‫اگه کسی...
‫اگه کسی به ماشین دست بزنه،
‫تیکه‌تیکه‌ش می‌کنم!
‫راحت باش، سرباز.
‫این آدما خیلی خطرناکن.
‫و من همیشه فکر می‌کردم که اونایی که ‫اونور مرزن دشمنامونن!
‫آرجون، خواهش می‌کنم.
‫باهاشون صلح کن.
‫سافتی تا حالا دو بار بهم زنگ زده.
‫اون پدرسوخته‌ها دارن از ‫دست‌رنج اجدادشون مفت‌خوری می‌کنن!
‫من حاضر نیستم باهاشون حرف بزنم!
‫پرابهاکار، یه کم تو کارت ‫ضرر بده.
‫یه روزی برات جبران می‌کنم.
‫اینو بگیر.
‫این تنها چیزیه که باقی مونده.
‫آقای پرابهاکار؟
‫سلام، قهرمان. ‫چه خبر؟
‫- کِی رسیدی؟ ‫- داره می‌ره.
‫شام؟
‫من به اندازه کافی خوردم.
‫ممکن امشب آدمای ‫سافتی و پرینس حمله کنن.
‫اگه نیروی پشتیبانی خواستی بهم بگو.
‫من هیچ‌وقت تو مرز نیروی پشتیبانی خواستم؟
‫- قهرمان... ‫- گمشو!
‫قهرمان...
‫و منم یه صفر گنده‌م...
‫سوبدارجی، من یه پیش‌پرداخت ‫برای جیپسی دادم.
‫و الان، دارم
‫ترشی فلفل‌شکم‌پر درست می‌کنم.
‫خیلی تنده!
‫دقیقا مثل خودم.
‫می‌خوای بچشیش؟
‫- نه، همه‌چی عالیه. ‫- «عالیه؟»
‫چرت و پرت نگو! ‫ولی ساری که پوشیدم
‫عالیه!
‫بندهای بلوز ‫باید از پشت بسته بشن.
‫- اگه بکشیشون... ‫- شایاما چطوره؟
‫چرا بحث رو عوض می‌کنی؟
‫خجالت می‌کشی؟
‫آره، هوا یه‌خورده گرمه.
‫پس بیا اینجا. ‫کمکت می‌کنم خنک بشی.
‫آره، زود میام.
‫یالا، یه بار بگو...
‫«دوستت دارم، سودا.»
‫۲۵ ساله که منتظرم ‫اینو بشنوم.
‫یه بار بگو.
‫عه... ‫چی شد؟
‫نگو «چی شد»! ‫بگو «دوستت دارم، سودا»!
‫- بگو وگرنه می‌پرم! ‫- آره... نه...
‫یالا، فقط بگو دیگه سوبدارجی.
‫فقط بگو «دوستت دارم»، آقا.
‫عه... ‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫دوستت دارم، سودا.
‫سودا...
‫همه‌چی مرتبه؟
‫تو چطوری؟
‫همه چی خوبه.
‫ترس
‫قوطی!
‫کی این تور رو این‌قدر پهن کرده؟
‫یه ماهی توش گیر افتاده
‫ستاره‌های دختر و پسر دارن می‌درخشن
‫یه ماهی توش گیر افتاده
‫کی این تور رو این‌قدر پهن کرده؟
‫یه ماهی توش گیر افتاده
‫قوطی!
‫وقتی با اون جذبه‌م راه می‌رم
‫درجه استایل می‌زنه بالا!
‫وقتی که آتیش همه‌جا پخش می‌شه
‫سرعت بالا می‌ره، دیگه نمی‌شه جلوش رو گرفت!
‫کی اینجا جرات مبارزه داره؟
‫هیچ‌کس، دوست من.
‫من ارباب شبم!
‫پدرشوهر ‫از عروس می‌پرسه...
‫قوطی تنباکو کجاست؟
‫پدرشوهر از ‫خدمتکاری به اسم راجو می‌پرسه...
‫تنباکو کجاست...
‫قوطی تنباکو کجاست؟
‫تنباکو...
‫اون اینجاست. ‫اون اینجاست!
‫- اون کیه که چاقو دستشه؟ ‫- اون اینجاست...
‫پیرمرد اینجاست!
‫خیلی عصبانی به نظر می‌رسه!
‫هی، پیرمرد!
‫- چاقوت هنوز تیزه؟ ‫- یالا!
‫داریم میایم!
‫- هی، شایاما! ‫- هی، شایاما!
‫ما اینجاییم. ‫بیایم تو؟
‫بابات رو ببر!
‫فرار کرد...
‫رژه...
‫شایاما، بیا بیرون! ‫ما اینجاییم...
‫- کبدی... ‫- بیا بیرون...
‫ما اینجاییم!
‫این آخرین اخطار منه، شایاما. ‫حتی فکر آپلود کردن اون ویدیو به سرت نزنه.
‫فهمیدی؟
‫چی شده، شایاما؟
‫شایاما، حالت خوبه؟
‫شایاما!
‫شایاما، حالت خوبه؟
‫شایاما...
‫شایاما، در رو باز کن.
‫شایاما!
‫شایاما...
‫رانویر!
‫- رانویر. ‫- بله، مامان؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌گه اومده تا داماد رو ببینه!
‫الان میام اونجا، مامان! ‫صبر کن!
‫بی‌صبرانه منتظر بودم بهتون بگم، خانم.
‫رانویرمون تا یک ساعت دیگه ‫قراره معروف بشه.
‫با خودم گفتم بهتره اول خانواده‌ش ‫در مورد کاراش بفهمن، مگه نه؟
‫این داره چی می‌گه؟
‫اصلا هیچی نمی‌فهمم.
‫رابطه ما پیچیده‌ست، خانم.
‫دیشب پیداش شد.
‫امروز صبح یه چیزی جا گذاشت.
‫برای همین، منم می‌خواستم یه چیزی بهش بدم.
‫جبران کادوش.
