FilmYar
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا
‫سولو، گوش کن.
‫الان وضعیتت بهتره. ‫شانس آوردی.
‫اون عوضیِ بازنده هیچ‌وقت قدرتو ندونست.
‫تو عروسی خودش هم ‫هنوز چشمش دنبال تو بود!
‫عجب بی‌عرضه‌ایه!
‫خوب شد ‫که باهاش نموندی.
‫- کاملاً درسته. ‫- معلومه. من همیشه راست میگم.
‫خیلی ذوق کردی، دیوث؟
‫زیپتو بکش بالا.
‫فهمیدی؟
‫برای تو هم همین‌طور.
‫- کجا داری میری؟ ‫- تو کجا داری میری؟
‫- هی، سولو... ‫- هی، اسکل!
‫شانسم پرید.
‫یه عمره دارم روش کار می‌کنم.
‫باید می‌پریدی وسط ‫و گند می‌زدی به شانسم.
‫- اگه الان بری رو اعصابم... ‫- هی!
‫اگه شما دو تا همین‌طور اونجا بشینین، ‫جفتتون شانستون رو از دست میدین.
‫زدم تو خال!
‫انگار روز شانس توئه!
‫هی!
‫سولو!
‫هی،
‫من شنا کردنم زیاد خوب نیست!
‫سولو!
‫کجایی؟
‫کجا رفت؟
‫هی!
‫سولو!
‫مسخره‌بازی دیگه بسه.
‫کجایی؟
‫بهت که گفتم...
‫اگه بگیرمت، ‫دیگه عمراً ولت نمی‌کنم.
‫سولو!
‫بی‌خیال...
‫کجایی؟
‫سولو!
‫آره! ‫گرفتمت.
‫گرفتمش...
‫اوه نه! این چه گندیه!
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫تو که کاری نکردی، مگه نه؟
‫نه، من کردم.
‫من تا اینجا دنبالت اومدم.
‫پس برگرد.
‫- برو... فقط برو. ‫- کجا برم؟
‫کجا؟
‫لعنتی، حالا من اینجا گیر افتادم.
‫کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫کمک!
" تو یا من " ارائه ای از وبسایت بهارات مووی
‫آماده‌ای؟
‫من آماده به دنیا اومدم.
‫آماده‌اید؟ ‫آماده‌اید، آقا؟
‫از من پرسیدی؟
‫یه قرنه دارم صبر می‌کنم. ‫شماها جون به لبم کردین تا وسایل رو بچینین.
‫مهمونیت رو شروع کن
‫میشه با شما شروع کنیم، خانم؟
‫خانم ونیتی.
‫ولی تو که خودت اینو می‌دونی، پس...
‫آونی شاه.
‫اسم من ماروتی کادامِ.
‫ولی تو محلمون بهم میگن ای‌اف.
‫آلا فلوپارا از نالا سوپارا.
‫من پول نقد می‌خوام. من خوش‌گذرونی می‌خوام
‫کی تصمیم گرفتی ‫یه اینفلوئنسر بشی؟
‫من از بچگی اجرا می‌کردم.
‫من فقط یه اینفلوئنسر نیستم.
‫من همه‌کاره‌ام. ‫تولیدکننده محتوا، کارگردان،
‫دستیار کارگردان، تهیه‌کننده،
‫خواننده، و رپر.
‫در کل، من یه پکیج کاملم.
‫می‌خوام سرم شلوغ باشه
‫من پول نقد می‌خوام. من خوش‌گذرونی می‌خوام
‫- من پول می‌خوام. و عشق تو رو ‫- و فالوورات؟
‫۲.۳ میلیون نفر و داره میره بالا.
‫زیاد نیستن، فعلاً تو مایه‌های چندهزاره.
‫ولی قراره خیلی زود بترکونه.
‫من پول نقد می‌خوام. من خوش‌گذرونی می‌خوام
‫- غذای موردعلاقه‌ت؟ ‫- سوشی.
‫پیاز سوخاری با نون، ‫هر چیز سرخ‌کردنی‌ای با نون...
‫کتلت سیب‌زمینی، پوره سبزیجات، ‫گوشت چرخ‌کرده... با نون!
‫- قهوه یا چای؟ ‫- چای، معلومه.
‫ماچا برای همیشه.
‫چای ناگوری. نصفه.
‫تا حالا امتحانش کردی؟
‫بیا محله‌ی من، ‫تا بدم تستش کنی.
‫می‌خوام سرم شلوغ باشه
‫مهمونیت رو شروع کن
‫بیا، بیا، ای بارون!
‫تیپ و استایلمو ببین
‫هی احمق، من به‌طرز عجیبی قویم
‫از کل دنیا ترسی ندارم
‫بیا، بیا، ای بارون!
‫تیپ و استایلمو ببین
‫هی احمق، من به‌طرز عجیبی قویم
‫از کل دنیا ترسی ندارم
‫من شهرت می‌خوام. استایلشو دارم... ‫و یه لبخندِ میلیون‌واتی
‫پول ندارم، دارم آتیش می‌گیرم
‫خیابون من و امپراتوری من
‫من پول نقد می‌خوام. من خوش‌گذرونی می‌خوام
‫من پول می‌خوام. و عشق تو رو
‫می‌خوام برقصم و برم بالا
‫می‌خوام سرم شلوغ باشه
‫مهمونیت رو شروع کن
‫من پول نقد می‌خوام. من خوش‌گذرونی می‌خوام
‫من پول می‌خوام. و عشق تو رو
‫می‌خوام برقصم و برم بالا
‫می‌خوام سرم شلوغ باشه
‫مهمونیت رو شروع کن
‫خب این همکاری خفنتون چطوری شکل گرفت؟
‫چطوری اتفاق افتاد؟
‫داری تو گرامر ابتداییِ ‫زبان مراتی اشتباه می‌کنی!
‫چطوری می‌خوای ‫یه انشای کامل بنویسی؟
‫گرامر ۲۰ نمره داره...
‫ماروتی، ببرش.
‫من تازه بیدار شدم مامان.
‫خب که چی؟ تو کل شب رو بیداری و ویدیو می‌سازی ‫و تا لنگ ظهر می‌خوابی.
‫کی قراره واقعاً ‫بری سر کار و شروع کنی به پول درآوردن؟
‫این کارِ منه و از همین راه پول درمیارم.
‫منبع درآمدم ‫همین‌جاست.
‫و بهت که گفتم، ‫"ویدیو" نیست، من ریلز می‌سازم.
‫اگه مردم ریلزهامو نبینن، ‫چطوری قراره آهنگای رپم رو بشناسن؟
‫فقط وایسا تا وایرال بشه...
‫فقط مریضی وایرال میشه، ‫نه هیچ‌چیز دیگه‌ای.
‫- حالا برو یکم آب بیار. ‫- وقتی ریلز من واقعاً وایرال بشه،
‫یه منبع آب از طلای خالص ‫فقط برای خودمون می‌خرم.
‫مردم بیرون برامون صف می‌کشن، ‫خودت می‌بینی.
‫کلاسم شروع شده!
‫آبجی،
‫به گربه‌ت بگو دست از لیسیدنِ ‫پودر پروتئین من برداره.
‫- وگرنه قسم می‌خورم غیبش کنم. ‫- برو آب پر کن و...
‫بذار یه کم کار کنه، خوک کثیف.
‫می‌دونی چیه؟
‫اینجا هیچ‌کس به یه هنرمند احترام نمیذاره.
‫من خوک نیستم، داداش. ‫آلا فلوپارا از نالا سوپارا!
‫می‌فهمی چی میگم؟! ‫درکم می‌کنی، داداش؟
‫چک می‌خوری‌ها، احمق.
‫اینجا همه دارن عرق می‌ریزن!
‫وقتی فرصتش پیش بیاد ‫شرط می‌بندم تو رو با خودم می‌برم
‫تیپم، استایلم ‫غافلگیرشون می‌کنه
‫احساسات مهم نیست ‫وایب باید سنگین باشه
‫وقتی میگم نالا، شما بگید سوپارا!
‫نالا سوپارا!
‫- نالا سوپارا! ‫- هی، ماروتی...
‫دیگه چیه؟
‫آواز خوندن رو ول کن و به فکرِ ‫پول درآوردن باش، احمق.
‫باشه، یکی رو پیدا می‌کنم که ‫خرج منم بده.
‫- خفن بود، داداش! ‫- چندش‌آوره. هیچ خجالتی نمی‌کشه...
‫و نه هیچ‌کدوم از شماها.
‫معلومه که خجالت می‌کشم. ‫خجالت می‌کشم که اینجا زندگی می‌کنم.
‫می‌دونی، برای زندگی تو آندهری، ‫باید سخت کار کنی.
‫با یه کار کارمندی،
‫قبل از اینکه من به آندهری برسم، ‫اینجا آب لوله‌کشی میاد.
‫دقیقاً!
‫انگار یه دختر پولدار ‫بیکار نشسته منتظر توئه.
‫معلومه که هست.
‫فقط فرقش اینه که بیکار ننشسته...
‫بلکه رو تخت نرم و راحتش دراز کشیده ‫و منتظره تا من از راه برسم.
‫۱۵ دقیقه‌ست اینجا منتظرم.
‫به امید اینکه وایسی تا یه نفسی تازه کنی.
‫چرا شوهرخواهرم ‫داره کنار استخر گلف تمرین می‌کنه؟
‫منتظر تأیید توئه.
‫فکر می‌کنه که قراره ‫راضیت کنم که بری یه عکس بگیری
‫با شرکای تجاریش ‫و خانواده‌هاشون.
‫که اونا هم حتماً باید ‫با خانم ونیتی عکس داشته باشن!
‫اوه خدای من!
‫اونا رسماً ریختن تو کلاب ‫فقط برای اینکه تو رو ببینن.
‫ما از طرفدارای پر و پاقرصتیم.
‫میشه لطفاً یه عکس بگیرم؟
‫جیج.
‫کارم رو تموم می‌کنم و میام.
‫خانم ونیتی همیشه در خدمت شماست.
‫آونی،
‫می‌دونی که مجبور نیستی، مگه نه؟
‫آره، ولی...
‫خودم دلم می‌خواد.
‫خب، فلو، آماده‌ای؟ ‫دوربین حرکت.
‫- کات، کات، کات! یه لحظه... ‫- و اکشن!
‫یه کم برو عقب.
‫حرف "اف" دوباره کج شده. آره.
‫من لجبازم و ‫مطمئنم که به دستش میارم
‫نماینده‌ی نالا سوپارا
‫موزیک.
‫منتظر چی هستی
‫منتظر چی، منتظر چی هستی
‫- به آسمون نگاه کن، سعی کن پرواز کنی ‫- کارت خوب بود، داداش!
‫منتظر چی هستی
‫این‌همه وقت و انرژی ‫حروم کردی که این ویدیو رو بسازی...
‫پر زرق و برقه، ولی بازم چیپ به نظر میاد.
‫ما می‌تونیم بهتر انجامش بدیم.