‫کادو؟
‫یک ساعت مونده، خانم.
‫قبل از اینکه ویدیو پخش بشه.
‫- ویدیو؟ ویدیو... ‫- خداحافظ.
‫ویدیو...
‫میرم بدرقه‌اش کنم. ‫هی، شیاما. وایسا!
‫حواست به حوله‌ت باشه، پسر.
‫اگه زودتر دیده بودمش،
‫الان عموی بچه‌های من و این آقا بودی،
‫- شاشیکانت. ‫- بدش به من...
‫چی رو؟
‫وسط خیابون کتک خوردی،
‫بعد هنوز داری واسم لاتی پر می‌کنی.
‫خب، سافتی...
‫آبرومون رفته،
‫و اسلحه‌مون رو هم از دست دادیم.
‫دیدی، اسلحه رو پس می‌گیرم. ‫دارم روش کار می‌کنم.
‫ازتون خواهش می‌کنم بذارید ‫این رو به روش خودم حل کنم.
‫این به نفع همه است.
‫- منظورت چیه؟ ‫- مگه بهتون نگفت
‫که بطری‌های شاش پرت کرده ‫تو خونه‌ی اون ارتشی؟
‫می‌خواستی به جاش بهش شیرینی بدم؟
‫همه چی که حمله شخصی به تو نیست!
‫«حمله شخصی...»
‫باید وثیقه دیدی، کنار رودخونه ‫و بقیه چیزا رو مدیریت کنم.
‫خب؟ مگه من جلوتو گرفتم ‫که کارت رو نکنی؟
‫فقط کاری که بهت میگن رو بکن!
‫- مگه من نوکرتم؟ ‫- چرت و پرت نگو!
‫جواب نده، فاطیما.
‫می‌تونی بری.
‫برادرت کارهای لازم رو می‌کنه.
‫بعد از اینکه مادرم مرد،
‫پدرمون جواهرات نقره‌اش رو آب کرد ‫و به یادش روی اسلحه حکاکی کرد!
‫بعدش اسم خودش رو ‫روش حک کرد! للان سینگ!
‫معلومه که اینو نمی‌فهمی.
‫اون مادر تو که نبود.
‫من اون اسلحه رو می‌خوام.
‫همین و بس!
‫و اگه نتونی بیاریش،
‫لخت مادرزادت می‌کنم
‫و پوسترهات رو ‫تو کل شهر می‌چسبونم!
‫حالا هم گمشو.
‫- هی، مانوج. ‫- بله قربان؟
‫کسی از طرف دیدی شکایتی ثبت کرده؟
‫نه.
‫پس شما اینجا چیکار می‌کنید، قربان؟
‫خوب کاری کردی زدیش.
‫اون حرومزاده ‫زندگی همه ما رو جهنم کرده!
‫دو تا پرونده قتل ‫علیهش ثبت شده.
‫قربان.
‫لطفاً شکایت رو ثبت کنید.
‫آقای پرابهاکار، شما بهم بگید چی بنویسم.
‫قبلاً بهت گفتم...
‫اومدن به پاسگاه پلیس ‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫حالا داره بهم زنگ می‌زنه. ‫سافتی!
‫اسلحه پیش توئه؟
‫اگه پیشته، پسش بده.
‫اسلحه‌ست، وام بانکی که نیست ‫باید پسش بدم.
‫قهرمان...
‫گوش کن، من دارم میرم فروشگاه ارتش. ‫اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو.
‫- یه جفت کفش برای شیاما بگیر. ‫- باشه. سایزش چنده؟
‫بی‌خیال، خودم یه کاریش می‌کنم.
‫هی، ماشین رو روشن کن!
‫الو؟ ‫چته؟
‫نمی‌تونی ماشینت رو دربیاری؟
‫سمت راستت رو ببین، این‌ور.
‫مونا صحبت می‌کنه.
‫از طرف دیدی.
« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫خیلی عصبانی به نظر میای.
‫ماشینت رو بکش کنار.
‫اگه نکشم چی؟
‫کتکت می‌زنه، مونا.
‫مگه دیگه چه غلطی می‌تونه بکنه؟
‫واقعاً؟
‫ماشینت رو بکش کنار، پسر جون.
‫لعنتی! حالا تو رو ‫جزو خونواده‌اش کرده، مونا!
‫بهت گفت پسر جون!
‫من همش بهش میگم «پیرمرد»
‫ولی اون اصلاً این بچه رو تحویل نمی‌گیره!
‫امیدوارم پلیس‌های تو پاسگاه ‫بهت بی‌محلی نکرده باشن.
‫شکایتت رو نوشتن
‫یا خودم باهاشون حرف بزنم؟
‫فکر کردی چی میشه، صوبه‌دار؟
‫که جلوی همه ‫منو کتک بزنی
‫و منم همین‌جوری بی‌خیال شم؟
‫ماشین رو بکش کنار.
‫اول، اسلحه رو پس بده.
‫چرا؟
‫اسلحه رو گم کردی؟
‫تو اداره پلیس ‫پارتی داری.
‫برو... یه شکایت ثبت کن.
‫- هی! ‫- صبر کن...
‫جواهر به ملکه‌ها میاد و لاتی راه رفتن به پادشاها.
‫وقتی دیدمت این جمله به ذهنم رسید،
‫و تقدیمش می‌کنم به تو...
‫بعد از مرگت!
‫ماشین رو بکش کنار!
‫- حواست باشه خط و خش نیفته! ‫- دارم می‌کشمش کنار...
‫عشق من، صوبه‌دار، جیپسی می‌رونه.
‫هی، پیرمرد!
‫خشم
‫نه... ولم کن... ‫من کاری نکردم!
‫- صوبه‌دارجی، کلیدهای من... ‫خب... -فردا بیا.
‫چه غلطی...
‫...که داره لیسانس بازرگانی می‌خونه.
‫هر روز واسم ‫ویدیوهای مستهجن می‌فرسته.