‫من به حقیقت پیوستنِ رویام رو می‌بینم
‫می‌تونی پاهامو قطع کنی، ولی زانو نمی‌زنم
‫موفقیتم همه‌جا می‌درخشه
‫عقل و قلبم میگن ‫که با جریان پیش برم
‫طرز فکر من فرق می‌کنه
‫رفیقام هوامو دارن
‫فلوپارا وارد می‌شود
‫پرچم نالا سوپارا بالاست
‫هر چی تو دلم بود رو گفتم
‫نُقل مجالس شهرم
‫هر کاری دلم خواست کردم
‫- داداش! هی! ‫- نمی‌تونی اینجا فیلم بگیری.
‫فیلم‌برداری اینجا ممنوع نیست.
‫- دوربینم رو شکستی! ‫- کی قراره پول اینو بده؟
‫بحث رو تموم کن و بزن به چاک.
‫گوش کن کثافت، تو نمی‌دونی...
‫شاید ما تو نالا سوپارا زندگی کنیم،
‫ولی این دوربین وارداتی از تایوانه.
‫چطور جرأت کردی بالای خونه‌ی ما هلی‌شات بفرستی؟
‫خونه؟ ‫داری باهامون شوخی می‌کنی!
‫هلی‌شات تو آسمون بود.
‫- مگه آسمونم با ویلا خریدین؟ ‫- بگو!
‫برام مهم نیست. ‫فقط بیرون خونه‌ی ما فیلم‌برداری نکنید.
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- نمی‌تونید این کارو بکنید.
‫اگه نمی‌خواستید کسی نزدیک خونتون بشه،
‫چرا یه همچین خونه‌ی زرق‌وبرق‌داری ساختید؟
‫- گفتم این اطراف فیلم‌برداری ممنوعه. ‫- چرا...
‫- اونا هم دارن فیلم‌برداری می‌کنن! ‫- اونا رو بی‌خیال شو.
‫اصلا فهمیدی اون خونه‌ی کی بود؟
‫- نه. ‫- اون خانم ونیتی بود.
‫خانم ونیتی... با دو میلیون فالوور. ‫همون دختری که عکسای زیر آب تو استخر می‌گیره!
‫- آهان، گرفتم... ‫- آره.
‫داشت بهم آمار می‌داد.
‫منم قفل شده بودم روش.
‫آره. ‫و اگه همون وسط،
‫نگهبانه جمجمه‌تو خرد می‌کرد،
‫همون چند تا سلول خاکستری‌ای که برات مونده رو هم از دست می‌دادی.
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫می‌خوام مثل اون بترکونم.
‫من اون اعداد و ارقام رو می‌خوام.
‫اون خانم ونیتیه.
‫توی این کار یه اسطوره‌ست. ‫واسه همینه که اون بالاست.
‫تو بازی رو بلد نیستی.
‫نه. تو منو نمی‌فهمی.
‫نیومدم که بازی رو یاد بگیرم. ‫اومدم که بازی کنم.
‫که برنده بشم.
‫از صبح سردرد دارم.
‫- چای می‌خوای؟ ‫- اوه!
‫یه چای پنج روپیه‌ای رو با دو و نیم روپیه می‌گیری.
‫تازه اونم فقط نصف لیوان.
‫تخت دونفره‌ی این هتل فنرهای معرکه‌ای داره.
‫حمام اختصاصی هم داره.
‫- هی... ‫- خب...
‫این خط، این نشون.
‫یه روز، خانم ونیتی کارهای «آلا فلوپارا» رو لایک، شیر و سابسکرایب می‌کنه.
‫قسم می‌خورم.
‫داداشمون اونجا نشسته ‫بانتای، یه شیشه سفارش بده
‫عطری همراهش داره ‫ولی تو گل یاس می‌خوای
‫مردم شاید ساده باشن ‫ولی شجاعت قلابی نشون نده
‫اینجا دنبال آپسارا نگرد ‫برو سراغ رامبا
‫خب برنامه‌مون اینه که، یه نمای سریع از اجرای اصلی بگیریم...
‫میشه بس کنی؟
‫از اجرای اصلی تا آونی، ‫دو یا سه بار.
‫تو باید اینو بنوشی یا اینو دستت بگیری، باشه؟
‫آب‌پرتقاله.
‫هر چی تو بگی، رئیس.
‫بمبئی شهر هرج‌ومرجه
‫اگه سوار میشی باید پول بدی
‫هر وقت رفقا جمع میشن ‫باید خوش بگذره
‫همراه رامبا، یه کم مشروب هم باشه
‫داداشمون اونجا نشسته ‫بانتای، یه شیشه سفارش بده
‫عطری همراهش داره ‫ولی تو گل یاس می‌خوای
‫مردم شاید ساده باشن ‫ولی شجاعت قلابی نشون نده
‫اینجا دنبال آپسارا نگرد ‫برو سراغ رامبا
‫داداشمون اونجا نشسته ‫بانتای، یه شیشه سفارش بده
‫عطری همراهش داره، ولی...
‫استرس دارم، داداش.
‫- نفخ کردی؟ ‫- نه.
‫بیا اینم کاپشنت.
‫مرتبش کردم.
‫اینم از تاجت.
‫- برو، بترکون! ‫- بترکون، پسر!
‫چه خبر، بمبئی؟ ‫بذار بشنوم...
‫امشب این تماشاگرا هستن ‫که تاج رو روی سرم می‌ذارن.
‫کنسرت رپ شماره یک هند...
‫- آره! دقیقا همونطوری! ‫- برو، فقط همونطوری. خیلی خوبه.
‫- امروز قهرمان محلی، فردا سوپراستار. ‫- بترکون، داداش!
‫خب، اینم از ستاره‌ی جدیدمون!
‫استعداد جدید امسال اسپاتیفای!
‫تشویق کنید...
‫آلا فلوپارا رو
‫از نالا سوپارا!
‫چه خبر، رفقا؟
‫یه بار دیگه، آلا فلوپارا؟
‫- چه مرگته؟ ‫- بزن به چاک!
‫شروع کن، داداش.
‫ماروتی!
‫- یالا، بخون. ‫- آهنگ رو شروع کن.
‫فلو...
‫هی، آهنگو بزن.
‫نمی‌خونه.
‫- فقط آهنگو پلی کن. ‫- باشه، الان.
‫بزن بریم، ماروتی!
FilmYar
‫جوونیم منو بازخواست می‌کنه ‫و شرایطم نادیده‌ام می‌گیره
‫جیبم خالیه ‫اما روحیه ام هنوز بالاست
‫عرق روی شونه‌هام نشسته ‫آدم کله‌گنده رو بزن کنار
‫این قانون بیزینسه
‫واسه همینه که هنوز اینجا وایستادم
‫من از کسی کمتر نیستم
‫چیزی برای از دست دادن ندارم ‫پس از شکست نمی‌ترسم
‫دنیا چی می‌خواد بگه
‫برام مهم نیست
‫دنیا به خاطر من وجود داره
‫من به خاطر دنیا وجود ندارم
‫اینجا فلوپارا از نالا سوپارا میاد
‫روی نقشه علامت‌گذاریش کردم
‫دلت برام نسوزه
‫دارم آهنگ رو مستقیم از ‫ته قلبم می‌خونم
‫شاید خونه و زندگیم محقر باشه ‫اما ثروت استعدادم رو نشون میدم
‫تنها چیزی که تا آخرش دارم شجاعته
‫مرگ معمولی نمی‌خوام ‫می‌خوام جاودانه بشم
‫روحیه‌ام هیچ‌وقت در هم نمی‌شکنه ‫حتی اگه کمرم بشکنه
‫چشمای کرکس رو دارم ‫شیرها دارن بی‌باکانه می‌چرخن
‫رؤیاهای اونایی که ‫چشماشون بازه باید به حقیقت بپیونده
‫هر کی درد می‌کشه باید عاقلانه این کارو بکنه
‫کار نباید سرسری باشه ‫باید دقیق باشه
‫احساسات می‌تونه هر چیزی باشه...
‫اما وایب‌ها باید بترکونن!
‫رؤیا نیست، این مسیر منه و...
‫یو، خانم ونیتی، دختر استخری ‫جایی تموم میشه که تو هستی!
‫واسه همینه که زندگی شبیه بازی به نظر میاد
‫همراهای من بازیکنای سختی‌ان
‫این شجاعت قرضی نیست، ذاتیه
‫الان کسی نمی‌دونه ‫اما من خبر جنجالی فردام
‫داداشم اینجاست!
‫دیوانه‌کننده‌ست...
‫ترکوندی.
‫چه اجرایی!
‫حتی خانم ونیتی هم داشت حال می‌کرد.
‫- منم یه نگاه بهش انداختم... ‫- برو بابا...
‫- عالی بود، داداش. ‫- ممنون.
‫- می‌بینمت. ‫- خیلی خفن بود.
‫ممنون.
‫- خوش‌تیپ شدی. ‫- ممنون.
‫اوه خدای من، داداش!
‫بزن بریم، خانم‌ها و آقایان...
‫- کجاست؟ ‫- کی؟
‫خانم ونیتی.
‫...واسه هیپ‌هاپ.
‫بزن بریم. ‫باید تو جمعیت باشه.
‫این یه داستان قدیمیه ‫از کوچه‌های بمبئی
‫پیام وحشت ‫سوهانی تو محله
‫تو این سن کم ‫این همه تنش هست
‫پدرم یه مسته ‫که حقوق بازنشستگی مادرمو به باد میده
‫جاگو هم میگه، رئیس، قبول کن
‫جای ویرو از کورلا ماری‌جوانا می‌کشن
‫یه جاده از تاکسی‌ها و موتورهای سه‌چرخه زرد و مشکی
‫از آندهری تا چرچ‌گیت ‫صبحانه تو قطار
‫اینجا بمبئیه
‫نه، داداش. اینجا بمبئیه
‫اینجا بمبئیه
‫نه، داداش. نه، داداش
‫برین کنار، برین کنار، برین کنار.
‫همون که لباس آبی تنشه.
‫لباس آبی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خانم ونیتی!
‫نظرت راجع به اجرام چی بود؟
‫اجرای من.
‫بد نبود.
‫واسه یه تازه‌کار.
‫گفت بد نبود، داداش!
‫- می‌خوای همکاری کنیم؟ ‫- همکاری؟
‫آونی، دیگه به این بازنده‌ها رو نده.
‫و سوار ماشین شو.
‫همکاری.
‫تو و من.
‫تو پیکستا دایرکت بده.
‫ازم می‌خواد بهش دایرکت بدم.
‫قبلاً دادم. ‫پریدم تو دایرکتش.
‫ولی جواب ندادی.
‫خفه شو، بازنده!
‫من جواب غریبه‌ها رو نمیدم.
‫این غریبه خطری نداره.
‫از رو ماشینم برو کنار!
‫اسم تو رو روی صحنه آوردم.
‫این باعث نمیشه با هم دوست بشیم.
‫پس، بیا با هم آشنا شـ...
‫بزن بریم، داداش.
‫باید با هم آشنا بشیم.
‫- آره، آشنا بشیم. ‫- و این یعنی چی؟
‫تو یه رپری، داداش
‫اینجا بمبئیه
‫آونی،
‫چرا به همچین ولگردهایی رو میدی؟
‫فقط به خاطر اینکه اسمت رو ‫تو رپش آورد
‫دلیل نمیشه که بهش ‫توجه کنی.
‫ولی خیلی خوب می‌خوند.
‫پسره استعداد داره.
‫درسته. خیلی بااستعداده.
‫موضوع استعداد نیست.
‫چرا اینقدر از حرف زدنشون ‫حرص می‌خوری؟
‫خواهش می‌کنم، شوبهانگی.
‫عین یه بچه لات رفتار می‌کرد.
‫به نظرم یه جورایی بانمک بود.
‫جدی میگی؟ ‫آونی، توروخدا.
‫به اون میگی بانمک؟
‫هی آونی،
‫سگ‌های ولگرد هم بانمکن.
‫دلیل نمیشه ببریشون خونه.
‫مشکلش همیشه همین بوده.
‫به یه سگ ولگرد غذا میده، ‫اونم تا خونه دنبالش میاد.
‫کاش اون تا خونه دنبالم می‌اومد.
‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫جدی؟ ‫دارن دنبالمون میان؟
‫یه کالَب بریم؟
‫بهش رو نده.
‫هی پسر، صاف برو.
‫یاش، آروم باش. ‫لطفاً مراقب باش.
‫تمومش می‌کنی؟
‫چرا اینقدر سختش می‌کنی؟
‫تو حتی دستتم تو دماغت بکنی ‫بازم لایک می‌گیری.
‫اون دست تو دماغش نمی‌کنه.
‫هر از گاهی باید بکنی.
‫- بهداشتیه. ‫- بیخیال، یواش برو.
‫لطفاً یواش برو.
‫یاش، لطفاً آروم باش.
‫قراره تو کالَبمون ‫با هم دست تو دماغمون بکنیم؟
‫یه کار خفن می‌کنیم.
‫محتوا خودش حرف اول رو می‌زنه.
‫نه تو و نه من.
‫چت شده؟ ‫یواش برو!
‫شوبانگی، خفه شو.
‫کی معروف‌تره؟
‫تو یا من؟
‫با این حال، کی از کالَب می‌ترسه؟
‫تو یا من؟
‫کیه که بدجوری دنبالمه؟
‫تو یا من؟
‫داداش، داره بهم میگه آویزون!
‫تو نمی‌فهمی.
‫من همین الانشم بارمو بستم. ‫هیچ زوری نیست.
‫نظرت چیه؟
‫ماشینو نگه دار.
‫چی؟ ‫دیوونه شدی؟
‫ماشینو نگه دار.
‫من این ماشینو نگه نمی‌دارم.
‫ماشینو نگه دار!
‫- شوبانگی، من قرار نیست-- ‫- نگه دار!
‫دیوونه شده؟
‫بیا از اینجا بریم.
‫ولی کجا؟
‫کالَب می‌خوای، درسته؟
‫خلاق باش.
‫آروم و یواشکی
‫وقتی نگاهمون گره می‌خوره، چی میشه؟
‫باید دنبالشون بریم؟
‫دقیقاً، دنبالش برو.
‫آیدیش آلا فلوپارا هست. ‫۲۰ هزار تا فالوور داره.
‫لایک، شیر و سابسکرایب یادتون نره.
‫و آیدی منم...
‫فابریک هارت‌استیلر.
‫گوش کن داداش.
‫منو تو میدون پیاده می‌کنی؟
‫با ریکشا میرم خونه.
‫اگه بخوای می‌تونی ازم کرایه هم بگیری.
‫چون دخترا دارن نگاه می‌کنن ‫داری خودنمایی می‌کنی؟!
‫امیدوارم زمینم نزنی.
‫بیخیال.
‫بهم میگن ‫والنتینو روسیِ نالا سوپارا.
‫می‌خوای یه تک‌چرخ ببینی؟
‫- باشه، بیا مهارت رانندگیتو بسنجیم. ‫- چی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫عقلتو از دست دادی؟
‫دیوونه‌ای؟
‫چطورید ونیتی‌های کوچولوی من؟
‫این کارو تو خونه امتحان نکنید.
‫من امروز یه ریسک کوچیک می‌کنم چون
‫دیدم یه نفر رو صحنه همه‌چیزشو به خطر انداخت،
‫و در نهایت ترکوند.
‫با دوست جدیدم آشنا بشید، آلا فلوپارا.
‫چطورید بچه‌ها؟
‫من درخواست کالَب ویژه‌اش رو قبول کردم.
‫خب پسر موتورسوار، بنال.
‫- اسمش... ‫- ماروتی!
‫داداش، آبجی گفت کله‌ی سحر رسیدی خونه.
‫من مو به موی قضیه رو می‌خوام.
‫تو اون سه ساعت چی شد؟ ‫چطوری؟ چند بار؟
‫- حوصلمو سر نبر. ‫- من تمام جزئیات رو می‌خوام.
‫- بگو چیکار کردی. ‫- داداش!
‫آشغال‌بازی درنیار. بذار بخوابم.
‫باشه داداش. باشه، فهمیدم.
‫این بود رفاقتت؟ ‫این بود عشقت داداش؟
‫بدجوری دلمو شکستی. ‫دمت گرم.
‫تمام اون مدت باهاش داشتی چیکار می‌کردی؟
‫بهم بگو!
‫چرا؟
‫داری چیکار می‌کنی داداش؟
‫اصلاً ترمز گرفتی؟
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫و این کاری که می‌کنی چیه؟
‫- بهم بگو. ‫- به تو چه ربطی داره؟
‫- بهم بگو لطفاً. ‫- دقیقاً به همین خاطره که دخترا رو فراری میدی.
‫لطفاً بهم بگو.
‫ولم کن.
‫باهاش کجا رفتی؟
‫چی؟!
‫بعد از نصفه‌شب کربوهیدرات خوردی؟
‫لطفاً بگو فقط سبزیجات مخلوط بوده، نه نون.
‫نون باگت نخوردم.
‫نون باگت‌ها رو خوردم.
‫با کره اضافه.
‫نه!
‫بفرما.
‫مزه محشری داره.
‫دقیقاً مثل دست‌پخت ماماناست.
‫خیلی خوبه.
‫مامان تو هم پاو باجی خوب درست می‌کنه؟
‫نه، مامان من فارسان درست می‌کنه.
‫فارسان یعنی چی؟
‫فارسان...
‫یه جور اسنکه.
‫مثل تو.
‫عجب اسنکی شدی واسه خانم ونیتی.
‫کاری کردی بره تو کفِ جذبت،
‫داداش من آلا فلوپاراست!
‫عزیزم...
‫بهت گفت اسنک، ‫و تو هم تحت تاثیر قرار گرفتی؟
‫نه دقیقاً.
‫ولی آره، یه جورایی جالبه.
‫جالبه.
‫بعدش چی؟
‫بنال.
‫یالا.
‫داداش، اون قرار نیست پیام بده.
‫فقط برای همون یه شب شانس داشتی.
‫پس بهم بگو،
‫از این فرصت خوب استفاده کردی؟
‫اون کسی بود که داشت می‌رقصید...
‫کجا؟
‫من چندتا بیت شعر تو پست‌هات دیدم.
‫تو هم می‌نویسی؟
‫چرا؟
‫به قیافه‌م نمیخوره؟
‫موضوع این نیست.
‫پدرم عاشق شعر بود.
‫مواظب باش... ‫وگرنه الکی میوفتی می‌میری،
‫و منم جوونیم تو زندان می‌پوسه.
‫اگه می‌خواستم بمیرم،
‫تا الان تو استخر خودم غرق شده بودم.
‫می‌دونی فاجعه‌ی تو چیه؟
‫یه اقیانوس بزرگ اون بیرونه.
‫ولی تو می‌خوای تو استخر ۲۰ در ۲۰ خودت بمیری.
‫از من یاد بگیر.
‫من تو یه اتاق ۱۰ در ۱۰ زندگی می‌کنم.
‫ولی پادشاهانه زندگی می‌کنم، ‫از ویرار تا چرچ‌گیت.
‫پس زندگیتو از ویرار تا چرچ‌گیت بهم نشون بده...
‫حتماً. ‫هر وقت تو بگی.
‫میام دنبالت.
‫این یکی؟
‫آره.
‫ممنون.
‫به من که خوش گذشت.
‫منظورم اینه که لذت بردم.
‫اگه حسش بود یه خبری بهم بده.
‫نه اینکه منتظر باشم یا چیزی.
‫خانم ونیتی...
‫من شماره‌تو ندارم.
‫میام تو دایرکتت.
‫اگه حسش بود.
‫پیام نداد، نه؟
‫بهت گفتم نمیده.
‫چرا منتظرشی؟
‫پیام داد، مگه نه؟
‫بهت گفتم که میده!
‫این چیه؟ ‫یه لوکیشن فرستاده.
‫چالش پذیرفته شد داداش!
‫- باید برم! ‫- کجا؟
‫عصر می‌بینمت.
‫- کجا میری کدو حلوایی؟ ‫- بعداً در جریانت میذارم.
‫فکر نمی‌کردم هیچ‌وقت بهم پیام بدی.
‫منتظرش بودی؟
‫نه خیلی.
‫دوستم فابریک رو می‌شناسی؟
‫اون می‌گفت دختری مثل تو ‫هیچ‌وقت از پسری مثل من خوشش نمیاد.
‫مطمئن نیستم تایپم باشی.
‫من همیشه رو امید شرط می‌بندم.
‫و در هر صورت،
‫من هیچ علاقه‌ای ندارم ‫که بشم تایپ تو.
‫ولی این شانس وجود داره ‫که تو شبیه من بشی.
‫آروم و یواشکی ‫وقتی نگاهمون گره می‌خوره، چی میشه؟
‫وقتی این دل دیوونه می‌تپه
‫برای اولین بار، چی میشه؟
‫غریبه‌ها میشن
‫عاشق، عاشق، عاشق
‫ناخواسته و بی‌خبر
‫عاشق میشن
‫این چیه؟
‫چطوری اتفاق میوفته؟
‫هیچ‌کس اینو نمی‌دونه
‫اوه، واو! محشره! ‫عجب گوشیِ خفنیه!
‫برای تو، این پول خرد هم نیست.
‫فلو، من شوگر مامیِ تو نیستم.
‫خب پس بشو.
‫- من واقعاً هیچ غروری ندارم. ‫- که چی؟
‫تو فقط چون پولدارم ‫بهم علاقه داری؟
‫وقتی بچه بودم، تصمیم گرفته بودم
‫دوست‌دخترم باید ‫از یه محله‌ی بالاشهر باشه.
‫دوست‌دختر؟
‫- پس حالا دیگه رسمیه؟ ‫- آره انجامش بدیم.
‫صفر درصد سمی.
‫صد درصد رضایت.
‫وگرنه بازگشت کامل وجه تضمینیه.
‫نظرت چیه؟
‫بذارمش تو استاتوسم؟
‫دزدکی و یواشکی ‫وقتی نگاهمون به هم گره می‌خوره، چی میشه؟
‫من پرسه زدم
‫تو کل شهر
‫خوشگلاي زيادي رو ديدم
‫کاملاً مطمئنم
‫هیچ‌کس هیچ‌کجا
‫شبیه تو نیست
‫دل رو دیوونه می‌کنه
‫اون چه پیوندیه؟
‫تازه الان می‌دونم
‫عشق اول واقعاً چیه
‫غریبه‌ها میشن
‫عاشق، عاشق، عاشق
‫نادانسته و ناخواسته
‫عاشق میشن
‫این چیه؟
‫- چطور اتفاق میفته؟ ‫- خب، نظرت چیه؟
‫هیچ‌کس اینو نمی‌دونه
‫من و فابریک اینو برات ترتیب دادیم!