‫هزار بار بهش گفتم ‫این کار رو نکنه ولی تو کتش نمیره...
‫- از این فیلم نگیر، کاجال. ‫- برای همینه که من...
‫- فیلم نگیر وگرنه گوشیتو می‌شکنم! ‫- برای همین دارم این ویدیو رو می‌سازم!
‫- بشین! بشین! ‫- نمی‌فهمی؟ فقط بس کن!
‫اسمت چیه؟
‫رانویر.
‫اسم تو چیه؟
‫- آقا، رانبیر. ‫- چی!
‫- آقا، با «ب». ‫- باشه...
‫- و تو ویکی هستی؟ ‫- نه، کاوشال.
‫آقا، راجپال.
‫به ولی‌هاتون بگید بیان منو ببینن!
‫اونا هم باید بدونن ‫که بچه‌هاشون چه دسته‌گلی دارن به آب میدن!
‫برید بیرون!
‫من اقدامات انضباطی لازم رو ‫در موردشون انجام میدم، ولی
‫لطفاً اون ویدیو رو پاک کن، شیاما.
‫داره آبروی کالج ما رو ‫می‌بره.
‫لطفاً ویدیو رو پاک کن. ‫لطفاً.
‫و شماها! ‫حرومزاده‌های عوضی!
‫گمشید بیرون!
‫صبر کن، بذار برسونمت استادیوم.
‫چرا؟ ‫مگه بادیگاردمی؟
‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها. ‫- باشه، پس دنبالم بیا.
‫شیاما.
‫عصبانی نباش.
‫چرا فقط دستم رو می‌گیری؟
‫حالا که تا اینجا اومدی بغلمم بکن دیگه.
‫یهو دیدی این کار رو کردما.
‫دستم رو ول کن.
‫- به من گوش کن. -ول کن. ‫حوصله‌ی این کارها رو ندارم.
‫- بیخیال... -ول کن... دستم رو ول کن. ‫فقط دستم رو ول کن!
‫دنبالت میام! ‫آخه چرا این‌قدر عصبانی میشی؟
‫هی، شیاما.
‫داشتی با شیاما در مورد چی حرف می‌زدی؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫هی...
‫- هی... ‫- جرئت می‌کنی جلوش رو بگیری!
‫- هی! دیوونه شدی؟ ‫- جرئت می‌کنی دستش رو بگیری!
‫- ولش کن! ‫- ولم کن!
‫گمشو!
‫آقا...
‫- هی... وایسا... -عوضی! ‫اگه یه بار دیگه دور و بر اون ببینمت،
‫- زنده‌به‌گورت می‌کنم! ‫- سرت تو کار خودت باشه!
‫- زنده‌به‌گورت می‌کنم! ‫زنده‌به‌گورت می‌کنم! -بریم...
‫آقا... ‫لطفاً... بیا بریم...
‫ولم کن!
‫- هی... ‫- جرئت می‌کنی جلوش رو بگیری!
‫- هی! دیوونه شدی؟ ‫- جرئت می‌کنی دستش رو بگیری!
‫- ولش کن! ‫- ولم کن!
‫چی شده؟
‫گمشو!
‫هی... ‫وایسا...
‫آقای پرابهاکار،
‫ایشون مشکل روانی دارن؟
‫نه قربان، همچین چیزی نیست. ‫یه سوءتفاهم بوده.
‫از دور،
‫انگار نوچه‌ی پرینس داشت ‫مزاحم دخترش می‌شد.
‫برای همینه که کتکش زده.
‫- لطفاً از این مورد چشم‌پوشی کنید... ‫- به هیچ وجه.
‫تو این پرونده کاری از دستم برنمیاد.
‫حالا دیگه دست خونواده‌ی پسره‌ست.
‫من فقط میگم که،
‫- پای خونواده رو وسط نکشید... ‫- اون کجاست؟
‫دخترش اینجاست.
‫- چرا راجان رو کتک زدی؟ ‫صبر کن... -تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- بذار حرف بزنم... چرا راجان رو کتک زدی؟ ‫- به من گوش کن...
‫- یه لحظه، بذار من حرف بزنم... ‫- به من گوش کن.
‫- هی... ‫- اون بستری شده!
‫- سرش آسیب دیده! ‫- هی!
‫- میشه لطفاً یه چیزی بگی؟ ‫- خفه‌شو دیگه!
‫- گوش کن... -بابا... ‫اون دوست منه...
‫دوست!
‫مأمور زن این دور و بر هست؟ ‫بفرستینش اینجا!
‫پرابهاکار، ببرش.
‫- پرابهاکار. ‫- بریم خونه حرف می‌زنیم. بریم.
‫- سرش آسیب دیده... ‫- متأسفم... بریم...
‫دیگه در مورد چی حرف بزنیم؟
‫تا حالا چیزی رو توضیح داده؟
‫داداش، ما اسلحه رو پیدا نکردیم.
‫پشت مبل رو بگرد.
‫هی، صوبه‌دار،
‫چرا داری خودتو قاطی این ماجرا می‌کنی؟
‫مثل من باش.
‫خیلی کم ببین و همه‌چی رو فراموش کن.
‫- تو چی میگی، مانوج؟ ‫- بله، قربان.
‫حق با شماست.
‫اینجا رو امضا کن.
‫خوب شد خونواده‌ی پسره ‫شکایتی ثبت نکردن.
‫این بار شانس آوردی.
‫اینجا که مرز نیست،
‫که سر کوچیک‌ترین چیزا جنگ راه میندازی.
‫برو خونه و از آزادیت لذت ببر.
‫شیاما بهم گفته بود، «بابام خیلی سخت‌گیره».
‫اما فکرش رو هم نمی‌کردم که این‌قدر بد کتک بخورم.
‫دخترت گفت که نمیره
‫مسابقه بده.
‫دیشب اینجا بود.
‫مجبور شدم دعواش کنم و بفرستمش بره.