‫هی، هی، داره در میره.
‫دلم دعا می‌کنه
‫اگه قسمتم اینه
‫پس عشق تو چیزیه که می‌خوام
‫وقتی با کسی آشنا میشی
‫که سیمای دلت رو به صدا درمیاره ‫اون‌وقت چی میشه؟
‫وقتی نفس‌هات
‫شروع به زنگ زدن می‌کنه، این چیه؟
‫غریبه‌ها میشن
‫عاشق، عاشق، عاشق
‫نادانسته و ناخواسته
‫عاشق میشن
‫این چیه؟
‫چطور اتفاق میفته؟
‫هیچ‌کس اینو نمی‌دونه
‫لایرا می‌پرسید ما با هم رلیم ‫یا فقط رابطه داریم؟
‫تو چی گفتی؟
‫گفتم،
‫"دیوونه شدی، رفیق؟"
‫عالیه!
‫همنشین مهمه.
‫رفیق.
‫امیدوارم که دل نبسته باشی.
‫دیوونه‌ای؟
‫تو هم که رابطه‌مون برات جدی نیست، درسته؟
‫اگه آینده‌ای برامون نیست، ‫چرا دارم وقتمو باهات تلف می‌کنم؟
‫صبر کن.
‫دیوونه شدی؟
‫مسخره‌بازی درنیار. ‫من شنا بلد نیستم.
‫ممکن بود غرق بشم.
‫من هیچ‌وقت نمی‌ذارم تو غرق بشی، فلو.
‫یادته درباره یه دختر باهات حرف زده بودم؟ ‫آونی، دوستم.
‫مامان، امیدوارم براش ‫خیلی تند نباشه.
‫خیلی خوشگله، مگه نه؟
‫بیا یه عکس بگیریم.
‫خجالت می‌کشم...
‫خیلی خوشمزه‌ست، خاله.
‫ممنونم.
‫امیدوارم خیلی تند نباشه.
‫نه، اصلاً.
‫حتی اگه باشه هم، ‫تو روت نمیگه.
‫فقط دهنتو ببند.
‫آب؟
‫تو خونه پوها درست می‌کنی؟
‫بعضی وقتا.
‫اما نه به این خوشمزگی.
‫باید اسنک‌هاشو امتحان کنی.
‫از نالا سوپارا تا بوریوالی،
‫مامان اسنک‌های همه داروخونه‌ها ‫و سوپرمارکت‌ها رو تأمین می‌کنه.
‫تحت برند «کوسوم ویتال».
‫این خانم خیلی افاده‌ایه، آبجی.
‫اسنک‌های ما رو ‫توی ریلزهاش تبلیغ نمی‌کنه.
‫فلو، دست‌کم نگیرم.
‫این خانم افاده‌ای از پس هر کاری برمیاد.
‫تو فقط از سرخ‌کردنی‌هات لذت ببر. ‫باشه؟
‫الان چی می‌تونم بگم؟ ‫من رفتم.
‫از مامانم خوشت اومد؟
‫خیلی عالیه.
‫مگه نه؟
‫به خودم رفته.
‫و پادشاهیم چطوره؟
‫شرط می‌بندم این منظره رو ‫از تراس ویلاتون نداری.
‫من اینجا می‌شینم و تمام آهنگ‌هامو می‌نویسم.
‫وقتی مامان خیلی شروع به وراجی می‌کنه،
‫فرار می‌کنم اینجا.
‫پدرت کجاست؟
‫وقتی پنج سالم بود ولمون کرد رفت.
‫خواهرم میگه،
‫مامان و بابا خیلی با هم دعوا می‌کردن.
‫چیز زیادی یادم نمیاد.
‫هیچ‌وقت سعی کردی پیداش کنی؟
‫عمو یه بار توی ساتارا دیدش.
‫با یه خانواده‌ی جدید.
‫به نظر خوشحال می‌رسید.
‫سرنوشت بازیای خودشو داره.
‫منم همین داستانو دارم.
‫اما اوضاع تو فرق می‌کنه.
‫پدر و مادرت هر دو فوت شدن.
‫اما...
‫قبلش چطور بود؟
‫خیلی دوستت داشتن؟
‫اونام دعوا می‌کردن... مثل سگ و گربه.
‫منظورم اینه که،
‫تارا رو زیاد اذیت نمی‌کرد یا...
‫نمی‌دونم.
‫شاید اون به این دراما عادت کرده بود.
‫اما هر وقت که دعوا می‌کردن،
‫من زار زار گریه می‌کردم.
‫اون روز هم داشتن سر هم داد می‌زدن،
‫و منم زدم زیر گریه با صدای بلند.
‫یعنی، یعنی بی‌اختیار.
‫بعدش برای اینکه حالمو بهتر کنن،
‫بابا ما رو برد یه دوری بزنیم و...
‫و؟
‫هر دوشون تو اون تصادف رانندگی مردن.
‫اما من زنده موندم.
‫یالا، یالا، یالا!
‫سلام!
‫کسی اونجاست؟
‫آهای!
‫کسی اونجاست؟
‫آونی!
‫کمک!
‫آونی!
‫ببخشید، هول شدم. ‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫هول میشی. میای پیش من.
‫چرا به دی و جیج گفتی؟
‫آونی! ‫آونی!
‫- بیا بیرون، باید باهات حرف بزنم. ‫- ببین چیکار کردی.
‫من درستش می‌کنم، ببخشید.
‫آونی، درو باز کن. ‫باید باهات حرف بزنم.
‫پسره اونه؟
‫جدی میگی، آونی؟
‫خواهش می‌کنم بگو که فقط ‫از روی یه حس ترحم عجیب باهاش خوابیدی.
‫چیزی راجع به جلوگیری شنیدی؟
‫تارا.
‫اصلاً ما اینجا دنبال ‫چه دلیلی می‌گردیم؟
‫درباره‌ش جدی نیست.
‫امکان نداره باشه. ‫نگاش کن.
‫این همون آونی همیشگیه.
‫دی، من نمی‌تونم جلوی ویکرام ‫این بحث رو باهات بکنم.
‫باید زودتر حد و مرزها رو مشخص می‌کردی.
‫حرفم هنوز باهات تموم نشده.
‫- آونی، صبر کن! آونی! ‫- آونی!
‫- نزدیک ایستگاه؟ ‫- تو ایستگاه.
‫- آونی، جدی میگی؟ ‫- بهت زنگ می‌زنم.
‫- آره، حتماً زنگ بزن. ‫- آونی، صبر کن.
‫- بهم زنگ بزن. ‫- باشه؟
‫- ویکرام، یه کاری بکن. ‫- باشه.
‫- چی؟ ‫- بریم.
‫- آونی. ‫- چیشده؟
‫میشه فقط بریم، فلو؟
‫- آونی! ‫- باورنکردنیه!
‫چی شد؟
‫جو خونه متشنج بود.
‫دی و جیج قضیه ما رو فهمیدن.
‫خب؟ که چی.
‫باورنکردنی هستی.
‫من...
‫حاملم.
‫چای می‌خوای؟
‫نه، خاله. ‫من خوبم، ممنون.
‫سرخ‌کردنی می‌خوای؟ ‫دو دقیقه‌ای آماده‌ش می‌کنم.
‫چرا بهش گیر دادی؟
‫گفت که نمی‌خواد.
‫چرا داری حرص می‌خوری؟
‫- تو گشنته؟ ‫- نه.
‫خاله، من گشنمه.
‫پس برو خونه.
‫بله؟
‫دارم میام.
‫موضوع چیه؟
‫ماشین چطوره؟
‫- آونی می‌خواد چند روزی بزنه به چاک. ‫- بزنه به چاک؟
‫یه سفر به گوا با تو، رفیق.
‫اینا کلیدای ‫خونه‌ی ساحلی توی گوا هستن.
‫سرایدار می‌دونه که قراره بیاین.
‫ضمناً...
‫تارا و ویکرام می‌خوان باهات حرف بزنن.
‫پایین منتظرن.
‫اینجا؟
‫- جوجو! ‫- پوپو!
‫تارا.
‫آونی کجاست؟
‫بالاست.
‫و حالش هم گرفتست. ‫اگه شما دو تا رو ببینه، قاطی می‌کنه.
‫آره، می‌دونم.
‫برای همین می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫ببین کجایی.
‫چه غلطی داری می‌کنی، آونی؟
‫دیوونه شدی؟
‫- چای. ‫- نه، ممنون.
‫- تو چی؟ ‫- نه.
‫اگه چیزی لازم داشتی، من داخلم. ‫باشه؟
‫حالا می‌خوای بچه‌شو به دنیا بیاری؟
‫قراره تا آخر عمرت ‫اسنک بسته‌بندی کنی؟
‫بیا واقع‌بین باشیم آونی.
‫من با دکتر باتیا صحبت کردم.
‫- وقتی از گوا برگشتی... ‫- این ایده کی بود؟
‫تو، یا تارا و ویکرام؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫ما فقط صلاحتو می‌خوایم.
‫باشه، لایرا.
‫من خودم تصمیم می‌گیرم چی برام بهتره.
‫نه تو. ‫نه تارا. نه ویکرام.
‫آونی از این دوره‌ها زیاد داره.
‫اون یه بچه‌ست، ‫نمی‌تونه درست فکر کنه.
‫تو باهوش و عاقلی.
‫معلومه.
‫منظورت چیه؟
‫فقط راضیش کن برگرده خونه.
‫خواهش می‌کنم.
‫و ما خودمون به اوضاع رسیدگی می‌کنیم.
‫اوضاع؟
‫اون حاملست. ‫همینو بگو.
‫- باهاش حرف بزن. ‫- تارا...
‫چرا داریم کشش می‌دیم؟
‫قضیه پوله، مگه نه؟
‫قیمتتو بگو.
‫به عنوان دستمزدت یا یه همچین چیزی در نظرش بگیر.
‫- فقط کاری کن برگرده خونه. ‫- ماروتی!
‫- بقیش رو خودمون حل می‌کنیم. ‫- ماروتی!
‫چه خبره؟ ‫کیه؟
‫موضوع چیه؟
‫این کیه؟
‫یه دوست.
‫- چی؟ ‫- یه دوست.
‫شما برید. ‫برو. چیزی نیست.
‫وقتی یه مرد ارزش خودشو بدونه،
‫با هیچ پولی تو دنیا ‫نمی‌شه خریدش.
‫پس، چطوری می‌خوای منو بخری؟
‫بزن به چاک. برو.
‫گمشو. برو پی کارت.
‫اینم دقیقاً مثل همون دیوونه‌ست.
‫هی، تو، بیا اینجا.
‫آره، با توأم.
‫چیه؟
‫رویاهای طبقه متوسط معمولاً می‌میرن...
‫به خاطر غرورِ ناشی از فقر.
‫می‌دونی چیه؟
‫من قبلاً رویای اینو داشتم که ‫صدامو از رادیو بشنوم.
‫می‌خواستم خواننده بشم.
‫اما نتونستم.
‫یه شوهر شدم.
‫و بعدش یه پدر.
‫برای به دوش کشیدن این بار،
‫راننده شدم.
‫فکر می‌کردم فقط یه چیز موقتیه،
‫اما هیچ‌وقت نفهمیدم
‫کِی دائمی شد.
‫می‌خوای با یه بچه تو بغلت ‫هنرمند بشی؟
‫یه بچه در حال گریه رو تو یه دستت بگیری،
‫و میکروفون رو تو اون یکی؟
‫همه‌ی این غرور و ادعا
‫به محض اینکه یه پوشک خیس ببینی، ‫تو یه چشم به هم زدن دود میشه میره هوا.
‫و فقط بوی گندش می‌مونه...
‫بوی گند رویاهای در حال مرگ.
‫گرفت چی شد، خانم.
‫نگران نباشید.
‫رای هری...
‫می‌پرسی کی اینجا رو می‌چرخونه؟ ‫سون‌بنتیزه.
‫مرد تو از یه نژاد کمیابه
‫دختر جون، کل دنیا ‫قیافه و مرام منو می‌شناسن
‫حتی اوباشِ ‫شهر شما هم جلوم سر تعظیم فرود میارن
‫مسیرم، بازیم، شهرتم ‫بی‌رقیبه، درجه یکه
‫داداشا می‌پرسن چرا اینقدر شلوغه
‫اول دستمو ول می‌کنی ‫بعدش میگی تقصیر منه
‫من با همه آدمای بانفوذ در ارتباطم
‫اسمم یه برنده ‫گردنبند طلا می‌ندازم
‫از صفر به صد ‫از زغال به الماس
‫من همه‌ی ستاره‌ها رو شمردم
‫حرف زدن مثل مونابای ‫یقه بالا مثل جکی شروف
‫من اون بالاهام ‫هر کاری می‌کنم محشره
‫آره، ما داریم ‫این همه آتیش رو از شهر بمبئی میاریم
‫فلوی پنجابی ‫پسر ماراتی و این آهنگ که می‌ترکونه
‫درست مثل شوت برنده‌ی هند تو سال ۸۳!
‫این یه هیپ‌هاپ واقعیه ‫نه یه مشت چرت و پرت
‫اونایی که کنارم می‌ایستن خاصن ‫بقیه هیچ اهمیتی ندارن
‫می‌تونم آدمای قدرتمند رو به گریه بندازم ‫این کار برای من چیزی نیست
‫اینجا، همه چی آروم آروم انجام میشه
‫می‌پرسی کی اینجا رو می‌چرخونه؟ ‫سون‌بنتیزه
‫مرد تو از یه نژاد کمیابه
‫دختر جون، کل دنیا ‫قیافه و مرام منو می‌شناسن
‫حتی اوباشِ ‫شهر شما هم جلوم سر تعظیم فرود میارن
‫مسیرم، بازیم، شهرتم ‫بی‌رقیبه، درجه یکه
‫بابای بنگالی بهش میگه نفرین زحل.
‫یعنی چی؟
‫وقتی ستاره‌هات از راه به در میشن، ‫تو از هر نظر درمانده میشی.
‫اگه حرفی برای گفتن داری، ‫تو روم بگو.
‫پلیس!
‫موتور...
‫- آقا. ‫- کنار جاده پارک شده.
‫مشکل چیه؟
‫اهل کجایید؟
‫هی گوش کن، تاوده‌ی سیریش بیرونه.
‫چقدر دیگه کارت طول می‌کشه؟
‫این گندکاری رو ببین.
‫به رئیست بگو سر کیسه رو شل کنه.
‫وگرنه این استخر ‫دقیقاً مثل دریاچه‌ی بیرون میشه.
‫فهمیدی؟
‫بعد برو با ماهیا شنا کن.
‫صداتو بیار پایین.
‫تاوده صداتو می‌شنوه.
‫من باهاش سروکله می‌زنم.
‫اما اینو زودتر جمعش کن.
‫من فردا باید استخر رو تخلیه کنم.
‫چه دردسری.
‫چرا وقتی اینقدر سرم شلوغه ‫پیداش شد؟
‫جای هیند، قربان.
‫بگو ببینم،
‫اون ماشین کیه؟
‫خب، می‌خواستم بهتون بگم...
‫- نه، منظورم اینه که... ‫- مال رئیست نیست، درسته؟
‫نه.
‫- گواهینامه‌ات تمدید شده؟ ‫- نه، قربان.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫پس این چهره‌های جدید کین؟
‫برای آموزش؟
‫گروه آخر این فصلن، قربان.
‫صبح میرن.
‫منم استخر رو ‫برای تعمیر و نگهداری تخلیه می‌کنم.
‫هفته پیشم همینو گفتی.
‫داری منو بازی میدی؟
‫نه، قربان.
‫این دفعه قول میدم. ‫فردا بیاین.
‫استخر تعطیل میشه.
‫گوش کن،
‫اگه برگردم
‫و کس دیگه‌ای رو باهات ببینم،
‫همه‌تونو حبس می‌کنم.
‫- روشن شد؟ ‫- بله، قربان.
‫همش چرت و پرت.
‫اینا مهمونای مان.
‫از بمبئی اومدن.
‫موتورشون خراب شده.
‫بهشون یه اتاق دلوکس بده.
‫- باشه؟ ‫- چشم، آقا.
‫خانم، شما می‌تونید اینجا بمونید.
‫مشکلی نیست. ‫امنه.
‫باشه؟
‫اگه چیزی خواستید بهم زنگ بزنید.
‫- شماره‌مو دارید؟ ‫- بله، دارم.
‫- خوب ازشون مراقبت کن. ‫- حتماً، آقا.
‫جای هیند، قربان.
‫بیا،
‫اتاقو بهتون نشون بدم.
‫بیا داداش.
‫از این طرف.
‫نمی‌خوام خونه رو شلوغ کنم.
‫که چی؟ قراره بچه‌مو ‫تو یه خرابه بزرگ کنم؟
‫خودم چی بخورم؟ ‫به اونا چی بدم بخورن؟
‫قضیه جدی شد داداش.
‫الان می‌فهمم چرا بابام گذاشت رفت.
‫تو ۲۱ سالگی دو تا بچه داشت.
‫باید بدجوری ترسیده باشه.
‫بچه مال خودته؟
‫مطمئنی؟
‫چرت و پرت نگو.
‫یه کشیده می‌زنم تو گوشتا.
‫آونیِ من وفاداره.
‫و بچه هم مال منه. ‫فقط مسئله اینه که نمی‌خوام پدر بشم.
‫فهمیدنش اینقدر سخته؟
‫فهمیدم. ‫ولی خودت بهش توضیح بده.
‫با عشق بهش بگو.
‫و بهم خبر بده چی میگه.
‫باشه، بعداً می‌بینمت.
‫فکر می‌کنی دارم میندازمت تو هچَل، فلو؟
‫موضوع این نیست.
‫پس...
‫اینقدر سرد نباش.
‫یه فکری براش می‌کنیم.
‫لایرا شماره‌ی دکتر رو ‫به فابریک داد.
‫بعد از این سفر بریم اونجا؟
‫واقعاً می‌خوای یه بچه بزرگ کنی؟
‫مگه من اینو گفتم؟
‫نمی‌خوای بچه بزرگ کنی،
‫و نمی‌خوای سقطش هم بکنی.
‫- پس چی می‌خوای؟ ‫- هیچی.
‫تو، لایرا، و فابریک قبلاً ‫براش نقشه کشیدید، درسته؟
‫چی؟
‫وانمود نکن که نگرانی ‫و برات مهمه.
‫یعنی دارم فیلم بازی می‌کنم؟
‫کجا داری میری؟
‫حالت خوبه؟
‫چی؟
‫خوبی؟
‫من خوبم.
‫آبجو می‌خوای؟
‫یکمی، بیخیال!
‫تبریک میگم.
‫هیچکس و هیچ‌چیز ارزش این رو نداره ‫که این‌طوری دلت رو سنگین کنی.
‫یه نفس عمیق بکش و هر چی ‫که اذیتت می‌کنه رو بده بیرون.
‫اینو یادت باشه.
‫خانم، تعمیرات داره انجام میشه.
‫استخر خیلی کثیفه.
‫برای ناهار چی می‌خوای؟
‫هر چی بگیری. ‫من پایه‌ام.
‫من اصلاً برام...
‫ما اینجا آشپزخونه نداریم.
‫بذارش تو کابینت قرمزه.
‫باید از بیرون غذا سفارش بدیم.
‫زودتر بگو تا زنگ بزنم.
‫گوش کن، دو پرس غذای چینی سفارش بده ‫و تمومش کن بره.
‫باشه.
‫یه چیزی بگو. ‫نزدیک‌ترین تعمیرگاه کجاست؟
‫سه کیلومتر بیرونه. ‫مکانیک سر نبشه.
‫- نزدیک بازار؟ ‫- آره.
‫- آقا. ‫- بله؟
‫- به خانم بگید بیاد بیرون. ‫- باشه.
‫باید آب استخر رو خالی کنم.
‫پلیس میاد و پدرمو درمیاره.
‫- بهش میگم. اینو نگه‌دار. ‫- لطفاً.
‫لطفاً بهش بگید.
‫- حتماً. ‫- غذاتون رو میارم.
‫باشه.
‫خانمِ خودشیفته.
‫اینجا آشپزخونه‌ی شما نیست...
‫که سرآشپز بشکن بزنه ‫و یه میز سلف‌سرویس ظاهر بشه.
‫باید بهشون بگی چی سفارش بدن.
‫به من تیکه ننداز، فلو.
‫من اینجا گیر افتادم چون ‫با موتور تو اومدیم.
‫چون تو گفتی ‫نیاز به استراحت داری.
‫تو یه ثانیه، زندگیم از «گالی بوی» ‫تبدیل شد به «سایرات».
‫فقط امیدوارم اون «جیج» دیوونه‌ت تا الان ‫خونواده‌ام رو از رو زمین محو نکرده باشه.
‫اوه، بی‌خیال.
‫اینقدر شلوغش نکن.
‫تازه‌ش هم، این یه درام عاشقانه‌ی بینِ‌طبقه‌ای ‫یا جهادِ عشق نیست.
‫پوپو،
‫اگه الان حرف بزنم، قاطی می‌کنه.
‫تو آونی شاه هستی، ‫و من ماروتی کادام‌ام.
‫خونواده‌ت با این کادامِ بیچاره مشکل بزرگ‌تری ‫دارن تا با یه خانِ پولدار.
‫فقط برو ببین چطوری باید ‫راهمون رو ادامه بدیم، ماروتی.
‫همین الان هم دارم پیگیری می‌کنم،
‫ولی اول تو باید از ‫استخر بیای بیرون.
‫با من بیا تعمیرگاه.
‫فقط اعتراف کن برای تعمیر موتور ‫پول لازم داری.
‫از تو کیفم بردار.
‫ببین...
‫آهای! ببخشید!
‫من فقط همین‌قدر برداشتم. ‫بعداً متهمم نکنی که لختت کردما.
‫و نگران نباش، ‫وقتی برگشتیم خونه پولتو پس میدم.
‫تو به شنا کردنت برس.
‫تا خرخره تو گوه گیر کردیم، ‫اونوقت خانم می‌خواد پری دریایی بشه.
‫حالا سرتو بگیر بالا و لبخند بزن! ‫حالت خوب میشه!
‫تو مقصد منی، عشق من
‫تو ... منی--
‫باپیا، این سفارش رو بنویس.