‫چرا یک بار باهاش حرف نمی‌زنی؟
‫چرا اون رویاها، مثل مرواریدهای درخشان،
‫از چشمام افتادن و محو شدن؟
‫یه زمانی اینجا بودن، تو یه جای آروم
‫چرا پیوند عشقمون زیباییش رو از دست داده؟
‫این فاصله حس تنهایی و پوچی میده
‫بینمون افتاده، همون‌جا نشسته
‫غصه‌هات رو بیار برام
‫هر قطره اشکت رو پاک می‌کنم و از بین می‌برم
‫ای دوست عزیز
‫عشقم به خونه اومده
‫ای دوست عزیز
‫عشقم به خونه اومده
‫برکت وارد شده
‫به حیاط خونه‌ام
‫برکت به حیاط خونه‌ام وارد شده...
‫هنوزم هیچی برای گفتن نداری؟
‫دارم با تو حرف می‌زنم.
‫ای دوست عزیز
‫عشقم به خونه اومده
‫ای دوست عزیز، عشقم به خونه اومده
‫ای دوست عزیز
‫ای دوست عزیز، عشقم به خونه اومده
‫ای دوست عزیز...
‫منتظر چی هستی، سوبدار؟
‫برو.
‫من اینجا بودم
‫این کفش‌ها رو بگیر.
‫کی سایزم رو بهت گفت؟
‫آقای پرابهاکار؟
‫بابا، هر کاری کردی، هر کاری داری می‌کنی،
‫هر کاری می‌خوای بکنی...
‫من اصلاً هیچ ایده‌ای در موردش ندارم.
‫نه امروز...
‫نه اون موقع...
‫- وقتی برگشتی حرف می‌زنیم. ‫- در مورد چی حرف بزنیم؟
‫چی؟
‫اون روز، همش بهت زنگ می‌زدم
‫اما تو جواب ندادی...
‫مجبور شدم مامان رو روی برانکارد ببرم... تنهایی.
‫تو بینی و دهنش لوله بود...
‫شیاما.
‫اومدم...
‫بابا، تو اصلاً از من چی می‌دونی؟
‫علایقم، چیزایی که بدم میاد... چیزی می‌دونی؟
‫مامان یکسره در مورد تو حرف می‌زد.
‫حتی داستان‌های جنگت رو هم یکی دیگه برام تعریف کرد.
‫چه تو مرز باشه
‫چه تو شهر.
‫دارم خیلی حرف می‌زنم، نه؟
‫می‌دونم.
‫مامان می‌گفت، «تو دقیقاً مثل باباتی.
‫همیشه تلخ حرف می‌زنی».
‫برو، منتظرتن.
‫پس‌فردا صبح برمی‌گردم.
‫از این به بعد تو خوابگاه می‌مونم.
‫تو هر کاری دوست داری بکن. منم همین کارو می‌کنم.
‫یک کامیون با یک موتور تصادف می‌کند
‫سودا مائوریا، ۴۷ ساله، بر اثر جراحات وارده درگذشت.
‫ای شوهر من...
‫آتش‌بس
‫بشین.
‫اون یه سربازه.
‫عادت داره ساعت‌ها سر پا وایسه.
‫رفته بودم خونه‌ت.
‫اونجا نبودی. پس برات یه هدیه گذاشتم.
‫دیدی‌ش؟
‫سلام، دیدی.
‫بذار ببینمش.
‫همم...
‫این سبیل نقطه ضعف منه.
‫بهم بگو، سرباز.
‫اسلحه‌ت هنوز شلیک می‌کنه یا خالیه؟
‫شنیدم که زنت دیگه زنده نیست.
‫دنبال یه جدیدش می‌گردی؟
‫پس نه خجالت می‌کشی نه لبخند می‌زنی؟
‫زود بگو چی می‌خوای و این قضیه رو تموم کن.
‫وقتشه که بخوابم... تنها.
‫دیدی، ما اینجاییم که قضیه رو حل و فصل کنیم.
‫یه دفعه‌ای!
‫اون روز حسابی شیر شده بودی، ادای ابرقهرمان‌ها رو درمی‌آوردی!
‫شاشیکانت، بذار حرف بزنم.
‫- وسط حرفم نپر! ‫- «بذار حرف بزنم...»
‫سوبدار، اون جوونه.
‫برای همینه که کله‌شقه.
‫تو باید بهتر می‌دونستی.
‫قبل از اینکه دست روت بلند کنی باید بهش فکر می‌کردی.
‫فکر کردی
‫بهم توهین می‌کنی و من انتقام نمی‌گیرم...
‫فقط ازش بپرس اسلحه کجاست!
‫شما اومده بودین دنبالش بگردین.
‫پیداش نکردین؟
‫درسته، دیدی.
‫پرینس داداش رفت خونه‌ش و همه‌جا رو زیر و رو کرد.
‫فکر کردیم اون اسلحه رو برداشته.
‫اگه برداشته بود که این جلسه رو راه نمی‌نداختم؟
‫من اسلحه رو می‌خوام.
‫پیش من نیست.
‫فقط قیافه‌ش رو ببین!
‫همینو بهتون می‌گفتم.
‫سوبدار!
‫اگه می‌خواستی برامون قیافه بگیری، چرا اومدی جلسه؟
‫که تمومش کنم.
‫«تمومش کنم؟»
‫و کی شروعش کرد؟
‫خودت خیلی خوب می‌دونی.
‫من؟
‫پس کی بود؟
‫بهم بگو، کی تو ماشین شاشید؟
‫یعنی بچه رو فقط به خاطر اینکه یه جا شاشیده کتک می‌زنی؟
‫هی!
‫من بچه نیستم!
‫من یه سربازم.
‫می‌تونم گلوله رو تو سینه‌م تحمل کنم
‫اما توهین رو نه.
‫پیرمرد، من جفتش رو دارم.
‫بدمشون بهت؟
‫بچه جون،
‫دارم بهت یه نصیحتی می‌کنم.
‫غرورت رو قورت بده
‫و همه اینا رو تموم کن.
‫فکر کردی چون تو گفتی تمومش می‌کنم؟
‫در رو ببند.
‫سوبدار، تو اینجایی که کوتاه بیای. فقط معذرت‌خواهی کن و برو.
‫- من معذرت‌خواهی نمی‌کنم. ‫- پس چی؟
‫آماده‌ام هر اتفاقی افتاده رو فراموش کنم.
‫دیگه نمی‌خوام این قضیه رو کش بدم.
‫- اما من می‌خوام. -هی! ‫اون همین الان گفت چی می‌خواد!
‫تو هم باید همین کارو بکنی و این قضیه رو تمومش کنی!
‫ما اینجا تو دردسر افتادیم ولی تو مثل نوار گیرکرده همش یه حرفو تکرار می‌کنی.
‫باشه، دیدی.
‫من این قضیه رو تمومش می‌کنم.
‫کاری که رو ماشینش کردم رو
‫الان رو صورتش می‌کنم.
‫و... جلوی همه هم این کارو می‌کنم.
‫بعدش بی‌حساب میشیم، باشه؟
‫باشه.
‫هر کاری باید بکنی بکن فقط زود تمومش کن.
‫خوابم میاد.
‫خوابای خوب ببینی، آقای سبیلو.
‫بیا بریم، پرابهاکار.
‫- این کار اشتباهه. ‫- پرابهاکار...
‫- برو جلوشو بگیر. ‫- خودت باید جلوشو می‌گرفتی!
‫- ما اومده بودیم اینجا که قضیه رو حل کنیم! ‫- جلوشو بگیر.
‫- این کلاً تقصیر توئه، سافتی داداش. -بیا بریم، پرابهاکار!
‫اون رسماً رید تو تمام زحمات ما! عاشق شاشیدنه!
‫- هی... -پس واسه چی داری دوباره صداش می‌کنی؟
‫می‌دونی چیه؟ بابات اومده بود دیدنم.
‫به خدا.
‫همینجا وایساد و گفت، «پسر جون، من زدمت.
‫متاسفم».
‫راجان.
‫نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
‫خداحافظ.
‫وقت پروازمه.
‫گوش کن. لطفاً مراقب خودت باش.
‫تو اول باید مراقب خودت باشی.
‫وقتی برگشتی مستقیم برو خونه.
‫ادای بابام رو درنیار!
‫- این کار درستی نیست، سافتی داداش... اون شاشید... -جرأت نکن...
‫هی!
‫راحت‌باش وایسادن دیگه کافیه.
‫اینم از صلح کردنمون...
‫هی!
‫بچه جون، تو نمی‌خواستی بی‌خیال قضیه بشی
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی
‫اما تو گوش نکردی، عمراً
‫بچه جون، بهتره سر راهم سبز نشی
‫فهمیدی؟
‫- فقط ببینم می‌خوای چیکار کنی. ‫- بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی...
‫اما تو گوش نکردی، عمراً...
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی...
‫اما تو گوش نکردی، عمراً...
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی...
‫اما تو گوش نکردی، عمراً...
‫خوش اومدین، بچه‌ها.
‫استفاده از اسلحه تو محوطه مدرسه
‫ممنوعه.
‫خوب گوش کنید.
‫اگه یه زندگی طولانی و سالم می‌خواید،
‫به خوندن دعا ادامه بدید.
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی...
‫- اما تو گوش نکردی، عمراً... ‫- بلندتر!
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی
‫اما تو گوش نکردی، عمراً...
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی...
‫اما تو گوش نکردی، عمراً...
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی...
‫اما تو گوش نکردی، عمراً...
‫بچه جون،
‫بعداً شکایت نکنی که پیرمرده اسلحه‌ت رو گرفت.
‫چرا جواب تلفنش رو نمیده؟
« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال »
‫آهای، بچه!
‫بهت گفتم...
‫مراقب باش!
‫بهت گفتم...
‫آهای، پسر!
‫بهت گفتم...
‫بهتره گوش کنی!
‫بهت گفتم...
‫پسر جون، بهتره دور بمونی
‫وگرنه این آتیش می‌سوزونتت، باشه؟
‫انگشتت رو تو لونه نکن!
‫موش توشه... ‫گازت می‌گیره!
‫بچه، ول‌کن ماجرا نیستی!
‫بچه، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما گوش نکردی، اصلاً!
‫بچه، بهتره سر راهم سبز نشی!
‫اینا رو با خودت ببر. ‫منم میام پیشت.
‫سر راهم سبز نشو!
‫بزن بریم، آرجون!
‫بچه، ول‌کن ماجرا نیستی!
‫بچه، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما گوش نکردی، اصلاً!
‫بچه، بهتره سر راهم سبز نشی!
‫بچه، ول‌کن ماجرا نیستی!
‫بچه، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما گوش نکردی، اصلاً!
‫بچه، بهتره سر راهم سبز نشی!
‫سر راهم سبز نشو!
‫آهای، پیرمرد! ‫پیرمرد!
‫خطر
‫خدایا، تو تنها پناه منی
‫خدایا...
‫نترس.
‫هیچ‌کس اینجا نمیاد.
‫کسی پاشو تو این روستا نمی‌ذاره.
‫غریبه‌ها حاضر نیستن بیان اینجا.
‫چرا داری نجاتمون میدی؟
‫تا صبح صبر کن.
‫بعدش با هم حرف می‌زنیم.
‫صبح ما رو برسون روستامون.
‫تا زمان دادگاه ‫اونجا جاتون امن نیست.
‫«امن؟»
‫کجا ذره‌ای برامون امنه؟
‫بهم بگو.
‫چی!
‫هم مادر و هم پسر فرار کردن!
‫وقتی برای مذاکره اومده بودن، ‫باید صلح می‌کرد.
‫ولی نه، حتماً باید لات‌بازی درمیاورد!
‫اونا بردنش.
‫حالا ما باید این گندکاری رو جمع کنیم!