‫یه برنج سرخ‌شده.
‫دو تا خوراک مرغ.
‫آره، هر چی شد.
‫بله، حتماً.
‫و ۵۰۰ تا هم برای ما بکش روش.
‫آره، باشه. ‫انگار روز شانس‌تونه.
‫نق نزن.
‫زود باهات صاف می‌کنیم.
‫بذار من به موتورخونه برسم. ‫خیلی درهم‌برهمه.
‫زود بفرستش.
‫این لوله‌کش به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫هیچ گوهی نخورده.
‫تلفن رو بردار، تنبل خان!
‫دیگه هیچ‌وقت استخدامش نمی‌کنم.
‫کی می‌دونه کدوم گوریه!
‫هیچ‌چیزی رو تعمیر نکرده.
‫باید اینجا رو تمیز کنم.
‫چه غلطی کرده آخه؟
‫لعنتی.
‫مشکل چیه؟
‫فقط یه بار دیگه بیا دنبال کار بگرد، کشو!
‫کشو، این چه دردسریه ‫که منو توش انداختی؟
‫کی اونجاست؟
‫کیه؟
‫عوضی!
‫کی اونجاست؟
‫چه خبره؟
‫روشن شو! یالا!
‫هی... یالا!
‫تو مقصد منی، عشق من
‫قلبم اینو میگه، عشق من
‫تو مقصد منی، عشق من
‫گانگا!
‫هر وقت یه هیولا ‫رو این سیاره متولد میشه...
‫یه منجی برای کشتنش به دنیا میاد.
‫واو، پسر.
‫خیلی خفن بود.
‫عجله کن!
‫گوش کن، بسته آماده‌ست، ‫میرم تحویلش بدم. فهمیدی؟
‫واسانتا!
‫سفارشت رو آوردم!
‫واسانتا!
‫سلام، خانم!
‫خانم!
‫سلام، خانم!
‫سلام!
‫نودل شما، خانم.
‫بیدار شو دیگه.
‫امیدوارم نمرده باشه.
‫کسی اونجا نیست؟
‫این برای تو نیست.
‫این برای اونه. ‫فهمیدی؟
‫بله.
‫نخوریش‌ها.
‫وگرنه خودت میری تو منوی غذا.
‫باشه، خداحافظ.
‫بله.
‫هیچ بنی‌بشری رو تو این خرابه‌ها نمی‌بینم.
‫بله. نگران نباش، ‫به خانم تحویلش دادم.
‫تموم شد، رئیس.
‫انگار روز شانس‌ته.
‫بله، حرص نخور.
‫باشه، حله.
‫من دیگه کارم تموم شد، باشه؟
‫بله.
‫چشم‌های کرکس ‫شیرها بدون ترس پرسه می‌زنن
‫رؤیاهای اونایی که چشم‌شون بازه
‫کمک!
‫هنوز درست نشده؟
‫نه، قربان. پیدا کردن سیم جایگزین ‫یکم طول کشید.
‫هی!
‫آبروی «کونکان» رو نبر.
‫می‌خوای بندازمت زندان؟
‫حتی موتور هم از شما می‌ترسه.
‫بالاخره، روشن شد.
‫ولی چطوری تو این طوفان می‌خوای رانندگی کنی؟
‫چیکار می‌تونم بکنم، آقا؟
‫باید الان راه بیفتم ‫تا امشب برسم «گوا».
‫- اینو بگیر. ‫- نه ممنون، قربان.
‫بگیرش. ‫بزن بر بدن.
‫تعارف نکن.
‫راستش، داشتم از گشنگی می‌مردم.
‫- قربان. ‫- بله؟
‫می‌تونم یه سلفی بگیرم؟
‫- با من؟ ‫- بله، قربان.
‫پیش بچه‌های محله‌مون
‫کلی کلاس میذارم وقتی ببینن ‫با یه پلیس رده‌بالا رفیقم.
‫بگیر، زودباش.
‫وظیفه صدا می‌زنه.
‫یه تمساح اومده ‫تو این روستای بغلی.
‫- تو کارخونه‌ی نارگیل. ‫- واقعاً؟
‫آره.
‫محلی‌ها با نارگیل زدنش ‫و کشتنش.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫ببین، ما جنگل‌ها رو نابود کردیم،
‫کوه‌ها رو منفجر کردیم.
‫دریاچه‌ها رو پر کردیم تا برج بسازیم.
‫- تمساح‌ها باید کجا برن؟ ‫- درسته.
‫- من رفتم. اول وظیفه. ‫- باشه، قربان.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- ممنون بابت همه‌چیز.
‫خداحافظ.
‫- قربان. ‫- بله؟
‫- کمربند ایمنی. ‫- اوه.
‫می‌بینی، من حواسم بود.
‫امیدوارم دوباره بازی درنیاره.
‫پوپو!
‫کسی اونجا نیست؟
‫کمک!
FilmYar
‫فلو!
‫کسی اونجا نیست؟
‫کمک!
‫فلو!
‫کمک!
‫با فلو تماس بگیر!
‫یالا، بردار.
‫بردار.
‫بردار--
‫آونی؟!
‫هی، چطوری تو رو اینجا ول کرد؟
‫آونی!
‫آهای!
‫کمک!
‫کسی نیست؟
‫واسانتا!
‫آونی!
‫یالا!
‫آونی!
‫آونی، بلند شو.
‫آونی!
‫پاشو، آونی، لطفاً. ‫آونی!
‫آهای!
‫آونی!
‫چی شده؟
‫چطوری افتادی؟
‫چطوری صدمه دیدی؟
‫نمی‌دونم.
‫چطوری افتادی؟
‫واسانتا کاری کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫باشه، صبر کن. ‫یه فکری به حالمون می‌کنم. وایسا.
‫فلو!
‫حالت خوبه؟ فلو؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه. نه. دستم...
‫دستم.
‫دستم! نمی‌تونم تکونش بدم.
‫نگران نباش، فلو.
‫- چیه؟ ‫- صبر کن،
‫- دستت رو بده من. ‫- نه، بهش دست نزن.
‫- بی‌حرکت بمون. نه، نکن. ‫- باشه.
‫- آونی، لطفاً. ‫- هیچ اتفاقی نمیفته.
‫- دیوونه شدی؟ بهش دست نزن. ‫- فقط تکون نخور.
‫- فقط بهم اعتماد کن، باشه؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫با شماره‌ی سه.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫یک...
‫دستم رو شکوندی.
‫خفه شو!
‫گفتی با شماره‌ی سه.
‫دستم. دستم رو شکوندی.
‫- خفه شو، درستش کردم. ‫- دستم...
‫سعی کن دستت رو بیاری بالا!
‫آره.
‫تو مقصد منی، عشق من
‫قلبم اینو میگه، عشق من
‫تو مقصد منی، عشق من
‫سرایدار کدوم گوریه؟
‫الو، فابریک؟
‫الو! الو...
‫فابریک؟
‫به فابریک زنگ زدی؟
‫گوشی خاموشه.
‫- به جاش باید به پلیس زنگ می‌زدی! ‫- گوشی خاموشه.
‫بهتره هیچی نگی.
‫همه‌ش تقصیر توئه.
‫تو نحسی.
‫فکر می‌کنی این تقصیر منه؟
‫بهت گفتن از استخر ‫دور بمونی.
‫اما مگه تو اصلاً به حرف کسی گوش میدی؟
‫حالا تو استخرت به شنا کردن ادامه بده.
‫اصلاً چطوری قفل این گوشی رو باز می‌کنی؟
‫باورنکردنیه!
‫فکر می‌کنی از قصد این کار رو کردم؟
‫ما به خاطر تو اینجا گیر افتادیم.
‫اگه اینقدر لجبازی نمی‌کردی، ‫الان نصف راه گوا رو رفته بودیم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫تو که هیچ کاری نکردی، نه؟
‫نه، من کردم.
‫من دنبالت اومدم اینجا.
‫پس برگرد.
‫- برو... فقط برو. ‫- کجا برم؟
‫کجا؟
‫یه نابغه‌ای این استخر رو ‫با ۲۰ فوت عمق و بدون هیچ نردبونی ساخته!
‫لعنتی، حالا اینجا گیر افتادم.
‫کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫خدایا، لطفاً منم نجات بده.
‫آونی!
‫پیچش رو باز کردم.
‫آونی!
‫یالا، یالا، یالا!
‫کسی هست!
‫کسی اونجاست؟
‫کسی هست!
‫کسی اونجاست؟
‫آونی.
‫کمک!
‫آونی!
‫کمک!
‫- کی بود؟ ‫- کمک.
‫کسی اومد؟
‫صدای یه ماشین رو شنیدم.
‫- کمک! ‫- کمک!
‫کسی اون بیرون هست؟
‫کمک!
‫فکر کنم رفتن.
‫باید بلندتر جیغ می‌کشیدی.
‫اگه بلندتر جیغ کشیده بودی...
‫دیگه چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫یکی اینجا بود، ولی رفت.
‫شانسمون رو به باد دادی.
‫آونی، تو فقط داشتی سوت می‌زدی... ‫و فقط اینو ساکتش کن!
‫پوپو، ساکت!
‫خروجی‌ای از طریق مجرای فاضلاب دیدی؟
‫ساکتش کن، وگرنه من...
‫راه خروجی پیدا کردی؟
‫نه، آب خیلی بالا بود.
‫برای همین جلوتر نرفتم.
‫- یعنی چی که جلوتر نرفتی؟ ‫- یعنی جلوتر نرفتم.
‫چند بار بهت گفتم؟ ‫من شنا بلد نیستم!
‫اگه می‌خوای خودت برو.
‫باشه.
‫من میرم.
‫تو به غر زدنت ادامه بده، من میرم چک کنم.
‫پوپو، ساکت!
‫پوپو!
‫آونی!
‫- ساکت، پوپو. ‫- آونی! آونی!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫آونی، برو عقب.
‫آروم برو عقب.
‫من همینجام. ‫نگران نباش.
‫بهش نگاه نکن. ‫ارتباط چشمی برقرار نکن.
‫به حرکتت ادامه بده.
‫برو عقب. ‫آونی، برو عقب.
‫حرکت کن!
‫عقب بمون...
‫داره میره...
‫از کجا پیداش شد؟
‫چرا فاضلاب رو باز کردی؟
‫باید یه کاری می‌کردیم ‫که از اینجا بریم بیرون.
‫از کجا باید می‌دونستم...
‫گودزیلای مجرای فاضلاب ‫اون تو قایم شده.
‫فلو.
‫چرا بهمون حمله نمی‌کنه؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم، منم گیج شدم.
‫تو فیلم «خون بهاری مانگ»، ‫در یک لحظه صورت رکا رو پاره کرد.
‫- خون بهاری مانگ؟ ‫- آره.
‫من مال توام، عشق من
‫تو معشوق منی
‫یه اکشن هیجان‌انگیز از بابای ریتیک.
‫تو تلویزیون کابلی ندیدیش؟
‫فلو، می‌تونی تمرکز کنی؟
‫آره، فقط گفتم.
‫چطوری بریم بیرون؟
‫باید قبل از پریدن تو آب ‫بهش فکر می‌کردی.
‫ساکت.
‫به خاطر سروصدای من نیومد.