‫توقع داری من جمعش کنم؟
‫جفتتون باید کفشاتون رو دربیارید.
‫دربیارید.
‫همین الان!
‫و باهاشون بزنید تو سر و کله‌ی هم!
‫ما که تا همینجاشم ضربه خوردیم، دیدی.
‫عوضی!
‫تو همونی بودی که اصرار داشتی ‫صلح کنیم!
‫اون زن به خاطر تو فرار کرد!
‫- داداش، توروخدا گوش کن... ‫- خفه شو!
‫تو می‌خوای به من بفهمونی؟
‫حالا رفتی تو تیم سافتی؟
‫- من... من تو تیم توأم... ‫- خفه‌خون بگیر!
‫دیدی، فقط نگاه کن سافتی ‫چه کونی‌هایی رو استخدام کرده!
‫حالا بهشون نشون میدم کارو چجوری باید درآورد!
‫کونی!
‫با شیاما حرف زدی؟
‫از دستم عصبانیه.
‫جواب گوشیشو نمیده.
‫بهش کمی زمان بده.
‫درک می‌کنه.
‫تقصیر منه، نه اون.
‫هیچ‌وقت نتونستم بهش بفهمونم.
‫یالا، راه بیفت!
‫این عوضی رو ببندیدش.
‫- میرم با سرگرد حرف بزنم. ‫- چشم، قربان.
‫برو تو!
‫آهای، وایسا!
‫تکون نخور!
‫چه غلطا!
‫آهای!
‫بابا... بابا، ‫مامان تصادف کرده!
‫لطفاً بهم زنگ بزن.
‫آقای پرابهاکار خارج از شهره.
‫بهم زنگ بزن، بابا. ‫نمی‌دونم باید چیکار کنم!
‫بهم زنگ بزن، بابا...
‫مامانو آوردم بیمارستان. ‫بیهوشه، بابا.
‫دکتر گفت ‫وضعیت مامان خیلی وخیمه.
‫خیلی می‌ترسم، بابا...
‫لطفاً بهم زنگ بزن...
‫آهای! ‫آهای!
‫مامان دیگه بین ما نیست، بابا...
‫مامان دیگه بین ما نیست...
‫سرباز.
‫آماده‌ای؟
‫خبردار.
‫- موفق باشی. ‫- خداحافظ!
‫پرابهاکار، دارم میرم ایستگاه اتوبوس ‫تا شیاما رو بیارم.
‫می‌بینی...
‫امروز، پدر با ‫دخترش آشتی می‌کنه.
‫اگه برنگشتم،
‫تماس‌هام رو جواب نده.
‫و بهم زنگ نزن
‫تا وقتی که همه‌چی آماده بشه.
‫از مسافران تقاضا می‌شود که...
‫- یالا! یالا! ‫- شیاما! شیاما!
‫آهای! ‫شیاما!
‫- شیاما! ‫- برو کنار!
‫- هی! هی! هی! ‫- برید کنار! برید کنار!
‫آهای!
‫شیاما!
‫الو؟
‫می‌خوام با داداش پرینس حرف بزنم.
‫خفه شو!
‫می‌خوای مقاومت کنی؟ ‫چه غلطا!
‫کی تو اون ماشینه؟ ‫کی داره تعقیبمون می‌کنه؟
‫تندتر! ‫تندتر برو!
‫شیاما...
‫زنده‌ست!
‫بیارش بیرون.
‫بگیرش.
‫کوشال، بگیرش.
‫یالا.
‫- وقتشه بهت مدال بدیم. ‫- راه بیفت!
‫خفه‌خون بگیر و راه بیفت!
‫نخواستی زبون خوش رو بفهمی.
‫حالا، بشین و تماشا کن ‫چجوری ویدیوت رو وایرال می‌کنم.
‫به اندازه‌ی کافی تحقیر شده. ‫دیگه بس کن.
‫- وگرنه تو دردسر میفتیم-- ‫- چی! «به اندازه‌ی کافی تحقیر شده؟»
‫فقط خفه شو!
‫اگه اینقدر می‌ترسی، ‫برو بیرون کشیک بده!
‫عقلتو از دست دادی؟
‫- اگه برگرده ‫و علیهمون شهادت بده چی؟ -ساکت!
‫«برگرده...»
‫آخه واسه چی اینقدر می‌ترسی؟
‫به نوبت باهاش حال می‌کنیم.
‫وقتی کارمون تموم شد ‫میندازیمش تو کوره.
‫من حاضر نیستم تو این کار شریک باشم!
‫آهای! ‫راجپال!
‫هی، رانویر. ‫بیا بریم راضیش کنیم.
‫- اگه دهن‌لقی کنه، بیچاره میشیم! ‫- لعنتی...
‫- برمی‌گرده. ‫- بریم، بچه‌ها.
‫- بزن بریم! ‫- بریم!
‫خب، صوبه‌دار...
‫الان باید روت بشاشم؟
‫داغ و دلچسب!
‫جوابمو بده، پیرمرد، ‫وگرنه تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم.
‫بگو!
‫هی، این تفنگم رو نبر.
‫برای آخرین بار ازت می‌پرسم...
‫اون مادر و پسر رو کجا قایم کردی؟
‫- شیاما کجاست؟ ‫- چی!
‫شیاما کجاست؟
‫اون کیه؟
‫کیه؟
‫سرت به جایی خورده ‫یا چی، صوبه‌دار؟
‫زل نزن.
‫بهم بگو.
‫زل نزن!
‫بگو دیگه!
‫- رانجو کجاست؟ ‫- دخترم کجاست؟
‫رانجو کجاست...
‫کدوم گوریه این رانجو؟
‫لباساش رو دربیارید.
‫یالا، درشون بیارید.
‫دربیاریدشون!
‫فکر می‌کنی خیلی زورت زیاده؟ ‫دربیاریدشون!
‫بگیریدش! ‫آخه تو... بگیریدش...
‫پاهاش رو بگیرید... ‫کصافت...
‫فقط اون پاهای لعنتیش رو بگیرید!
‫- بگیریدشون... ‫کصافت... -اینو بگیر.
‫- می‌کشیمت... دستاشو بگیر... ‫- می‌کُشمت! خفه شو! خفه شو!
‫بگیریدش!
‫یالا!
‫- خفه شو! ‫- یالا!
‫بلند شو!
‫جنده دیوونه شده!
‫بکُشیدش این جنده رو!
‫بکُشیدش!
‫می‌خواستی ویدیو بگیری؟
‫ای جنده!
‫یالا، لباساشو پاره کنید! ‫بگیریدش!
‫ببین! ‫من رانویرم!
‫کالج شیل، لیسانس بازرگانی، سال دوم!
‫و حالا کاری می‌کنم حسابی لایک و شیر و سابسکرایب بشی!
‫- ویدیو رو بگیر. ‫- حتماً.
‫دربیاریدشون!
‫آهای، شیاما! ‫آهای!
‫بگیریدش! ‫داره در میره!
‫وایسا! ‫وایسا!
‫بگیریدش!
‫کجا رفت؟
‫آهای، وایسا! ‫فکر کردی کجا داری میری؟
‫- بگیریدش! ‫- وایسا!
‫رانویر، بگیرش! ‫آهای!
‫آهای...
‫بگیریدش!
‫بگیریدش! آهای! ‫بگیریدش! زود باش!
‫بگیرینش...
‫حالا چی، بچه جون؟
‫شلیک کنم؟
‫بهت گفتم
‫- بازش کنی... ‫- هی! بشین!
‫هی... ‫عجله کن... بدو...
‫دیدی.
‫سال‌هاست دارم باهات کار می‌کنم.
‫تا حالا شده جلوتو بگیرم ‫که کاری رو نکنی؟
‫بهم بگو.
‫سعی نکن با من از این حقه‌های احساسی پیاده کنی.
‫اگه می‌خوای چیزی بپرسی، ‫رک بپرس.
‫باشه، رک میگم.
‫- تو دادی دخترش رو بدزدن؟ ‫- کی رو؟
‫دیدی، اوضاع الان خیلی خرابه.
‫قبلاً هم بهت گفتم، تو حمایت ‫دولت رو نداری!
‫خب؟ ‫چه اهمیتی داره.
‫حتی تو هم می‌تونی بری.
‫اینم با خودت ببر. ‫جفتتون می‌تونین برین پشت یه نقاب قایم بشین.
‫من دختر للان سینگ‌ام.
‫پدرم فقط یه چیز بهم یاد داد...
‫وقتی ترس از بین بره، بازی تمومه.
‫دیدی، داری غیرمنطقی رفتار می‌کنی. ‫و پرینس هم مثل یه گاو وحشی شده.
‫این آخرین هشدارمه. به اون برادر ‫عوضیت بگو تسلیم بشه.
‫- هی! ‫- کافیه، بابلی!
‫شاید دیگه اوباش نباشم ‫ولی راه و رسمش رو فراموش نکردم.
‫مراقب باش.
‫به چی زل زدی؟
‫برو بیرون! ‫برو!
‫هی.
‫اگه برنگشتم،
‫جواب زنگ‌هام رو نده. ‫و بهم هم زنگ نزن
‫تا وقتی که همه چی آماده بشه.
‫دوستت جواب زنگ‌هات رو نمیده.
‫شیاما؟
‫بابا؟
‫- الو؟ ‫- دخترم...
‫کیه؟
‫پدرت تصادف کرده، دخترم.
‫- چی! ‫- سراغ تو رو می‌گرفت.
‫ماشین بفرستم دنبالت؟
‫کجاست؟ ‫بابا کجاست؟
‫تو کجایی؟
‫سوار شو!
‫حرکت کن! ‫یالا!
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
« فیلمیار – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ FilmYar ]
‫برنده
‫- الو؟ ‫- می‌خوام با سوبدار حرف بزنم.
‫- بیا. ‫- سرباز، همه‌چی روبه‌راهه؟
‫همه‌چی عالیه.
‫بیام اونجا؟
‫- یا تو میای؟ ‫- تو بیا.
‫با سوبدار.
‫حمله
‫بابا، مامان تصادف کرده!
‫لطفاً بهم زنگ بزن.
‫دکتر گفت ‫وضعیت مامان خیلی وخیمه.
‫خیلی می‌ترسم، بابا...
‫مامان رو آوردم بیمارستان.
‫مامان دیگه پیشمون نیست، بابا...
‫گوشیم همونجا بود، دخترم...
‫بابا...
‫مامان همیشه می‌گفت، ‫«بابات یه دردسرسازه».
‫مامانت هم دست‌کمی نداشت.
‫اونم همین حرف رو در مورد تو می‌زد.
‫فکر می‌کنی اینا همه ‫بخشی از نقشه مامانه؟
‫احتمالاً اون بالا حوصله‌ش سر رفته. ‫شاید برای همینه که می‌خواد ما هم بریم اون بالا پیشش.
‫می‌خوای بری؟
‫یکی‌یکی،
‫همه‌شون رو خاک می‌کنم!
‫پنچر...
‫ده دقیقه...
‫ده دقیقه
‫سافتی کجاست؟
‫گفت ماشینش خراب شده.
‫هی! ‫هی!
‫ساکت!
‫بذار دیدی بیاد روی خط. ‫جلوی چشمش همه‌تون رو می‌کشم.
‫چی میگی، سوبدار؟
‫«امن؟»
‫کجامون در امانه آخه؟
‫برمی‌گردم.
‫هی، سوبدار! ‫هی!
‫هی، پیرمرد!
‫- فکر کردی کجا داری میری؟ ‫- هی، سوبدار!
‫وایسا! ‫وگرنه بهت شلیک می‌کنم!
‫صبر کن.
‫داری مثل یه بزدل فرار می‌کنی؟
‫- شیاما... ‫- باییا...