‫به خاطر ‫بوی خون تو اومد.
‫سعی کنیم از طریق ‫فاضلاب فرار کنیم؟
‫واو! نابغه!
‫و اگه دنبالمون اومد چی؟
‫نیازی نیست.
‫بیا فقط همینجا بمونیم.
‫بالاخره یه نفر پیداش میشه.
‫نور ماه داره پوزخند میزنه ‫چطور می‌تونم اصلاً بخوابم؟
‫اون منو ندید ‫ولی من قطعاً دلم براش تنگ میشه
‫بذار تو خاطراتش زندگی کنم
‫چون اون کیلومترها از من دوره
‫نور ماه داره پوزخند میزنه ‫چطور می‌تونم اصلاً بخوابم؟
‫اون منو ندید ‫ولی من قطعاً دلم براش تنگ میشه
‫بذار تو خاطراتش زندگی کنم
‫چون اون کیلومترها از من دوره
‫تو هم یه کم لبخند بزن
‫زندگی من خیلی خسته‌کننده‌ست
‫شادش کن
‫رویای من برآورده نشده ‫به حقیقت تبدیلش کن
‫می‌خوام زندگی کنم ‫اما تو از من خیلی دوری
‫گل‌های کوچیک تبدیل شدن ‫به برگ‌های پژمرده
‫من الان متعلق به اونم ‫اومدنش باعث شده من متوقف بشم
‫من دیگه تو این دنیا زندگی نمی‌کنم
‫دوستت دارم، ولی بهت نمیگم
‫من فراوون گریه نمی‌کنم
‫تو این دنیای سیاه و سفید
‫اون رنگارنگ و درخشان بود
‫گاهی تقصیر اون، گاهی تقصیر من
‫البته اینا فقط دیالوگ‌های فیلمیه
‫اون همسفر منه، حس می‌کنم کنارمه
‫تو تنها حقیقت هستی ‫هیچکس کنارم نیست
‫بادبادک من، عادت داشت تو اوج پرواز کنه
‫همه اون شب‌های وحشی رو یادمه ‫شب‌های وحشی
‫نور ماه داره پوزخند میزنه ‫چطور می‌تونم اصلاً بخوابم؟
‫اون منو ندید ‫ولی من قطعاً دلم براش تنگ میشه
‫بذار تو خاطراتش زندگی کنم
‫چون اون کیلومترها از من دوره
‫آونی، فکر کنم رفته.
‫به نظر میاد که رفته.
‫آونی!
‫چی شد؟
‫حالت خوبه؟
‫اونجا رو نگاه کن.
‫حامله بود.
‫برای همین حمله نکرد.
‫اون فقط یه جای امن می‌خواد.
‫جای امن؟
‫برای کی؟
‫یه جای امن می‌خواد!
‫برای همینه که ساحل رو ترجیح میدم.
‫استخرها به درد نخورن.
‫دیدن اون تخم‌ها ‫داره منو گرسنه می‌کنه.
‫چی؟
‫پوپو رو آموزش دادی؟
‫بشین، پاشو، بیار؟
‫می‌تونه آنلاین غذا سفارش بده؟
‫اون خیلی از تو باهوش‌تره.
‫واقعاً؟
‫پس بیا امتحانش کنیم.
‫و ببینیم واقعاً چقدر باهوشه.
‫پوپو!
‫بسته رو بیار. ‫برش دار و پرتش کن.
‫پوپو! ‫پوپو!
‫جعبه رو بردار و پرت کن.
‫- جعبه رو بردار و پرت کن. ‫- یالا، پوپو.
‫- بردار و پرت کن، عزیزم. ‫- با دهنت بگیرش و پرتش کن!
‫- بردار و پرت کن. ‫- منم دارم همینو بهش میگم.
‫حرف منو بهتر می‌فهمه.
‫چرت نگو. ‫پوپو!
‫- آره، بیا عزیزم. ‫- برش دار، برش دار!
‫- هی، احمق. اونجا نه، اینور. ‫- یالا...
‫- اینطوری باهاش حرف نزن. ‫- تو محله ما اینطوری ابراز علاقه می‌کنن.
‫پوپو!
‫- بیا پوپو. آره، آره! ‫- پوپو، نگام کن.
‫- بیارش برای من. ‫- یالا پوپو.
‫بگیر و پرتش کن، عزیزم.
‫- بیارش برای من. ‫- یالا پوپو.
‫- آره، عزیزم. ‫- اون جعبه رو بگیر.
‫- جعبه رو. بگیرش. ‫- آره، پوپو.
‫- آره. ‫- بگیرش.
‫- یالا. ‫- پوپو!
‫پوپو!
‫چیه؟
‫- آره. بپر عزیزم. ‫- پوپو، با دهنت بگیرش.
‫- آره، بندازش. ‫- آره.
‫- برو عقب، یه کم برو عقب. ‫- یالا، پوپو.
‫- بهش بگو بره عقب. ‫- آره.
‫بدو! دورخیز کن! ‫بدو و پرتش کن.
‫- آره. آره، از پسش برمیای. ‫- ای وای... کارمون تمومه!
‫پوپو واقعاً باهوشه.
‫خفه شو.
‫کار من دیگه تمومه.
‫نمی‌تونم اینجا بمونم و منتظر مرگ باشم.
‫بیا از اینجا بریم بیرون.
‫دستت به چراغ می‌رسه؟
‫نه، هلم بده بالا.
‫تو که گفتی قدت ۱۷۳ـه؟
‫تو هم گفتی ۱۷۰ هستی.
‫باشه، بیخیالش...
‫دستتو برسون به چراغ.
‫زیرش یه شکاف هست.
‫- می‌بینیش؟ ‫- آره، اما...
‫بعدش چی؟
‫چراغ رو بگیر، بعدشم شکاف رو.
‫از اونجا راحت می‌تونی ‫برسی به بالا.
‫فقط مراقب شونه چپم باش.
‫با شماره سه.
‫هلت میدم بالا. ‫باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫خوبی؟
‫یالا، بیا دوباره امتحان کنیم.
‫آونی، باید عجله کنی! ‫داره میاد این سمتی.
‫آونی، شکاف رو بگیر.
‫عجله کن! ‫آونی، خواهش می‌کنم.
‫شیشه رو بشکن.
‫دیگه نمی‌تونم نگهت دارم آونی! ‫لطفاً عجله کن!
‫عجله کن آونی! ‫یالا.
‫آونی، باید عجله کنی! ‫دیگه رسید!
‫خیلی نزدیک شده آونی. ‫عجله کن، بجنب، بجنب.
‫محکم گرفتی؟
‫آونی، خودتو بکش بالا! پاهاتو بیار بالا... ‫یالا.
‫هی!
‫طاقت بیار، آونی!
" تجربه لذت بخش سینمای هند با بهارات مووی "
‫فلو...
‫خدای من.
‫دستت چطوره؟
‫وزنتو بنداز روش و محکم نگهش دار.
‫آره، به همه دوستاش ‫تو گوا خبر دادم.
‫به همه هتل‌ها و جاهای مورد علاقه‌اش زنگ زدم.
‫هیچی.
‫این آخرین لوکیشنشه.
‫آره، الان داریم ‫با پلیس حرف می‌زنیم.
‫خبرت می‌کنم.
‫آرجون، این کارا اصلاً به آونی نمیاد.
‫که اینطوری ۲۴ ساعت غیبش بزنه.
‫یه جای کار بدجوری می‌لنگه.
‫یه جوری منو کشوندین اینجا ‫انگار من دزدیدمشون!
‫دوست ما هم گم شده. ‫مگه ما تو رو مقصر دونستیم؟
‫تو آخرین نفری هستی که بهش زنگ زده!
‫ولی اون تماس قطع شد! ‫همینو دارم سعی می‌کنم به پلیس بگم!
‫قربان، این چه وضعیه؟ ‫هر چی می‌خواید بگیرید و بذارید بریم.
‫هی، ساکت!
‫- این چه وضعیه؟ ‫- هی!
‫- اسم کاملت چیه؟ ‫- فابریک.
‫اسم واقعیت!
‫پوروشوتام دامدره.
‫بله، صبر کن.
‫یه تیم از پلیس گوا داره گشت می‌زنه
‫و به همه بیمارستان‌ها، ایست بازرسی‌ها،
‫و عوارضی‌های طول ‫بزرگراه گوا-بمبئی خبر میده.
‫تیم سایبری داره ‫آخرین موقعیت مکانی در دسترس‌شون رو ردیابی می‌کنه.
‫پس نگران نباشید.
‫- تارا... ‫- ممنون.
‫پیداشون می‌کنیم، باشه؟
‫من فقط می‌خوام جاش امن باشه.
‫- نگران نباش، دارن دنبالش می‌گردن. ‫- یه دقیقه صبر کن، داداش.
‫ببخشید خانم.
‫ماروتی پسر خیلی مطمئنیه.
‫نگران نباشید. ‫اون هواشو داره.
‫تو هم آروم باش.
‫فقط می‌خواستم همینو بگم.
‫بخورید. خوشمزه‌ست.
‫ما جایی نمیریم.
‫اگه پول نقد لازم داشتید بهم بگید.
‫ببخشید.
‫چی از این کار گیرت میاد؟
‫چی رو می‌خوای ثابت کنی؟ ‫فقط بهم بگو.
‫اگه تو جای من بودی، ‫چیکار می‌کردی؟
‫من بچه‌دار نمی‌شدم.
‫من هنوز خیلی کارا برای انجام دادن دارم، آونی.
‫می‌خوام برای خودم کسی بشم، به جاهای بزرگ برسم...
‫از اون جهنم‌دره‌ای که توش هستم فرار کنم.
‫من اگه جای تو بودم،
‫درک می‌کردم که ‫ما برای این بچه آماده نیستیم.
‫تو با من وارد رابطه شدی چون ‫تو زندگی کسل‌کننده‌ت دنبال هیجان بودی.
‫حالا این بچه راه فرارته، ‫"پروژه" جدیدته.
‫اگه تو برای من یه پروژه بودی، ‫پس من برای تو چی بودم؟
‫تو هم از من استفاده کردی ‫تا از اون زندگی مزخرفت فرار کنی!
‫پس لطفاً، اینقدر جوری رفتار نکن که ‫انگار تو واقعی هستی و من فیک.
‫فکر می‌کنی من آماده‌ام؟
‫- فکر می‌کنی من همه اینا رو برنامه‌ریزی کرده بودم؟ ‫- پس چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫چرا این بچه رو می‌خوای، آونی؟
‫گوش کن، ما می‌تونیم شهرت ‫و فالوورها رو فیک کنیم.
‫اما پدر و مادر بودن نقش بازی کردن نیست. ‫باید واقعاً انجامش بدی.
‫مادر و خواهر منو ندیدی؟
‫چرا.
‫دیدمشون.
‫تو اون خونه کوچیک ‫کلی عشق دیدم.
‫اوه، خدای من! ‫بی‌خیال این درامای بچه‌پولدرا شو.
‫فقر منو برای من رمانتیک نکن.
‫تو تو یه خونه هزار متری زندگی می‌کنی.
‫با یه استخر.
‫ما برای کل محله‌مون ‫یه دونه تانکر آب داریم.
‫تو همه چی داری، آونی.
‫ولی قدرشو نمی‌دونی.
‫من هر چیزی که نمی‌خوام رو دارم، فلو.
‫من تو اون خونه ‫هزار متری تنهام.
‫شاید این بچه...
‫شاید دیگه احساس تنهایی نکنم. ‫نمی‌دونم.
‫شاید وقتی به دنیا بیاد،
‫دیگه اینقدر دلم برای پدر و مادرم تنگ نشه. ‫نمی‌دونم.
‫دقیقاً.
‫تو نمی‌دونی.
‫تو نمی‌دونی، آونی.
‫داری روی این "شاید" ‫یه شرط‌بندی خیلی بزرگ می‌کنی.
‫یه بچه تنهایی یا مشکلات ‫تو رو حل نمی‌کنه.
‫یه روزی یه دلیل عمیق‌تر برای ‫بچه‌دار شدن پیدا می‌کنی... نه یه بهونه.
‫تا اون موقع، من کنارتم.
‫قول میدم.
‫مثل یه ارتش یه نفره پشتت وایمیسم.
‫نمی‌فهمم این بارونه یا اشک. ‫لعنت بهش!
‫تو این خراب‌شده هیچی کار نمی‌کنه!
‫دو تا نردبون، جفتشونم به درد نخور.
‫زنگ زده.
‫پیچ‌هاشم شله.
‫اگه یه نردبون دیگه بود، ‫یه جوری می‌رفتم بالا.
‫- این چه ساخت و ساز مزخرفیه! ‫- بیا دوباره امتحان کنیم، آونی؟
‫فلو!
‫- فلو! ‫- بله؟
‫فلو.
‫پوپو!
‫این همون تمساح لنگه‌ست.
‫آخه چطوری رفته اون بالا؟
‫از تو فاضلاب رفت پایین، مگه نه؟
‫داره میره سمت پوپو.
‫حتماً یه راه خروجی ‫از تو فاضلاب هست.
‫فلو!
‫آونی، بریم چکش کنیم؟
‫- فلو! ‫- چی شده؟
‫داره میره سمت پوپو!
‫آره، باید یه کاری کنیم. ‫باید یه کاری کنیم.
‫بریم.
‫پوپو! بیا پایین.
‫- پوپو! ‫- بیا پایین.
‫پوپو!
‫یالا، پوپو.
‫نگام کن.
‫پوپو، بیا، یالا. ‫بیا.
‫بیا اینجا.
‫پوپو.
‫پوپو، بیا اینجا. ‫بیا اینجا.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، فقط بپر.
‫عزیزم، بیا، لطفاً، فقط بپر.
‫یالا، یالا.
‫عجله کن!
‫فلو!
‫خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫خواهش می‌کنم!
‫آونی...
‫آونی!
‫گوش کن.
‫باید از اینجا بری بیرون، باشه؟
‫از تو فاضلاب میری
‫و از اینجا خارج میشی.
‫و کمک میاری.
‫باشه؟
‫آونی!
‫آونی.
‫گوش کن، گوش کن، آونی.
‫به من گوش کن.
‫از راه فاضلاب برو بیرون،
‫و کمک بیار، باشه؟
‫- نه. ‫- چی شد؟
‫من بدون تو نمیرم.
‫من شنا بلد نیستم.
‫خودت می‌دونی.
‫ولی تو میری.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون تو شجاعی.
‫تو قوی هستی. مگه نه؟
‫تو میری، مگه نه؟
‫تو میری، مگه نه، آونی؟
‫- باشه؟ ‫- آره، باشه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫این رو بگیر.
‫گردنبند منه.
‫با لبه تیزش درپوش فاضلاب رو ‫باز کن.
‫و این فندک رو هم نگه دار...
‫برای وقتی که... ‫نیاز داشتی آتیش روشن کنی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫آونی، وایسا.
‫برمی‌گردی دنبالم، مگه نه؟
‫منو فراموش نمی‌کنی، مگه نه؟
‫می‌دونم برمی‌گردی.
‫می‌دونم.
‫باشه.
‫برو، برو، برو.
‫زود برو.
‫عجله کن.
‫کمک!
‫کسی اونجا هست؟
‫همان که خوشبوست و همه را می‌پروراند
‫همانطور که میوه از ‫بندِ ساقه رها می‌شود
‫باشد که ما نیز از مرگ رها شویم ‫از فانی بودن
‫ما آن سه‌چشم را می‌پرستیم
‫تو مقصد منی، عشق من
‫قلبم این رو میگه، عشق من
‫تو مقصد منی، عشق من
‫قلبم این رو میگه، عشق من
‫الو!
‫- الو! ‫- بله، واسانتا؟
‫- الو! ‫- الو!
‫- بله... ‫- الو!
‫حالا خاموش شد.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫بیا بریم چک کنیم.
‫قربان...
‫- برادرزنم... ‫- بله.
‫- داره ازدواج می‌کنه. ‫- بسیار خب.
‫باید برم یه سری خریدا رو بکنم.
‫مگه همین پارسال ازدواج نکرده بود؟
‫این ازدواج دومشه.
‫عجب! ‫داره حسابی حال می‌کنه!
‫- خیلی خب، برو به کارت برس. ‫- چشم.
‫انگار امروز روز شانس توئه.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫خدایا، خواهش می‌کنم.
‫الو!
‫یالا، خواهش می‌کنم.
‫لعنتی!
‫- قربان! ‫- هی!
‫- قربان! منم، قربان! ‫- بیا بیرون.
‫کمکم کنید، قربان.
‫اون پایین چی‌کار می‌کنی؟ ‫بیا بیرون.
‫قربان، من اینجا گیر افتادم. ‫خواهش می‌کنم کمکم کنید.
‫آروم بیا بیرون. ‫یالا.
‫من شنا بلد نیستم.
‫غرق میشم.
‫- آب داره میاد بالا! ‫- باشه.
‫- پاهام به زمین نمی‌رسه! ‫- باشه، بذار فکر کنم.
‫قربان، کمک کنید.
‫آره، صبر کن.
‫- قربان، عجله کنید، خواهش می‌کنم. ‫- آره، آره.
‫نه، از اون طرف نه.
‫- اونجا نرید. قفله. ‫- چی؟
‫قفله.
‫لعنتی!
‫- یه طنابی چیزی پیدا کنید. ‫- صبر کن.
‫یه طناب پیدا کنید. عجله کنید!
‫آره، صبر کن.
‫بذار بگردم.
‫- عجله کنید، قربان. ‫- اومدم!
‫قربان!
‫- قربان! قربان! ‫- بیا اینجا!
‫بیا سمت من. آروم و با احتیاط.
‫نمی‌تونم.
‫- لعنتی. ‫- عجله کنید، قربان.
‫صبر کن، ‫دارم میام.
‫فلو!
‫آونی!
‫دو تا هستن.
‫می‌دونم.
‫آونی...
‫فلو!
‫به دست و پا زدن ادامه بده.
‫آونی...
‫یالا.
‫دستگیره در رو بگیر!
‫یالا.
‫بیا تو.
‫فلو...
‫رادیو داره!
‫الو!
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫- الو! کسی اونجا هست؟ ‫- الو؟
‫- الو! ‫- داشبورد رو بگرد.
‫بیا...
‫مراقب باش.
‫این چطوری باز میشه؟
‫- فلو. ‫- بله؟
‫فلو!
‫دومی پشت سرته.
‫برو، برو، همین الان برو!
‫عجله کن، آونی. ‫عجله کن.
‫محکم‌تر ضربه بزن، آونی!
‫آونی!
‫مراقب باش. ‫حواست به شیشه‌خرده‌ها باشه.
‫مراقب باش!
‫به خودت صدمه می‌زنی.
‫برو، برو، برو!
‫فلو!
‫آونی، شلیک کن!
‫فلو!
‫شلیک کن! شلیک کن! شلیک کن! ‫بهش شلیک کن!
‫- فلو! ‫- شلیک کن!
‫ماروتی، حرکت کن!
‫فلو...
‫فاضلاب...
‫مجبوریم از فاضلاب بریم.
‫تنها راه خروجمونه.
‫فلو!
‫مجبوریم از فاضلاب بریم، باشه؟
‫تنها راه خروجمونه.
‫فلو! ‫فلو، به من گوش کن!
‫به من گوش کن! ‫فلو!
‫بهم اعتماد داری؟ ‫باشه؟
‫- تو برو. از اینجا برو... ‫- نه.
‫نه، فلو. ‫این دفعه تنها نمیرم.
‫بهم اعتماد داری؟ ‫بهم اعتماد داری؟!
‫باشه؟
‫فلو! فلو! ‫فلو، حالت خوبه؟
‫تو برو.
‫نمی‌تونم.
‫فلو. به من گوش کن. به من گوش کن، باشه؟ ‫یه راه خروج هست.
‫یه راه خروج هست. باشه؟ ‫یه راه خروج هست. خودم دیدمش. باشه؟
‫- قوی باش. تقریباً رسیدیم. باشه؟ ‫- برو...
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫- فلو! ‫- خواهش می‌کنم.
‫فلو! ‫حالا! حالا!
FilmYar
‫فلو؟
‫یک، دو، سه...
‫فلو.
‫یالا. ‫یک، دو، سه...
‫فلو؟
‫فلو؟ فلو، یالا.
‫فلو، یالا!
‫یالا، می‌دونم اون تویی. ‫می‌دونم هستی.
‫یک، دو، سه...
‫یالا، فلو! ‫خواهش می‌کنم، یالا، بیدار شو!
‫ماروتی، خواهش می‌کنم، یالا!
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم...
‫فلو...
‫هی.
‫فلو.
‫نجاتم دادی.
‫و تو منو نجات دادی.
‫پام... پام رو حس نمی‌کنم.
‫هنوز اونجان، ‫یا تمساح دخل‌شون رو آورد؟
‫اونجان.
‫شاید تمساح از مزه‌شون خوشش نیومده.
‫نذار بخندم، دختر.
‫همه‌جام درد می‌کنه.
‫تمومش کن.
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫آره.
‫کی تو استخر شجاع‌تر بود؟
‫تو یا من؟
‫کی ما رو به این جای نفرین‌شده کشوند؟
‫تو یا من؟
‫کی حاضر بود ‫بزرگترین فداکاری رو بکنه؟
‫تو یا من؟
‫کی تمساح رو کشت؟
‫تو...
‫یا من؟
‫قلبم با تمام وجود زندگی کرد ‫وقتی آزاد شدم
‫جرعه‌ای نوشیدم ‫از جام رویاهایم
‫شروع کردم به زندگی کردن...
‫بعد از این‌همه چیزی که از سر گذروندی،
‫- به نظرت عشق چیه؟ ‫- عشق...
‫کاملاً واقعیه.
‫بدون هیچ فیلتری.
‫عشق... یه چیز دیگه‌ست.
‫فراتر از کلماته.
‫نمی‌تونم احساسم رو توصیف کنم.
‫خیلی عمیق بود؟
‫ساده بخوام بگم...
‫عشق یه جور همکاریه.
‫که توش باید لایک کنی، ‫به اشتراک بذاری و سابسکرایب کنی.
‫خب، همکاری بعدیت کِی منتشر میشه؟
‫تو چی میگی؟
آدرس رسمی کانال تلگرام بهارات مووی @Baharatmovie_official
مترجمین : سارا حسنی و علی آقا