‫هی، وایسا! ‫هی...
‫- کبدی... ‫- شیاما...
‫- کبدی... ‫- ده دقیقه...
‫- شیاما... ‫- کبدی... هی...
‫هنوزم پایه دعوایی؟
‫باییا...
‫عجب کیفی!
‫قهرمان...
‫- قهرمان! ‫- آقای پرابهاکار...
‫آقای پرابهاکار...
‫کجا داری میری، سوبدار؟
‫چپ، راست، چپ، راست.
‫ایست!
‫هی، پیرمرد.
‫پنج دقیقه
‫برگرد!
‫پیرمرد، تو که ول‌کن ماجرا نبودی!
‫پیرمرد، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما تو اصلاً گوش نکردی، به‌هیچ‌وجه!
‫امروز آخرین روز پیرمرده!
‫اول، شاش منو بخور.
‫بعدش می‌کشمت.
‫سرباز، آماده‌ای؟
‫- هی! -هی! ‫جمجمه باباتو می‌شکافم!
‫ساکت!
‫بشین!
‫- سرباز آماده‌ست... ‫- چی!
‫داری چی بلغور می‌کنی؟
‫سرباز آماده‌ست.
‫بلند بگو.
‫مجبورم نکن بگم.
‫پیرمرد.
‫بلند بگو.
‫سرباز آماده‌ست!
‫پنچر!
‫عمداً به هدف نزدم!
‫اون یه تیر هوایی بود!
‫تو لیاقت گلوله یه سرباز رو نداری!
‫توی الف‌بچه!
‫فکر کردی می‌تونی روی سوبدار بشاشی؟
‫اگه همه‌تون رو نفرستم تو گور،
‫هر اسمی که دلتون می‌خواد ‫روی نانا واگمره بذارین!
‫من یه سرباز بازنشسته‌ام،
‫نه یه سرباز خسته! ‫فهمیدی؟
‫دورتون رو نگاه کنین!
‫بالای هر کدوم از این تپه‌ها ‫یه سرباز بازنشسته پیدا می‌کنین!
‫یه ذره بیشتر طول کشید، بچه جون،
‫چون داشتم یه گردان جمع می‌کردم، ‫نه یه مشت اراذل.
‫سربازا، آماده‌این؟
‫سرجوخه نانا واگمره آماده‌ست، قربان!
‫سرجوخه رام آواتار سینگ آماده‌ست، قربان!
‫گروهبان بوپندر سینگ آماده‌ست، قربان!
‫سوبدار رامادیر سینگ آماده‌ست، قربان!
‫هی، گودو!
‫زنگ بزن... ‫به سافتی زنگ بزن!
‫گودو، برو.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- هی، گودو!
‫سافتیه؟
‫سافتی باییا گفت...
‫«این یارو می‌خواست اونو تو شاشش غرق کنه.
‫حالا، بذار توش غرق بشه!»
‫چی گفتی؟
‫پسرا، بریم!
‫عجب کیفی!
‫وایسین!
‫هی، گودو!
‫من، پرینس، قسم می‌خورم تقاص این کارو ازت بگیرم!
‫- گمشو. ‫- شیاما...
‫من می‌تونم اینو شلیک کنم
‫اما این کارو نمی‌کنم.
‫فرق من و تو تو همینه.
‫بیا بریم.
‫تو می‌خوای همه جلوت سر خم کنن
‫در حالی که ما فقط می‌خوایم ‫سربلند زندگی کنیم.
‫بذار ما زندگی کنیم.
‫بذار زندگی کنیم!
‫بذار زندگی کنیم...
‫مانو!
‫بعد از اون چی به سر پرینس اومد؟
‫پرینس؟
‫و سوبدار؟
‫هی، سوبدار!
‫پیش خودت چی فکر کردی؟
‫اینکه همه‌چی تموم شده؟
‫برات یه کادو آوردم!
‫باهام دست به یکی کن یا بمیر.
‫با عشق!
‫ارادتمند تو، سافتی!
‫شروع
‫هی، بچه جون!
‫بهت گفتم...
‫مراقب باش!
‫بهت گفتم...
‫هی، پسر!
‫بهت گفتم...
‫بهتره گوش کنی!
‫بهت گفتم...
‫پسرک، بهتره دور بمونی
‫وگرنه این آتیش تو رو هم می‌سوزونه، باشه؟
‫انگشتت رو نکن تو سوراخ!
‫توش یه موشه... ‫گازت می‌گیره!
‫بچه جون، تو که ول‌کن ماجرا نبودی!
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما تو اصلاً گوش نکردی، به‌هیچ‌وجه!
‫بچه جون، بهتره سر راهم قرار نگیری!
‫بچه جون، تو که ول‌کن ماجرا نبودی!
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما تو اصلاً گوش نکردی، به‌هیچ‌وجه!
‫بچه جون، بهتره سر راهم قرار نگیری!
‫هی، پسر!
‫کار تو بود، نه؟
‫گورتو گم کن، تو آشغالی!
‫بهت گفتم...
‫به زبون خودت حرف زدم!
‫حالی‌ت نشد؟
‫حواستو جمع کن، احمق!
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫بهتره برگردی به عمارتت!
‫داره دیر میشه! ‫فهمیدی؟
‫اگه سکندری بخوری و بیفتی، ‫کارت ساخته‌ست و صدمه می‌بینی!
‫مادرت چشم‌انتظار و نگرانته!
‫بچه جون، تو که ول‌کن ماجرا نبودی!
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما تو اصلاً گوش نکردی، به‌هیچ‌وجه!
‫بچه جون، بهتره سر راهم قرار نگیری!
‫بچه جون، تو که ول‌کن ماجرا نبودی!
‫بچه جون، بهت هشدار دادم که با من درنیفتی!
‫اما تو اصلاً گوش نکردی، به‌هیچ‌وجه!
‫بچه جون، بهتره سر راهم قرار نگیری! ‫سر راهم قرار نگیر!